‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان
NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند
‫.::: مترجم مرتضی راکی :::. کانال تلگرام : @nestedsub
‫♪ فریاد بزن، فریاد بزن ♪
‫♪ همه‌چیو بریز بیرون ♪
‫♪ اینا چیزاییه که ‫بدونشون می‌تونم زندگی کنم ♪
‫♪ یالا ♪
‫♪ دارم باهات حرف می‌زنم ♪
‫♪ یالا ♪
‫♪ تو روزای پر از خشونت ♪
‫♪ نباید مجبور باشی ‫روحتو بفروشی ♪
‫♪ تو سیاه و سفید ♪
‫♪ اونا واقعاً، واقعاً باید بدونن ♪
‫♪ فریاد بزن، فریاد بزن ♪
‫♪ همه‌چیو بریز بیرون ♪
‫♪ اینا چیزاییه که ‫بدونشون می‌تونم زندگی کنم ♪
‫♪ یالا ♪
‫♪ دارم باهات حرف می‌زنم ♪
‫♪ یالا ♪
‫[ مؤسسه ]
‫[ بر اساس رمانی از استفن کینگ ]
‫اتاق پسرا اون‌ور راهروئه، ‫سومین در سمت راست.
‫مشکلی هست؟
‫اوه، خب، من... تمومش کردم.
‫چی؟
‫بچه، تو اصلاً این‌جا چی‌کار می‌کنی؟
‫امتحان می‌دم، مثل خودت.
‫صبر کن، چند سالته؟
‫اوه، ۱۴.
‫نابغه‌ای؟ مثل تو فیلما؟
‫خب، دیشب تو یه ‫هتل هالیدی این اکسپرس بودم.
‫صبر کن، سؤال آخر ریاضی ‫چی جواب دادی؟
‫درباره هتل؟ یادت میاد؟
‫آره، "الف" بود.
‫لعنتی! مطمئنی؟
‫من "ج" زدم.
‫میدونی، این‌جوری گیرت می‌کنن.
‫ "ج" معادله خوبیه، واقعاً.
‫ولی، می‌بینی، تو مالیات اتاق رو
‫تو هزینه هر شب حساب کردی،
‫بعد همه‌چیز تو پرانتز رو ‫ضرب می‌کنی...
‫آخرش دو بار حسابش می‌کنی.
‫عیب نداره، مطمئنم...
‫مطمئنم بقیه رو درست زدی.
‫نه، یادم رفت چطور ‫مالیات لعنتی رو حساب کنم.
‫افتضاحم!
‫عجیبه که تو تویی؟
‫- این یه "آی" داره. ‫- "آی" داره؟
‫آره، معلومه. ک-ی-و-اس-آی.
‫عجیبه که همیشه با ‫حیوونا بازی می‌کنیم
‫که اسمشونو نشنیدیم ‫و نمی‌تونیم بنویسیم؟
‫آفرین، رولف، خوب تلاش کردی.
‫یورو استپ با یه لی‌آپ معکوس، ‫فقط تور!
‫تو خوابات!
‫گوبِرت راهو برای اِلیس باز می‌کنه، ‫و اون می‌خواد حریف رو
‫با دریبل رد کنه و با یورو استپ...
‫شوت قشنگ بود، "فنوم". ‫تقریباً داشتیش.
‫ولی یورو استپت خیلی شیک شده.
‫لعنتی، رفیق.
‫چیشده؟
‫پیرهن تیمبرولوزم، پاره شده.
‫مطمئنم مامانت می‌تونه بدوزتش. ‫چیز مهمی نیست.
‫لطفاً، می‌شه یه لحظه گوش بدین؟
‫خانوما و آقایون،
‫هرچه زودتر یه داوطلب دیگه پیدا کنیم،
‫زودتر می‌تونیم همه‌تونو سوار کنیم.
‫و هنوز شانس داریم به موقع برسیم.
‫یه ساعته این‌جا وایستادیم!
‫ما داریم
‫یه رزرو رایگان برای پرواز ۶:۴۵ صبح فردا...
‫...به علاوه یه واچر هتل و ۲۰۰ دلار اعتبار. ‫پیشنهاد می‌دیم...
‫اشتباه کردم، ۲۰۰ دلار نقد.
‫این به پرواز اتصالیم کمکی نمی‌کنه.
‫چهارصد دلار. ‫به علاوه هتل و رزرو دوباره.
‫حالا شده مجری مسابقه! ‫هزارتا می‌شنوم؟
‫ششصد.
‫خانوم.
‫ششصد، به علاوه ‫بازپرداخت نقدی بلیتم،
‫یه صندلی مال شماست.
‫این کیثه. پیام بذارید.
‫هی کیث، من تیمم.
‫گوش کن، فکر نکنم
‫بتونم بیام نیویورک.
‫امیدوارم بابات بدونه ‫چقدر از پیشنهادش ممنونم.
‫میدونم واقعاً ‫نیازی به یه آدم اضافه
‫تو حفاظت معمولی مدیرا نداره.
‫فقط فکر می‌کنم...
‫الان واقعاً نمی‌تونم ‫براش مفید باشم،
‫خب...
‫مرسی.
‫تجاوزگر نیستی؟ یا روانی؟
‫نه، خانوم.
‫البته، این دقیقاً ‫حرفیه که یه روانی می‌زنه.
‫تا مین می‌ری؟
‫اون کوله‌ت نشون می‌ده شاید بری.
‫فکر کنم هنوز تصمیم نگرفتم.
‫خب، یه پیشنهاد برات دارم.
‫دست تو دست هم.
‫- تو کمرمو بخارون... ‫- نه.
‫اگه اشکالی نداره، ‫خاروندن کمر در کار نیست،
‫و منم چیزی نمی‌خوام.
‫ماجرا اینه که ‫یه وانت پر از کتاب دارم،
‫چهل‌تا جعبه، ‫هر کدوم سنگین‌تر از یکی.
‫اگه کمکم کنی ‫بارارو تو هر ایستگاه،
‫خالی و پر کنم ‫تا اون‌جا که بخوای
‫می‌برمت، تا کتابخونه عمومی ‫دِنیسون، مین؟
‫خوبه.
‫وسایلتو بنداز عقب.
‫توی دفتر مدیر گریر ‫نزدیک یه ساعت بودیم.
‫شما دوتا... از کِی ‫درباره MIT حرف می‌زنین؟
‫از مهرماه.
‫ببین، اون... گفت حس می‌کنه
‫مدرسه برادریک دی ‫دیگه تا همین‌جا بتونسته منو ببره.
‫و تو موافقی؟ ‫فکر می‌کنی جای تو MITه؟
‫آره. آره.
‫فکر کنم... فکر کنم همین‌طوره.
‫می‌دونی، اوم،
‫نمی‌دونم چطور... بگم.
‫سعی کن.
‫داریم درباره زیر و رو کردن ‫زندگیمون این‌جا حرف می‌زنیم، پس... سعی کن.
‫فقط...
‫خیلی چیزا هست ‫که می‌خوام یاد بگیرم و بفهمم.
‫اینا منو خیلی کوچیک می‌کنن.
‫می‌دونی، من یه خواب دارم،
‫و توش وایستادم لبه یه پرتگاه،
‫که پره از همه‌چیزایی ‫که نمی‌دونم.
‫خب، فکر کنم یه پرتگاه ‫نمی‌تونه پر باشه، پس بگو یه دره.
‫ولی بی‌انتهاست. و یه پل هست،
‫می‌خوام از اون پل رد شم ‫و دستامو بلند کنم،
‫بعد همه‌چیزایی که تو تاریکیه
‫میان بالا و شناور می‌شن...
‫ببخشید. ببخشید. ‫دست و پا چلفتیم. ببخشید.
‫مرسی.
‫ببین.
‫مغزت و کارایی که می‌تونه بکنه ‫یه نعمته.
‫خدا می‌دونه ‫این از ما به تو نرسیده.
‫فکر کنم این یعنی باید
‫هر کاری از دستمون برمیاد بکنیم ‫تا ببینیم تا کجا می‌تونه ببرتت.
‫میدونی چی می‌گن ‫درباره پرتگاه، نه؟
‫اگه توش نگاه کنی، ‫اونم بهت زل می‌زنه.
‫- آره، دقیقاً همین‌طوره. ‫- آره.
‫همه‌چیز خاموشه.
‫دریافت شد. ‫منتظر دستور "برو" ت می‌مونم.
‫اگه پدرمادرش بیدار شن، ‫شاید مجبور شیم خیس بشیم.
‫چاره‌ای نیست.
‫۴۵ دقیقه دیگه بریم.
‫دریافت شد. ۴۵ دقیقه دیگه.
‫مامان؟
‫آره، هر چی تو بخوای، بچه.
‫- این آخریشونه. ‫- مرسی.
‫مرسی.
‫سلام.
‫یه یارو رو دیدم که ‫پیرهن هاکی روی یخ پوشیده بود.
‫فکر کنم خدا داره بهم می‌گه
‫باید برگردم اون‌ور خط ورمانت.
‫خیلی ازت ممنونم ‫که منو رسوندی، خانوم.
‫خوشحال شدم باهات آشنا شدم.
‫موفق باشی، تیم.
‫مرسی.
‫زنم ازم متنفره ‫وقتی برای شام دیر می‌رسم،
‫پس بذار سریع بریم سر اصل مطلب.
‫تازه با پلیس بوستون حرف زدم.
‫انگار چند تا چیز رو ‫تو درخواستت ننوشتی.
‫اول، سال ۲۰۱۱، ‫یه تقدیرنامه برای نجات جون گرفتی.
‫دوباره تو ۲۰۱۸.
‫۲۰۲۰، افسر سال شدی.
‫خب، بالاخره باید به یکی می‌دادن.
‫همیشه سر وقت بودم، ‫هیچ‌وقت مرخصی استعلاجی نگرفتم، پس...
‫باشه، نمی‌دونم این ‫فروتنیه یا اعتماد به نفس پایین،
‫ولی خوشم نمیاد.
‫باشه. ‫من اون جایزه رو به دست آوردم.
‫برای این کار یهوویی درخواست دادم.
‫اگه بیشتر فکر می‌کردم، ‫می‌نوشتمش.
‫ولی یادت موند ‫ماجرای مال وست‌فیلد رو بنویسی.
‫فکر کردم حق داری بدونی.
‫ستوانی که باهاش حرف زدم ‫گفت یارویی که زدی
‫یه تفنگ AR و ۲۰۰ فشنگ داشت.
‫اون یه "یارو" نبود. ‫یه بچه بود، ۱۶ ساله،
‫و هنوز به کسی شلیک نکرده بود.
‫۱۶ ساله یا نه، ‫بچه به پلیس اسلحه کشید.
‫بفرما.
‫ستوان گفت ‫تو اون موقع شیفتت نبود.
‫آره، من، اوم،
‫بعد شیفتم رفتم مال،
‫یه جفت کفش رسمی ‫برای عروسی بگیرم،
‫هنوز یونیفرم تنم بود.
‫یه خانوم از پارکینگ اومد طرفم،
‫گفت تازه دیده یه یارو ‫یه تفنگ از ماشینش درآورده.
‫- تا این‌جا همه‌چیز خوبه. ‫- آره.
‫آره، تا لحظه‌ای که ‫مامورایی که اومدن
‫بوی الکل ازم حس کردن، تستم کردن.
‫دو تا اُلد فشن تو ‫بیچ‌کامبرز خورده بودم
‫قبل از این‌که برم مغازه کفش.
‫شیفتت نبود.
‫ولی یونیفرم تنم بود.
‫اداره بهم گفت ‫یا استعفا بدم یا اخراجم می‌کنن.
‫معمولاً اهل مشروب هستی؟
‫بعد اون ماجرا یه مدت بودم.
‫اون‌قدری که ازدواجم بهم خورد، ‫ولی دیگه نه.
‫اگه الان ازت تست الکل بگیرم، ‫چقدر نشون می‌ده؟
‫امتحان کن ببین.
‫نه، فکر نکنم لازم باشه.
‫فکر نکنم نیازی داشته باشم.
‫خب، پسرم، تو برای این کار ‫بیش از حد باکلاسی،
‫ولی اگه می‌خوایش، مال توئه.
‫خب، می‌خوامش.
‫باشه.
‫از امشب شروع می‌کنی، ‫۸ شب تا ۶ صبح.
‫- همین‌جوری؟ ‫- آره، همین‌جوری.
‫می‌خواستم عوضش کنم به ‫ "من انتخاب کردم که افتضاح باشم"،
‫ولی شاید قلممو بگیرن.
‫آره، گاهی گندشو نادیده می‌گیرن، ‫گاهی هم نه.
‫اسمم کایشاست. ‫به "شا" هم جواب می‌دم.
‫این‌جا چه خبره؟ ما کجاییم؟
‫به مؤسسه خوش اومدی.
‫مؤسسه چی؟
‫آره، یادمه روز اول ‫خودمم کلی سؤال داشتم.
‫میدونی، معمولاً ساده‌تره که...
‫ما هنوز تو مینیاپولیسیم؟
‫نه، دیگه قطعاً تو مینیاپولیس ‫نیستیم، توتو.
‫تو مین هستیم. ‫خب، حداقل اونا اینو می‌گن.
‫اونا کی‌ان؟
‫واقعاً نمی‌تونی ‫جلوی خودتو بگیری، نه؟
‫این از اون کارای بچه‌های باهوشه؟
‫چرا اینو می‌گی؟
‫بهمون یه گزارش ‫از تازه‌واردها می‌دن.
‫اسمت لوک اِلیسه، از مینیاپولیسی،
‫بسکتبال و شطرنج دوست داری،
‫و باهوشی.
‫خب، چقدر باهوشی؟ نه، نه.
‫فکر کنم سؤال اصلی اینه که ‫تو TK هستی یا TP؟
‫این تنها چیزیه که ‫هیچ‌وقت درباره تازه‌واردها بهمون نمی‌گن.
‫آره، متوجه نشدم
‫TP یعنی تله‌پاتی. TK یعنی...
‫تله‌کینزیس.
‫خب، تو کدومی؟ ‫می‌گن هیچ‌کس موقع ورود هر دوتاشو نداره،
‫ولی من فکر می‌کنم تو TK باشی؟
‫من TPام.
‫ذهن می‌خونی؟
‫همیشه یه جورایی ‫می‌تونستم، گاهی اوقات.
‫خب، گاهی وقتا ‫چیزا دورم حرکت می‌کنن.
‫ولی... ولی ‫این نباید کافی باشه که...
‫که بیارنت این‌جا؟
‫ما...
‫ما رو دزدیدن؟
‫اونا می‌گن "جذب شدیم".
‫مثل ارتش؟
‫نمی‌دونم.
‫مامان‌بابامون می‌دونن ما کجاییم؟
‫می‌تونیم باهاشون حرف بزنیم یا...
‫نه، در واقع نه. ظاهراً کارمون این‌جا ‫خیلی محرمانه‌ست
‫و نمی‌تونیم با بیرون ارتباط داشته باشیم.
‫خب، بالاخره یکی ‫باید این‌جا رو اداره کنه.
‫خانوم سیگسبی.
‫البته غیر از مسائل پزشکی. ‫اون با دکتر هندریکسه.
‫مسائل پزشکی؟
‫اوه، بیشترش تست‌ست،
‫و آمپول، کلی آمپول.
‫حداقل تو نیمه جلویی این‌جوریه.
‫- الان تو نیمه جلویی هستیم. ‫- نیمه پشتی هم هست؟
‫آره، وقتی از نیمه جلویی ‫فارغ‌التحصیل شیم می‌ریم اون‌جا.
‫از زمین بازی می‌تونیم ببینیمش.
‫نه... نه این‌جا. ولی...
‫نمی‌تونم بهت بگم اون‌جا چه خبره.
‫بدون ارتباط.
‫سیگسبی و هندریکس چی می‌گن؟
‫اونا خیلی اهل ‫جواب دادن به سؤالا نیستن.
‫کی می‌تونم ببینمشون؟
‫نمی‌شه دقیق گفت.
‫معمولاً به تازه‌واردها ‫یه کم وقت می‌دن بچرخن.
‫هوم.
‫چرا این‌جوری می‌کنن؟
‫تا حالا کسی به این فکر نکرده ‫که اینو سؤال کنه.
‫اگه پرونده‌شو خونده بودی، ‫می‌فهمیدی.
‫اونا می‌خوان بهمون بگن
‫این‌جا اون‌قدرا هم ‫بد نیست و فکر می‌کنن
‫اگه یه بچه دیگه اینو بهمون بگه، ‫راحت‌تر قبول می‌کنیم.
‫پیش‌بینی کردن ‫چیزایی رو می‌بینه که بقیه نمی‌بینن.
‫خیلی ادامه داده
‫درباره قدرت مشاهده و تحلیلش.
‫چرا اتاقامونو آماده می‌کنن؟
‫میدونی، اگه این پسر ‫اون‌قدر که می‌گی باهوشه،
‫باید بهش برای مسیر P.C. فکر کنیم.
‫دوباره این بحثو راه نمی‌ندازیم.
‫چرا نمی‌تونیم...
‫مسیر P.C. تا اطلاع ثانوی تعطیله.
‫اولویت اصلیت اینه که ‫نوار نقاله رو در حرکت نگه داری.
‫آخرین بسته‌های هدف رو دیدی.
‫می‌دونی سوراخ کلید چقدر تنگ شده.
‫دو تا نیمه...
‫همیشه این‌جوریه؟
‫- داره با خودش حرف می‌زنه. ‫- آره.
‫شرط می‌بندم ‫این کارو زیاد می‌کنه.
‫فکر کنم آماده‌ست برام.
‫میدونی، این‌جا ‫واقعاً اون‌قدرا بد نیست.
‫بازی ویدیویی داریم، فیلم.
‫زمین بازی تا دیروقت بازه.
‫فقط، هی، فقط مطمئن شو
‫هر چی بهت می‌گن انجام بدی.
‫راستی، تا حالا آبله‌مرغون گرفتی؟
‫چی...
‫کایشا.
‫لوک.
‫خانوم سیگسبی می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫لباس عوض کن.
‫وای، ۷۵ سال پیش شرط می‌بندم ‫این‌جا خیلی خفن بوده.
‫واقعاً یه جورایی باحاله.
‫رترو.
‫سه تا نقطه تو شهر ‫کلیدای پانچ دارن
‫تا پیشرفتتو علامت بزنن.
‫تو خیابون واتر ‫هر دو سرش پانچ کن...
‫اول تو ایستگاه، بعد تو بانک.
‫یه بار دیگه تو ‫جواهرفروشی هاپر تو گریش.
‫بعد برگرد ایستگاه.
‫بقیه درا رو ‫می‌تونی با گچ علامت بزنی.
‫فقط برگشتنی پاکشون کن.
‫یه حلقه ۲.۳ مایلیه.
‫میدونی، اد ویتلاک ‫هر شیفت شش تا دور می‌زد.
‫خب، این می‌شه چی؟
‫چهارده مایل؟
‫فکر کنم کلی قدم می‌زنم.
‫من و درو یه برنامه می‌ریزیم.
‫هر هفته دو شب آف داری.
‫احتمالاً دوشنبه و سه‌شنبه.
‫شهر بعد از آخر هفته ‫معمولاً آرومه،
‫ولی شاید مجبور شیم جابجات کنیم.
‫اگه بمونی، البته.
‫افسر گلیک‌سون، با من مشکلی داری؟
‫اگه داری، حالا بگو.
‫زمان نشون می‌ده.
‫ماجرا اینه که ما ‫یه تیم خوبیم. کوچیک، ولی خوب.
‫تو فقط یه یاروی از خیابونی.
‫مردم شوخی می‌کنن ‫درباره نایت‌ناکر،
‫ولی برای تیمی به کوچیکی ما ‫این کار کلیدیه.
‫"یه ذره پیشگیری ‫به یه خروار درمان می‌ارزه."
‫بابابزرگم اینو می‌گفت.
‫باشه.
‫اون نایت‌ناکر بود. ‫برای همین درخواست دادم.
‫نایت‌ناکر یه کار آنالوگه ‫تو عصر دیجیتال.
‫شاید ما فقط یه شهر آنالوگیم.
‫امیدوارم همین‌طور باشه.
‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی
‫آقای استک‌هاوس.
‫آره، بچه، هر چی بخوای.
‫صبر کن. این... این... نه، ول کن!
‫خوش اومدی، لوک.
‫خب، با آقای استک‌هاوس، ‫رئیس امنیت، آشنا شدی.
‫و این دکتر هندریکسه.
‫اون طراح علم پیشرفته‌ایه
‫که این‌جا انجام می‌دیم.
‫اسمم خانوم سیگسبیه، و من...
‫رئیسی، می‌دونم.
‫و می‌دونی که می‌دونم ‫چون دیدی کایشا بهم گفت.
‫پس چرا نمی‌ریم سراغ اون بخش
‫که بهم بگی این‌جا چه خبره؟
‫ببخشید. فقط...
‫تو از بیشتر روز اولی‌هایی ‫که می‌بینیم باحال‌تری.
‫این‌همه زحمت کشیدین ‫تا منو بیارین این‌جا،
‫حالا از من چی می‌خواین؟
‫گریه کنم و جیغ بزنم ‫و التماس کنم ببرینم خونه؟
‫فایده‌ای داره؟
‫اصلاً. لطفاً بشین.
‫مرسی، دکتر هندریکس.
‫از این‌جا به بعد خودم ادامه می‌دم.
‫منتظر کار کردن باهاتم.
‫اوه، گاهی اوقات،
‫تازه‌واردها تو گیجیشون ‫عصبی می‌شن،
‫و واکنش نشون می‌دن،
‫برای همین آقای استک‌هاوس ‫هر کدومتونو همراهی می‌کنه
‫تا مطمئن شیم ‫به کسی آسیب نمی‌رسونین،
‫از جمله خودتون.
‫ولی تو به کسی آسیب نمی‌رسونی، ‫درسته، لوک؟
‫نه. مرسی.
‫یه نوشابه بخور.
‫باشه.
‫پاستیل؟
‫چرا؟
‫که ببینی چه رنگی انتخاب می‌کنم،
‫یه جورایی شخصیتمو بفهمی؟
‫نه، چون خودم پاستیل دوست دارم،
‫فکر کردم شاید توام خوشت بیاد.
‫ولی...
‫می‌فهمم که تحلیل کردنو دوست داری.
‫هر چی بیشتر روی منطق تمرکز کنم،
‫کمتر باید به این فکر کنم ‫که دزدیده شدم.
‫این‌جا از این کلمه استفاده نمی‌کنیم.
‫درسته. "جذب شدم."
‫بذار اولین کسی باشم که می‌گه...
‫تبریک میگم.
‫برای...
‫برای این‌که این‌جایی.
‫کاری که قراره جزئیش بشی،
‫بدون شک، مهم‌ترین کاره
‫که تو کل زمین داره انجام می‌شه.
‫تو، بدون هیچ شکی،
‫قراره تو نجات دادن دنیا ‫مشارکت کنی.
‫باشه. حالا می‌خوام ‫با مامان‌بابام حرف بزنم.
‫همون‌طور که کایشا بهت گفت، ‫این ممکن نیست.
‫بذار باهاشون حرف بزنم، ‫هر چی بخوای انجام می‌دم.
‫این... این یه مذاکره نیست، لوک.
‫یه پسر با هوش تو
‫نباید مشکلی برای فهمیدنش داشته باشه.
‫بدون کار ما،
‫جهانی که می‌شناسیم ‫دیگه وجود نخواهد داشت.
‫این از هر کدوممون بزرگ‌تره.
‫وظیفمه
‫که مطمئن شم این کار انجام میشه،
‫خب... پس انجامش میدم.
‫دقیقاً کارمون چیه؟
‫می‌ذارم بچه‌های دیگه که باهاتن
‫برات توضیح بدن.
‫اگه از یه بچه دیگه بشنوی، ‫راحت‌تر قبولش می‌کنی.
‫راستی، اینجا سعی می‌کنیم ‫کلمه “بچه” رو به کار نبریم.
‫شما بچه نیستین، اینجا نه.
‫اینجا ساعت خواب نداره. ‫کارای خونه هم نداره.
‫غذایی که نذارن بخوری هم نیست.
‫کار آدمای بزرگ رو می‌کنین.
‫باید مثل آدمای بزرگ ‫باهاتون رفتار بشه.
‫ولی در عین حال، یادتون باشه...
‫اینجا خونه‌تون نیست.
‫مدرسه‌تون هم نیست.
‫اینجا اگه قانونو بشکنی،
‫عواقبش مثل آدمای بزرگه.
‫اون قوانین چیا هستن؟
‫خوشحالم پرسیدی.
‫قانون اصلی اینه که هر دستوری
‫از طرف کارمندا میاد، ‫بدون سوال یا تأخیر اجرا کنی.
‫یه سری آمپول بهت می‌زنن.
‫یه سری آزمایش ازت می‌گیرن.
‫باید با همه‌شون همکاری کنی.
‫شاید یه چندتاش، به جز استثناها،
‫خیلی بد نباشه.
‫وضعیت روحی و جسمیت
‫به طور منظم چک میشه.
‫بعدش، وقتی خدمتت تموم شه،
‫حافظه‌تو پاک می‌کنیم، ‫می‌فرستیمت خونه.
‫خونه؟ پیش پدر و مادرم؟
‫آره، معلومه.
‫زنده‌ان؟
‫آره، معلومه زنده‌ان.
‫ما هیولا نیستیم.
‫میدونن کجام؟
‫تقریباً.
‫به هر حال،
‫فکر کنم ببینی وقتت اینجا
‫زود می‌گذره، لوک.
‫و وقتی از پیش ما میری،
‫و یه صبح تو تخت خودت بیدار میشی،
‫هیچی از اینا اتفاق نیفتاده.
‫تنها نکته ناراحت‌کننده اینه ‫که یادت نمی‌مونه
‫چه افتخار بزرگی داشتی ‫که دعوت شدی برای خدمت
‫نه فقط به کشورت، بلکه به بشریت.
‫هر بچه اینجا چند نفر رو می‌شناسه؟
‫مدرسه؟ خانوادش؟
‫نمی‌تونین حافظه همه رو پاک کنین.
‫فکر کنم تعجب کنی ‫از کارایی که می‌تونیم بکنیم.
‫از آشناییت خوشحال شدم.
‫اتاقم...
‫قرار نیست حس راحتی بهم بده، نه؟
‫فقط قراره نشون بده
‫که دارین سعی می‌کنین ‫منو راحت کنین.
‫می‌دونم... الان حس می‌کنی.
‫تو موقعیت خیلی بدی هستی، لوک
‫ولی اگه فقط کاری که می‌گیم رو بکنی،
‫زودتر از چیزی که فکرشو بکنی، ‫برمی‌گردی زیر نور آفتاب،
‫شاید با رالف چندتا بسکت بزنی.
‫می‌گم بهتون، میهن‌پرستا، بازوی خارجی من،
‫حقیقتو بی‌پرده بهتون می‌گم
‫چون اونا نمی‌خوان شما بدونین،
‫چون فکر می‌کنن نمی‌تونین حقیقتو تحمل کنین.
‫ولی ما می‌تونیم، نه؟
‫سلام.
‫حتماً جای اد ویتلاک اومدی.
‫شنیدم شایعه شده که یکیو پیدا کردن.
‫تیم جیمیسون، نگهبان شب جدید.
‫آنی لدو، عجوزه قدیمی.
‫...هزاران سال، ولی دیگه نه...
‫هی، یادم بیار، ‫این یارو کیه دوباره؟
‫جورج آلمنو نمی‌شناسی؟
‫هنوز چشم‌بنداتو برنداشتی، نه؟
‫دندون پرشده داری؟
‫چی؟
‫دهنتو باز کن.
‫چرا؟
‫اینجوری گوش می‌کنن.
‫آها.
‫- آآآ. ‫- آآ.
‫اووه، خوبه. یکی عقلش رسیده ‫برات طلا بذاره.
‫خب، این کار ارتش بود،
‫مطمئنم هر چی ارزون‌تر بود گرفتن.
‫می‌دونی، شاید یادشون بوده
‫چینی‌ها از کجا میان.
‫تو، اِم، فکر می‌کنی دولت چین
‫دهن ما رو شنود می‌کنه؟
‫شوخی می‌کنی، نه؟
‫شوخی می‌کنم، قهرمان؟
‫مامانم منو قهرمان صدا می‌کرد.
‫می‌دونم.
‫بعد از اون یارو تو نمایش صحنه‌ای
‫با یه عالمه سیاه‌پوست توش.
‫اِم... “پُرک و...”
‫“پُرک و لوبیا” یا یه همچین چیزی.
‫“پورگی و بِس.”
‫از کجا می‌دونی؟
‫هوم.
‫یه لطفی به خودت بکن.
‫شروع کن به گوش دادن به جواهرات جورج
‫چون هر روز تو این دنیا ‫چیزایی اتفاق می‌افته
‫که اصلاً باور نمی‌کنی.
‫انگار تازه تونستم گیرت بیارم.
‫فکر کردم 48 ساعت مرخصی دارم.
‫فقط یه سر زدم.
‫پرونده نفر بعدی رو گرفتی؟
‫آره.
‫وضع خانوادگی بچه به‌هم‌ریخته‌ست.
‫ممکنه کارو سخت کنه.
‫ولی داستان پوشش رو راحت‌تر می‌کنه.
‫به‌محض اینکه برگشتی، ‫سناریوها رو مرور می‌کنیم.
‫مطمئن شو پرونده رو خوب بلدی.
‫همیشه بلدم.
‫ماجرای الیس...
‫فایده‌ای نداره به عقب نگاه کنی.
‫هر چی شد، شد.
‫فقط چون عجله‌مون دادن خراب شد.
‫به‌محض اینکه خبر ام‌آی‌تی پخش شد،
‫بچه الیس کلی توجه جلب کرد.
‫- تصمیم گرفته شد... ‫- کاش اون حرامزاده‌ها
‫یه بار با ما بیان عملیات،
‫عواقب “تصمیماتشون” رو ببینن.
‫ببخشید، قربان.
‫هی، یه مشکوک داریم.
‫دریافت شد.
‫چطور می‌تونیم بهتون کمک کنیم؟
‫اِ... نمی‌دونم.
‫فکر کنم از خروجی 161 اشتباه رفتیم،
‫تا به خودمون اومدیم،
‫یه مایل تو این جنگلا گم شدیم.
‫آنتن گوشیمونم نمی‌گیره.
‫آره، این کاجا... ‫سیگنالو خراب می‌کنن.
‫هوم. آره.
‫اونجا... اونجا چیه؟
‫آزمایشگاه بیماری‌های واگیر.
‫- چیزای خطرناک. ‫- اوه.
‫خب، مستقیم برگردین ‫همون راهی که اومدین، باشه؟
‫از جاده خاکی سمت چپ، ‫بعد تو دو راهی به راست،
‫مستقیم می‌رسین به 161.
‫- چپ بعد راست. ‫- بذار بریم، ویل.
‫آره. داریم می‌ریم. مرسی.
‫خواهش. مواظب خودتون باشین.
‫خانم سیگزبی درباره ژتون‌ها چیزی گفت؟
‫- نه. ‫- اوه.
‫فکر کنی با این همه ورودی، یادش می‌موند.
‫ژتون‌ها جایزه‌ان ‫واسه اینکه خوب همکاری کنی،
‫باهاشون می‌تونی از دستگاه‌های فروش ‫چیزای خوشمزه بگیری.
‫اوه.
‫هی، خانم خوشگله. حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫تو چی، لوک؟ داری خودتو وفق میدی؟
‫چیزی نمی‌گی، نه؟
‫اشکال نداره فعلاً. مسئله اینه.
‫اگه درست باهامون تا کنی، ‫ما هم درست باهات تا می‌کنیم.
‫“همراهی کن تا پیش بری.”
‫حرفای حکیمانه، لوک، پسرم!
‫حرفای حکیمانه. بیا تو.
‫یه دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫بشین، قهرمان.
‫گفتم بپر بالا.
‫می‌خواین چی کار کنین؟ ‫تتو بزنین روم؟
‫نه، خدا نکنه.
‫فقط می‌خوام یه چیپ تو لاله گوشت بذارم. ‫چیز مهمی نیست.
‫همه مهمونا اینو می‌گیرن. ‫مثل سوراخ کردن گوشه.
‫من مهمون نیستم. زندانی‌ام.
‫و هیچی تو گوشم نمی‌ذارین.
‫ولی می‌ذارم.
‫ببین، فقط یه نیش کوچیکه. ‫زود تموم میشه.
‫مورین کلی ژتون بهت میده.
‫چی می‌گی؟
‫نه.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫آآخ!
‫هوم-هوم.
‫شرط می‌بندم این خیلی بیشتر ‫از یه نیش کوچیک تو گوش درد کرد، نه؟
‫یکی دیگه می‌خوای؟
‫نه.
‫آماده‌ای بری رو صندلی؟
‫خب، حالا درست رفتار می‌کنی،
‫یا باید بندات کنیم؟
‫درست رفتار می‌کنم.
‫خب، قهرمان،
‫فعلاً کارت تمومه.
‫یه گاز استریل بگیر برای گوشت، ‫اگه خون اومد،
‫یه کم یخ روش بذار، ‫بعد برو حالشو ببر
‫بقیه روزتو خوب بگذرون.
‫عصر بخیر.
‫هی، سلام.
‫هوم. تیم،
‫این بِدِلیاست. ‫- اوه.
‫دوست داره با همه مهمونا سلام کنه.
‫بِدِلیا.
‫شب‌زنی چطوره؟
‫آره. اِم...
‫فقط یه شبه گذشته، ‫ولی تا حالا که خوب بوده.
‫اگه تو می‌گی. ‫من که عمراً گیر نمی‌افتادم
‫واسه گروه رئیس اسنوفلیک کار کنم،
‫حتی اگه یعنی تموم روز زل زدن
‫به کون افسر گولیکسون.
‫وای، چه تیکه‌ایه.
‫شب خوبی داشته باشی، ‫آقای هالیستر.
‫چی؟ ناراحتت کردم؟
‫سلام. اِم، هم‌مسیر من میری؟
‫رفتم برای تجدید موجودی.
‫برنامه جورج تو آخر هفته ‫یه ماراتن داره.
‫نمی‌تونم ریسک کنم ارتباطم قطع شه.
‫خب، می‌خوای اینو بکشم تا خونه‌ت؟
‫فقط باید یه سر به ایستگاه بزنم، ‫شیفتمو شروع کنم.
‫ممکنه برات یه کم کند پیش بره، ولی...
‫هوم. می‌تونم برنامه‌مو خالی کنم.
‫باشه، پس بزن بریم.
‫فکر نکن ندیدم باهاش حرف زدی.
‫آقای هالیستر؟
‫تو هتلش زندگی می‌کنم. ‫چرا نباید باهاش حرف بزنم؟
‫اون یارو... ‫گیرنده‌مو خراب می‌کنه.
‫سلام.
‫هی.
‫بانوی مرموز برگشت.
‫آه، بهت گفتم.
‫بعضی وقتا باید یهویی ‫برم بیرون شهر.
‫هی، الکس.
‫گرفتم.
‫خب، حالا...
‫دفعه قبل بحثمون کجا تموم شد؟
‫داشتی درباره جایی که کار می‌کنی ‫یه چیزایی بهم می‌گفتی.
‫اوه، چه بامزه. یادم نمیاد.
‫خب، خیلی مست بودی.
‫من؟ هیچ‌وقت.
‫جدی، چرا نمی‌تونی درباره‌ش حرف بزنی؟
‫اینو قبلاً گفتیم.
‫نمی‌تونم، مخصوصاً با تو.
‫وقتی باهات آشنا شدم، ‫می‌دونستی من روزنامه‌نگارم.
‫مخفی که نبودم.
‫آره، ولی من سراغت نیومدم ‫چون می‌خواستم حرف بزنم.
‫خب، اینم شد.
‫- اوه. ‫- مرسی.
‫نه؟
‫نه.
‫می‌دونی، همه تو دنیسون ‫یه نظریه دارن
‫درباره اینکه شما واقعاً ‫تو اون جنگلا چی کار می‌کنین.
‫کیسی تو پمپ بنزین... می‌گه شما
‫یه سفینه فضایی ‫از منطقه 51 به ارث بردین...
‫...بعد از اینکه اونجا لو رفت.
‫هوم.
‫واسه همین پهپادا ‫نمی‌تونن اون بالا پرواز کنن.
‫سفینه فضایی، نه؟
‫از اون طرف، جون تو غذاخوری...
‫می‌گه شما یه آزمایشگاه طعم ‫دارین راه انداختین،
‫برای خوراکی‌های میان‌وعده، ‫و همه این امنیتیا
‫واسه حفاظت از دستور پخت سریه.
‫ادویه و چاشنی؟
‫تو خودت چی می‌گی؟
‫من می‌گم، یه دختر به جذابی تو؟
‫برام مهم نیست چی کاره‌ست.
‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی
‫من هیچ‌وقت.
‫ولی ممکنه...
‫هی. اومدم ببرمت برای شام.
‫اوه، گوشوارتو گرفتی.
‫آره، فکر کنم باید ‫قبلاً بهت هشدار می‌دادم.
‫خب، فکر نکنم فرقی می‌کرد.
‫میدونی، به هر حال،
‫یه عالمه چیز یهو ریختن سرم.
‫باشه، بیا بریم.
‫همه منتظرن ببیننت، از جمله نیکی،
‫حتی اگه زیادی کُلاس می‌ذاره ‫و نشون نده.
‫اِم، دفعه قبل یه کم حواسم پرت شد
‫قبل از اینکه بحثمون درباره ‫چطور ذهن خوندنت تموم شه.
‫- درسته. ‫- چطور کار می‌کنه؟
‫اِم، راستش به باحالی‌ای ‫که مردم فکر می‌کنن نیست.
‫می‌تونم اسم مادربزرگتو بگم،
‫ولی فقط اگه تو ذهنت ‫جلوی بقیه باشه.
‫نمی‌تونم عمیق برم.
‫ربکا.
‫خب، این هنوزم خیلی خفنه.
‫باشه.
‫عشق واقعی که نیست، ‫فکرای عجیب نکنی.
‫شاید حتی لطف هم نباشه، ‫ولی می‌تونه باشه.
‫چند روز بعد از اینکه اومدم اینجا،
‫منو نزدیک دو هفته قرنطینه کردن.
‫بدون آمپول برای نقطه‌ها.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫ماجرا اینه، ‫شاید هنوز واگیر داشته باشم،
‫تو ممکنه بگیریش،
‫و این باعث میشه ‫یه کم بیشتر تو نیمه اول بمونی.
‫ولی مگه نیمه دوم خوب نیست؟ ‫می‌دونی،
‫یه قدم به خونه نزدیک‌تر؟
‫قراره باشه... ظاهراً.
‫یه کم بهم بده.
‫جدی؟
‫از بشقاب تو خوشمزه‌تره! ‫جورج، نه!
‫هی، بچه‌ها!
‫لوک، درسته؟ جورج آیلز.
‫شرط می‌بندم شا ‫تا حالا کلی درباره‌م بهت گفته.
‫براش مثل خدا می‌مونم.
‫اوه، این خیلی بازنده‌ست. ‫برات یه چیزی می‌گیرم.
‫من آیریسم.
‫اِم، از آشنایی باهاتون خوشحال شدم.
‫تا حالا اینجا رو چطور دیدی؟
‫خوش می‌گذره یا خیلی خوش می‌گذره؟
‫آره، خب، من حتی ‫نمی‌دونم “اینجا” کجاست.
‫- به کلوپ خوش اومدی. ‫- مرسی.
‫یادم اومد، تو TK هستی، نه؟
‫منفی یا مثبت؟
‫اِم، من...
‫اوه، مثبت یعنی ‫می‌تونیم هر وقت بخوایم انجامش بدیم،
‫حداقل بیشتر وقتا.
‫اوه، خب، پس من منفیم.
‫مطمئنی؟
‫آره، حتی نمی‌تونم ‫گوشامو تکون بدم.
‫آره! TK-منفی. ‫صبر کن به نیکی بگم.
‫اینا شرط بستن ‫بچه‌های جدید چی باشن.
‫جورج همیشه TK-منفی رو می‌گیره.
‫چون شایع‌تره. ‫معمولیه، اگه بخوام بگم.
‫بدون توهین، لوک، ولی TK-مثبت، ‫اون... اون هوای خاصیه.
‫جورج! بس کن!
‫تمیزش کن!
‫وای، خدا.
‫متأسفانه، این تقریباً ‫حداکثر توانایی منه.
‫دقیقاً منو یه ایکس-من نمی‌کنه.
‫حقیقت تلخه، ‫TK خیلی به درد نمی‌خوره.
‫می‌دونی، ‫هندریکس می‌گه حداکثر چیزی
‫که یه بچه تو مؤسسه بلند کرده، ‫حدود هشت پونده.
‫کاش می‌تونستم یه TK ‫واقعاً قوی داشته باشم.
‫می‌تونستیم خودمونو ‫از اینجا شناور کنیم بریم بیرون.
‫آره.
‫آیریس تصمیم گرفته ‫نگرش نیکی رو درباره... همه اینا داشته باشه.
‫- هوم. ‫- اون چیزی انتخاب نکرده.
‫فقط برای حقیقت بازه.
‫حرف از گرگ شد.
‫جورجی اینجا، از طرف دیگه، ‫مأمور مالدر ماست.
‫دوست داره باور کنه.
‫باور کنه چی؟
‫اوه، که همه‌چیز درست میشه!
‫نیکی، یادته درباره چی حرف زدیم؟
‫درسته، درسته. ‫یه کم زیادی ذوق‌زده شدم
‫برای خوشامد به تازه‌وارد، ‫که حس کنه خونه‌ست.
‫دستت چی شده؟
‫من... افتادم.
‫اِم، لوک، این نیکیه.
‫لوک الیس.
‫آره، می‌دونم.
‫همیشه درباره بچه‌های جدید ‫بهمون می‌گن،
‫اگه راه و چاه رو نشونت بدیم، ‫جایزه می‌دن.
‫ولی من نه.
‫نه، نیکی ویلهلم خونه‌شو ‫با مهره و پتو عوض نمی‌کنه.
‫راستی، کی ژتون داره؟
‫می‌دونی، اگه این‌قدر ‫چیز نبودی، می‌تونستی خودت یه چندتا بگیری...
‫- جورج... ‫- ...به‌جای اینکه همیشه گدایی کنی.
‫چی، همکاری کنم؟ من؟ هیچ‌وقت.
‫یاغی بدون سبیل.
‫آره، می‌دونی، ‫در واقع یه کم حال به‌هم‌زنه
‫که بخوای چیزی رو تحریم کنی ‫ولی دوستات برات بخرن.
‫من تحریم نمی‌کنم، ‫فقط همکاری نمی‌کنم.
‫یالا. کی داره؟
‫من دوتا از مورین گرفتم ‫ چون صبح بعد از آمپول
‫- برای نقطه‌ها گریه نکردم ‫- مرسی.
‫یالا میدونم یه چیزایی داری.
‫هر چی.
‫خایه‌مال.
‫بیا، الیس، برات یه چیزی بگیریم.
‫فان استیک.
‫شطرنج بازی می‌کنی، الیس؟ ‫این سه تا افتضاحن.
‫دایانا گیبسون حداقل ‫می‌تونست یه بازی نصفه‌نیمه باهام بده،
‫ولی سه روز پیش رفت نیمه دوم.
‫آره، آره، من بازی می‌کنم، ‫ولی باید بهت بگم، داداش،
‫حوصله‌شو ندارم.
‫یالا. این‌جوری نباش.
‫آه! مرسی.
‫مال توئه.
‫می‌دونی، یه لحظه فکر کردم ‫اینا سیگار واقعی‌ان.
‫حالا که فکر می‌کردم ‫اینجا دیگه عجیب‌تر نمی‌شه.
‫همیشه می‌تونه عجیب‌تر شه.
‫خدا. اینجا جزیره لذته یا...
‫از پینوکیو، نه؟ خوب گفتی.
‫اینجوری تورو گیر می‌ندازن...
‫همه چیزای بزرگ‌سالونه‌ای ‫که مدت‌ها ازمون دریغ کردن رو بهت می‌دن.
‫سیگار، مشروب...
‫کراکر جک، هو هو.
‫- هو هو؟ ‫- چی؟
‫چی؟ مامانم هیپی قدیمی بود، ‫فقط چیپس کاروب بهمون می‌داد.
‫- صبر کن. مشروبم هست؟ ‫- آره.
‫می‌دونی، بیشتر واین کولر، ‫چیزای بچه‌گونه.
‫حتی یه تابلو هست که نوشته، ‫“لطفاً مسئولانه بنوشید.”
‫بچه‌های اینجا چند سالشونه؟
‫بابی واشنگتن تقریباً 19 سالش بود.
‫بزرگ‌ترینی که می‌شناسیم. ‫یه هفته پیش رفت نیمه دوم.
‫کوچیک‌ترین؟
‫فکر کنم ده سال.
‫هوم-هوم.
‫هوم.
‫ببین، یه لطفی به خودت بکن
‫و نذار نیکی تورو ‫تو مزخرفاتش بکشه، باشه؟
‫نقطه‌ها رو دیدی، بگو.
‫اگه ندیدی، اونو بگو.
‫اونا می‌فهمن کی دروغ می‌گیم.
‫چته؟
‫اگه یه داستان داشتم ‫که از تصور تو بزرگ‌تر بود چی؟
‫باور نمی‌کنی چی‌جوری ‫می‌تونم تصور کنم.
‫جدی می‌گم.
‫اگه یه داستانی داشته باشی ‫مثل این...
‫داستانی که می‌تونه ‫همه‌چیزو عوض کنه...
‫چی کار می‌کردی؟
‫فکر کنم یه کم زیادی ‫به کارم امیدوار شدی.
‫حقیقت اینه که من هنوز ‫یه گزارشگر آزادم برای یه روزنامه محلی،
‫تیراژ زیر ده هزار،
‫حضور آنلاینشم که تقریباً هیچی.
‫خب، پس کی؟
‫مگه آدمای دیگه رو نمی‌شناسی؟
‫شاید یه چندتایی بشناسم.
‫فکر کن ببینم.
‫اگه کل عمرمو تو راه اشتباه ‫گذرونده باشم چی؟
‫اگه این تنها شانس من ‫برای جبران باشه،
‫و حتی اینم کافی نباشه؟
‫من فقط...
‫فکر می‌کنی جهنم وجود داره؟
‫مطمئنم که هست.
‫راست می‌گی. ‫اون غیرقابل اعتماد بود.
‫“بود”؟
‫حلش کردیم.
‫یه گروه تمیزکاری لازم دارم. ‫محلمو داری؟
‫دارمت. آروم باش.
‫مرسی.
‫چرا زمین بازی رو ‫شبا باز نگه می‌دارن،
‫ولی زحمت روشن کردنشو ‫به خودشون نمی‌دن؟
‫اِ... اگه یکی از بالا پرواز کنه،
‫نمی‌خوان کنجکاو شه ‫که شبا این وسط جنگلای مین چی می‌گذره،
‫می‌دونی، وسط بیابونای عمیق مین.
‫حداقل امشب ماه تو آسمونه.
‫برای شطرنج کافیه، به هر حال.
‫آره، هنوز حالشو ندارم.
‫بیخیال ‫دیگه چی کار می‌تونیم بکنیم؟
‫♪ گرگینه‌ای دیدم با ‫منوی چینی تو دستش ♪
‫♪ تو خیابونای سوهو ‫زیر بارون راه می‌رفت ♪
‫♪ دنبال جایی بود ‫به اسم لی هو فوک ♪
‫♪ می‌خواست یه ظرف گنده ‫چاو مین گوشت بگیره ♪
‫♪ آآآ-هوو ♪
‫♪ گرگینه‌های لندن ♪
‫♪ آآآ-هوو ♪
‫♪ آآآ-هوو، گرگینه‌های لندن ♪
‫♪ آآآ-هوو ♪
‫♪ صداشو می‌شنوی که ‫دور در آشپزخونه‌ت زوزه می‌کشه ♪
‫♪ بهتره نذاری بیاد تو ♪
‫♪ پیرزن کوچولو دیشب تکه‌تکه شد ♪
‫♪ دوباره گرگینه‌های لندن ♪
‫♪ آآآ-هوو، گرگینه‌های لندن ♪
‫♪ آآآ-هوو ♪
‫♪ آآآ-هوو، گرگینه‌های لندن ♪
‫♪ آآآ-هوو ♪
‫این کیش و ماته؟ ‫چی بود، پنج حرکت؟
‫شش تا. و این، اِم،
‫“کیش و مات خفه”ست.
‫فقط وقتی کار می‌کنه که ‫حریفت زیادی منتظر بمونه
‫تا مهره‌های کنار شاه رو حرکت بده.
‫و دفعه بعد حواست هست.
‫بعدم، من مصدوم بازی کردم.
‫درست. از همون افتادنت؟
‫چقدر باهوشی؟
‫نمی‌دونم. چرا؟
‫باید تصمیم بگیرم تو همون بچه‌ای ‫که منتظرش بودم،
‫به اندازه کافی باهوش که بدونی ‫نمی‌تونیم تو این جا بمونیم؟
‫یا مثل بقیه‌ای؟
‫نمی‌تونی حقیقتو تحمل کنی،
‫برای همین خودتو ‫با یه قصه گول می‌زنی.
‫می‌دونی، حافظمونو پاک می‌کنن،
‫زندگیمونو ادامه می‌دیم ‫انگار هیچ‌وقت اینا اتفاق نیفتاده.
‫حتی کالی‌شا هنوز ‫داره سعی می‌کنه باور کنه.
‫همه به جز تو.
‫تو خونه‌های گروهی ‫و پرورشگاه بزرگ شی،
‫یاد می‌گیری به قصه‌ها باور نکنی.
‫یاد می‌گیری که هیچ‌کس ‫نمیاد نجاتت بده.
‫یعنی اگه...
‫اگه یکی درباره این جا ‫چیزی می‌دونست...
‫تا حالا بسته شده بود.
‫آره، اگه بخوایم بریم بیرون، ‫خودمون باید خودمونو دربیاریم.
‫خب، بچه باهوش،
‫چطور می‌تونیم از اینجا ‫بزنیم به چاک؟
‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی کانال تلگرام : @nestedsub