‫بریم!
‫برو ای جنگجوی بالدار، جاستیس!
‫همشو بسپارید به من!
‫رویت زوال ۰٪ است. زوال نابود شد.
‫انگار قدرت زوال روز به روز بیشتر می‌شه.
‫هرچی بشه مشکلی نیست.
‫آخه ما نه سرباز اینجاییم!
‫می‌کشم خط جدیدی بر روی این زوال
‫آگاه نیست کسی از عاقبت آن
‫ماجرایی که سرنوشتش در تاریکی غوطه‌ور شده است
‫همه بی‌کس و بی‌یار شده‌اند
‫وایمیسه جلوی سرنوشت با یه مداد
‫رو کاغذ اضافه می‌کنه، عوض می‌شه داستان
‫بالا و پایین
‫روشن و تاریک
‫هرسری دوباره و دوباره بکشش
‫کسی نمی‌تونه بگیره از من این سخن نو رو
‫کسی نمی‌تونه بگیره آیندهٔ ما رو
‫هیچی به درد نخور نیست به خودی خود
‫پیش به سوی این دنیای نو
‫دلت رو به دریا بزن و آزاد باش
‫اراده کنی می‌تونی دوباره شروع کنی
‫حتی اگه بخش بیرونی زوال رو ببریم، ‫فقط مایع بیشتر بسط پیدا می‌کنه
‫و توی حالت مایعیش به حرکت کردن ادامه می‌ده.
‫حملات ما رو جاخالی داد ‫و از دفاعمون عبور کرد...
‫رسید به ذات آینده.
‫خودشو به شکل جامد به برج زد ‫و از حرکت باز ایستاد.
‫الان نه فقط از بخش بیرونی قوی‌تر شده...
‫بلکه لوک با شمشیرش و همهٔ ما بهش حمله ‫کردیم و چیزیش نشد.
‫الان دیگه همون‌جا وایساده ‫و منتقل کردنش غیرممکنه.
‫منطقه تخلیه و قرنطینه شده.
‫باتوجه به این موارد، ‫احتمال می‌دیم که این یه پیله باشه.
‫قسمت ۶ تغییــــــر
‫پیله؟
‫حشراتی که دگردیسی کامل می‌کنن، قبل از ‫بالغ شدن لارو، وارد یه مرحلهٔ استراحتی می‌شن.
‫بعدش وارد حالت نهایی خودش می‌شه و ذات آینده رو می‌بلعه.
‫بله دقیقاً از این قراره.
‫پس، قبل از اینکه اون اتفاق بی‌افته...
‫کجا تشریف می‌بری؟
‫قبل از اینکه بتونه حرکت کنه، ‫باید بکشیمش.
‫شنیدی که چی گفت. حتی وقتی هممون بهش ‫حمله کردیم، از جاش جُم نخورد.
‫برای همین من‌ـــ
‫بشین سر جات.
‫اگه می‌دونستم می‌تونه تبدیل به مایع بشه، ‫یه چیز دیگه می‌کشیدم.
‫نباید شمشیر می‌کشیدم. برای مبارزه با دشمن مایع...
‫حالا هرچی، خودم یه کاریش می‌کنم.
‫ممکن بود بمیری!
‫کم مونده بود بمیری.
‫می‌فهمی اینو؟!
‫لوک!
‫خب، خب، نکنه این یکی از نه سرباز‌های شجاعمونه.
‫فکرشو نمی‌کردم تو رو اینجا ببینم.
‫خسته نباشی.
‫خب، می‌خوری؟
‫خب، راستش...
‫شنیدم این دشمن زیادی قویه.
‫معلومه الان که جلوی برج گیر کرده جنگیدن باهاش چقدر سخته.
‫هرچی بشه باز می‌جنگیم.
‫اگه دشمن یه جوری پرواز کنه، ‫تنها کسی که می‌تونه رو هوا جلوش وایسه، یونیوـه.
‫اگه اونجا بودی‌ـــ
‫من بی‌خیال جنگیدن شدم.
‫شرمنده ولی کاری از دستم ساخته نیست.
‫این همه مقاومت بعد از اینکه ‫هشت ذات آینده رو گرفتن دست مریزاد داره.
‫تو هم این‌طوری فکر می‌کنی، مگه نه، چینگوسمان؟
‫داری طوری صحبت می‌کنی که انگار قراره پا پس بکشم.
‫من می‌رم واسه پیروز شدن.
‫هرچی که بشه.
‫اینقدر فکرشو نکن.
‫زندگی بلنده. مطمئنم حتی قهرمان‌های ‫افسانه‌ای هم یه سری اوقات پا پس می‌کشن.
‫من قرار نیست که پا پس بکشم!
‫اگه ببازم، به این معنیه که مردن تمام ‫دوستانی که کنارم جنگیدن بی‌فایده بوده.
‫من یه قهرمانم.
‫منو با یه سری مارمولک عوضی
‫که موقع نبرد دمشونو گذاشتن کولشون و فرار کردن ‫توی یه دسته نذار.
‫مارمولک عوضی که دمشونو گذاشتن رو کولشون و فرار کردن؟
‫این خوب بود.
‫هوی.
‫این چیه از اون موقع داری می‌خوریش؟
‫کدوم؟
‫احمق! نخور اونا رو!
‫چینگوسمان همیشه می‌گفت کرم‌های قبرستون رو نخورید!
‫کرم‌های اینجا چاق و چله و خوشمزه‌ان.
‫واقعاً که. از دست تو.
‫خانومی در چه حاله؟
‫این زبون درازش آخر سر کار دستش می‌ده.
‫البته توی اینکه مفیده شکی نیست.
‫جادوی احضارش چیزی نیست ‫که قبلاً مثلشو دیده باشم.
‫به نقطه‌ای رسیدم که فکر می‌کنم اگه شاید از اول اینجا بود،
‫زوال نمی‌تونست حتی یه ذات آینده رو هم بخوره.
‫که این‌طور.
‫گمونم پس سرباز تمام کمالیه که توی بهترین موقع پیداش شدــ
‫نه، اونقدرا خوب نیست.
‫ها؟
‫از موقعی که پیداش شده، ‫کلِ نقشه‌های ما رو برآب می‌کنه.
‫هم بی‌ملاحظه است، هم مغروره، هم وحشیه ‫و کاری که معنی داشته باشه انجام نمی‌ده.
‫احمق که هست، بی‌مسئولیت هم هست ‫و کاری جز نگران کردن من بلد نیست.
‫هنوز داری از اون خانومی‌ــ
‫ناتسوکوـه! اسمش ناتسوکو هیروسه است!
‫جاستیس!
‫چیه؟
‫چیه خب؟
‫درمورد رابطهٔ بزرگونه است...
‫ها؟
‫نـ نه، هیچی، نمی‌خوام بدونم.
‫آخه این زن چشه واقعاً؟
‫چیکار کنم از دستش؟
‫لعنت!
‫بدون اجازه که غذامو می‌خوره، ‫حرف هم گوش نمی‌کنه...
‫برم دنبالش؟
‫حتی نمی‌شه صورتش رو هم دید.
‫واقعاً چشه آخه؟
‫این دوستِ جون‌جونیت ‫یه چیزیش شده انگار.
‫لعنت! تف!
‫خفه! لوک رو مسخره نکن!
‫و اینکه خوردن اون حشره‌ها رو هم بس کن، ‫اژدهای احمق!
‫ربات ح‍‍شره‌کش
‫مرد تله‌حشره‌ای
‫روغن. مستقیم.
‫ناتسوکو-سان زوال بهت حمله کرد ‫ولی کامل آسیب ندیدی.
‫می‌دونی چرا؟
‫حالش چطوره؟
‫یونیو، کمکم می‌کنی؟
‫ای‌بابا، چقدر مشکل می‌سازه واسمون.
‫لطفاً فکرشو نکن که اون زوال‌ها رو ‫خودت به تنهایی از بین بردی.
‫ربات حشره‌کش
‫مرد تله‌حشره‌ای
‫طوری رفتار نکن که انگار خودت همه‌ کارهارو می‌کنی.
‫بدم نمیاد به این چیز که بهش می‌گین برنامه گوش بدم.
‫ها؟!
‫به هر حال من زوال رو شکست می‌دم.
‫چطوری به نتیجه رسیدین؟
‫فهمیدن ذهن انسان‌ها غیرممکنه. واقعاً غیرممکنه.
‫فقط می‌خوام زوال رو شکست بدم. مشکلتون چیه؟
‫ببین تو...
‫اگه ناتسوکو-سان نمی‌اومد، ‫همه چیز خیلی وقت پیش تموم شده بود.
‫عه؟
‫مملن؟
‫واقعاً همین‌طوره.
‫اگه ناتسوکو-سان نیومده بود، کارِ این شهر ‫و همهٔ ما مدت‌ها پیش تموم شده بود.
‫هرموقع جنگیدن ناتسوکو-سان رو می‌بینم، ‫دلواپسش می‌شم.
‫بی‌پرواست، بی‌کله است ‫و به قدری ناامیده که چیزی برای محافظت کردن نداره.
‫همش تقصیر توـه.
‫نمی‌خوام دوباره کسی رو از دست بدم.
‫ناتسوکو-سان، می‌خوام زنده بمونی.
‫لطفاً به قدرت ما ایمان بیار.
‫نمی‌تونیم جلوی زوال وایسیم ‫مگر اینکه درکنار هم کار کنیم.
‫فهمیدم.
‫دقیقاً چیو فهمیدی؟
‫به همتون ایمان میارم ‫و همراهتون کار می‌کنم.
‫آفرین که به این رسیدی. دخترخانوم.
‫دم مملن گرم. همچین هیولای وحشی‌ای رو رام کرد.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫هیچ موقع مملن رو اینقدر ناز ندیده بودم. ‫قبل از اینکه فراموشش کنم باید بکشمش.
‫ناز؟ منو می‌گی؟
‫این طرزصحبت کردنم عالیه!
‫نمایهٔ شخصیت‌ها توضیحات زیادی از مملن و جاستیس نداشت.
‫نازه، نازه.
‫پس اینکه داشتی جاستیس رو می‌کشیدی...
‫می‌خوام همهٔ چهره‌هایی که قبلاً ندیدم رو بکشم.
‫همین؟
‫همین.
‫فقط جهت اطلاع باید بگم که ‫وقتی کوچیک‌تر بودم، تو رو کشیدم
‫بخاطر همینم حتی با چشم بسته هم می‌تونم تو رو هرجوری بکشم.
‫عجب.
‫لوک؟
‫خوبه! درکنار هم بریم و بجنگیم!
‫اعتماد می‌سازیم و نتیجه می‌آفرینیم!
‫نـــــُــــــــــــــــــه سرباز!
‫بـ باشه.
‫دوستان از این‌ور. آرامش خودتونو حفظ کنید.
‫لطفاً همدیگه رو هُل ندین.
‫تخلیه کردن و چه فایده وقتی دنیا داره تموم می‌شه.
‫این سری نه سرباز دیگه قراره ببازن.
‫همهٔ این دفاع‌های صوری به مردم آرامش می‌بخشه،
‫ولی گمونم هیچ‌کاری نکردن بهتر باشه.
‫بائوباب-ساما، تخلیه رو تموم کردیم.
‫پس، بالاخره وقتش شده.
‫این‌بار شاید واقعاً تموم بشه.
‫همون‌جا.
‫کیوجی، اینجا رو زوم کن.
‫یه سوراخ می‌بینی داخلش؟
‫دهنه؟
‫شاید نقطه ضعفش باشه.
‫حتی شمشیر لوک هم نتونست سطحش رو ببُره.
‫احتمالش هست که توی حالت نهاییش، ‫بلند شه و پرواز کنه.
‫یونیو، ناتسوکو و من بالا به شکل آماده‌باش می‌مونیم.
‫کیوجی با یه تیکه از ذات آینده پرواز کن ‫و وادارش کن تا دهنشو وا کنه.
‫مملن از جادو کنترل ‫برای متوقف کردنش استفاده می‌کنه.
‫من و یونیو هم موقعی که ناتسوکو ‫از جادوی احضارش استفاده می‌کنه، هم‌زمان بهش حمله می‌کنیم.
‫از بالا با هم بهش حمله می‌کنیم.
‫جادوی کنترل من فقط می‌تونه سه ثانیه مهارش کنه. ‫توی اون زمان لطفاً شکستش بدین.
‫مفهومه.
‫بیاین زودی حسابشو برسیم و نوشیدنی بزنیم بر بدن.
‫بس کن.
‫پس اون پرچم مرگه.
‫به درد نمی‌خوره.
‫داره میاد.
‫بزرگه!
‫کیوجی!
‫مملن!
‫سریعهه.
‫لوک!
‫شاخم شکسته!
‫لوک!
‫لعنت!
‫بکش. ناتسوکو تو باید بکشی.
‫می‌کشم، زود باش فقط!
‫لوک!یونیو!
‫فرار کنید!
‫لوک!
‫نمی‌بینمشون. کجا رفتن؟
‫جاستیس!
‫منو ببر اونجا.
‫ها؟
‫همراه میزم لطفاً.
‫میزت؟
‫ولی، من نمی‌تونم پرواز‌ــ
‫لطفاً. از اون‌جا می‌تونم لوک اینا رو ببینم.
‫لازم نیست سریع پرواز کنی.
‫فقط شناور شو سمت بالا.
‫از اینجا یعنی می‌تونیم بُردن نه سرباز رو ببینیم؟
‫جاستیسه!
‫جاستیس! جاستیس! جنگجوی بالدار، جاستیس!
‫یکم راست.
‫برو یکم نزدیک‌تر.
‫جاستیس! برو! برو!
‫جاستیس؟
‫جاستیس، نکنه نمی‌تونی پرواز کنی؟
‫گفتم بیشتر برو راست.
‫داری به اژدهات سخت می‌گیری، خانومی.
‫دیدمشون.
‫پله‌ها!
‫لوک!
‫حصار!
‫کیو‌جی؟
‫همین... الان... این...چیز... رو بکشش.
‫پنج‌بار پرتو نور خوردن بهت، ‫نشون می‌ده که مردی!
‫نمی‌تونم پرواز کنم، ولی...
‫پرواز کن، لوک!
‫کوتروله‌له...
‫ماگی!
‫زوال ۰ درصد رویت شد. زوال نابود شد.
‫تونستن!
‫مملن و کیوجی کجان؟ همه اینجان؟
‫آره. لوک و یونیو هم در امانن.
‫همگی خسته نباشید.
‫جاستیس!
‫واقعاً خودِ جاستیسه!
‫ایول!
‫می‌شه امضا بدی؟
‫اوه! یونیوـه!
‫یونیو!
‫چرا درمورد بال‌هات بهم نگفته بودی؟
‫نمی‌خواستم بقیه نگرانم بشن.
‫لازم نیست بگم اژدهایی که نمی‌تونه پرواز ‫کنه یا آتیش بدمه، لای جرز دیوار می‌خوره.
‫واقعاً...
‫احمقی‌ها.
‫عجب.
‫پس این همون جنگجوی تمام کمالیه ‫که تونسته درِ قلب قهرمان ما رو باز کنه.
‫غم و غصه و عشق و آرزو و چیزهای من‌درآوردی کنار هم
‫می‌شن جواهری توی سینه‌ات
‫ارزش اون جواهر توی قلبته
‫دنیایی که تو رنگش کردی شده دلیل زندگی من
‫شهر آروم می‌گیره
‫اگه یه روز این آهنگ برسه به تو
‫تنهایی می‌تونه ارزش داشته باشه یه طوری
‫حتی اگه مبتذل باشه و بقیه بخندن بهش
‫این‌جا جاییه که با سختی و رنجش ساختیش
‫نمی‌دونم از پسش بر بیام که مراقبش باشم یا نه
‫ولی همین‌طور که هستی،
‫دعا می‌کنم بتونم بپذیرم که می‌تونی اون‌طور که هستی از دنیا بری
‫مثلاً حتی اگه بعد این آهنگ تموم شه همه چیز
‫زندگی‌ای که تو کشیدی می‌مونه فقط
‫مثلاً اگه دنبال عوض شه به کل
‫دوباره پیداش می‌کنم و ادامه‌اش می‌دم همین‌طوری
‫قسمت هفتم: «عشق نخستین»