‫راستش...
‫من یه بازپرسم.
‫واقعاً؟
‫به‌نظرم... گفتنش به دخترتون سخته.
‫اوه!
‫پس درک می‌کنید؟
‫دقیقاً همینطوره.
‫خیلی به کارم افتخار می‌کنم،
‫ولی جزئیاتش همچین چیزیه دیگه، ‫برای همین هی پشت گوش میندازمش.
‫از این بحث بگذریم،
‫اخیراً نامه‌ای بهمون رسیده که گزارش ‫ به‌خصوصی درش ذکر شده بود.
‫نویسنده‌ی اون نامه
‫حین گشت‌گذار در شهر، با دفترچه‌ای پر از کد روبه‌رو شده.
‫با فکر اینکه چیز مشکوکیه، همراه تحلیل بسامدی رمزگشاییش کرد،
‫و معلوم شد بیشتر محتوای دفترچه ستاره‌شناسی پیشرفته بود.
‫هرچند، در صفحات بعدیش،
‫مدل غیرعادی‌ای برای کیهان مطرح شده بود.
‫بالادستی‌هام حس کردن گزارش قابل اعتمادیه،
‫و منو اعزام کردن.
‫ولی متأسفانه، نویسنده خودشو معرفی نکرده بود.
‫وقتی همچین اتفاقی میوفته، کم کم اطلاعات جمع کنم.
‫می‌رم سر اصل مطلب.
‫می‌دونم یهوییه،
‫ولی مایلین تحقیقتونو بهم نشون بدین؟
‫خیالتون راحت. بهتون شک اینا ندارم.
‫درهرصورت دوستای دخترمین.
‫اما بهم دستور داده شده هر محققی که می‌بینمو بررسی کنم.
‫عا، چیزه، خب...
‫البته، مشکلی نیست.
‫پس راهو نشون بدین.
‫اینجا محل تحقیقمه.
‫صحیح.
‫پس با اجازه‌تون...
‫عه؟
‫این...
‫اینجا واقعاً ریخت‌پاشه ها.
‫معذرت می‌خوام.
‫اشکال نداره.
‫منم که سرزده اومدم.
‫راستی، معمولاً روی چی تحقیق می‌کنین؟
‫ستاره‌شناسی.
‫دارم روی بدبیاری‌هایی که حین قرار گرفتن مریخ
‫در نقطه‌ی مقابل خورشید رخ می‌ده، تحقیق می‌کنم.
‫صحیح.
‫عه، اون...
‫خب؟
‫هم. مشکلی نداره.
‫صحیح.
‫هوم.
‫اینجا هم چیزی نیست.
‫خب دیگه. ببخشین وقتتونو گرفتم.
‫انگار مشکلی نیست.
‫بله. طبیعیه.
سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::Sermovie::.
‫پشت هم فریاد می‌زنم
‫حتی اگه در این شب...
‫تاریک، یه هیولا بشم
‫می‌خوام اینو همینجا باقی بذارم...
‫این راز رو
‫کم کم، می‌خورم
‫ستاره‌های سرخ و آبی، از آینده به گذشته
‫یکی یکی می‌خورم
‫اگه چندین بار لهشون کنم،
‫وقتی آب شدن می‌نوشمشون
‫هنگامی که از بالای تبه به ستاره‌ها می‌نگرم
‫من نیز این تنهایی رو حس می‌کنم
‫هنگام طلوع...
‫وقتی که دستانم لکه‌دار شدن، دیگه...
‫فراموش کرده‌ام
‫این دنیا به‌طرز راحتی ناقصه
‫برای همین می‌خوام بدونم
‫ولی اگه مثل یه هیولا، به دورِ دور فریاد بکشم
‫باز هم ناپدید می‌شه
‫قسمت دوازدهم
خورشید مرکزی ایمان منه
‫ای بابا، همه‌ش چیزای بی‌خطره که. ببخشید بهتون شک داشتم.
‫خیلی مایه‌ی خجالته.
‫بهتون بر خورد؟
‫نه. مشکلی نیست.
‫واقعاً ببخشین.
‫بابت همکاری‌تون ممنونم.
‫خدانگه‌دار.
‫گفتم کارمون تمومه.
‫بهتره به نقشه‌هامون سرعت بدیم.
‫فردا یا پس‌فردا از اینجا می‌رم.
‫تو هم باید همین‌کارو کنی.
‫صـ ـ صحیح.
‫امروز شانس باهامون یار بود.
‫شاید اسنادو مخفی کرده باشم،
‫ولی انتظار نداشتم انقدر راحت بیخیال شه.
‫آره.
‫انگار متوجه گردنبند هم نشد.
‫گردنبند؟
‫ها؟
‫همون دیگه.
‫چی هست؟
‫عا، نگفتم؟
‫خب...
‫تو شغل قبلیم، توی انتقال یه مرتد دست داشتم.
‫گردنبنده هم مال همون مرتده بود.
‫بازپرسی که همراه‌مون اومده بود،
‫همون مرده، نوواک-سان بود.
‫کلی چیزمیز پیش اومد، و آخرش به این روستا فرار کردم.
‫ولی قبل از فرارم، مرتده اینو بهم داد.
‫بازم، نوواک-سان واکنشی نشون نداد،
‫پس حتماً یادش رفته.
‫با اون‌همه آشوب، شاید ندیده برش داشتم.
‫تا یه ساعت دیگه آماده شو.
‫ها؟
‫همین الان باید بریم.
‫احتمالاً مشکلی نباشه، ولی محض اطمینان،
‫باید بدترین رو درنظر بگیریم.
‫ببخشید.
‫بیخیال معذرت‌خواهی شو. زودتر آماده شو.
‫آماده شدم.
‫خوبه.
‫از توی تونل برو سمت طویله..
‫اونجا یه اسب بدزد و برو سمت مقصدت.
‫بادنی-سان، شما چی؟
‫وقتی اسناد کاملاً سوختن،
‫یه نامه می‌نویسم و می‌رم.
‫پس یعنی
‫حالا حالاها هم‌دیگه رو نمی‌بینم.
‫دقیقاً.
‫بیا تو دنیایی که حرکت می‌کنه باز همو ببینیم.
‫می‌خواین همه‌چیو بسوزونین؟
‫آره.
‫هرچی نیاز دارمو می‌برم، ولی خطرناکه بقیه‌شو ‫همینجا ول کنم.
‫و حتی اگه در خطرم نبودن، باز چیزی نمی‌ذاشتم بمونه.
‫همونطور که گفتم، اعتبارش فقط باید مال من باشه.
‫اطلاعاتمو به کسی نمی‌دم.
‫چی شده؟
‫الان ناراضی‌ای؟
‫نـ ـ نه، اصلاً...
‫راستش،
‫آره.
‫چیزه، اگه بقیه رو هی پس بزنین،
‫متوجه اشتباهات شدن سخت‌تر نمی‌شه؟
‫و همچین چیزی برای تحقیق بد نیست؟
‫عا، ببخشید بیشتر از جایگاهم حرف زدم!
‫من چیزای مربوط به تحقیقو نمی‌فهمم.
‫صرفاً دارم می‌گم. بیخیالـ-
‫گوش می‌دم.
‫کنت پیست...
‫از ایرادها و پیچیدگی‌های مدل فعلی راضی نبود،
‫پس سعی کرد یه جدیدشو کشف کنه، نه؟
‫و نه تنها این،
‫یه‌چیزی ساخت که به‌شدت دقیق بود.
‫البته درمقابل باقی مدل‌های زمین مرکزی.
‫پس فرق ما...
‫با کنت پیست چیه؟
‫ایرادات ریاضی رو می‌شه روی کاغذ حل کرد.
‫اما بدون مدرک راسخ،
‫در آخر،
‫هیچکس کاملاً نمی‌تونه یقین داشته باشه خورشید مرکزی هم درسته.
‫اگه اینطور باشه،
‫فرق زیادی بینمون نیست.
‫با این‌حال،
‫به احتمال اینکه ممکنه اشتباه کنه باور ‫داشت و حتی قبولش کرد.
‫می‌خوای بگی خورشید مرکزی غلطه؟
‫نـ ـ نه! منظورم این نیست.
‫فقط می‌خوام بگم...
‫مگه قبول کردن اینکه ممکنه اشتباه کنیم هم مهم نیست؟
‫مخصوصاً وقتی بحث چیزایی مثل تحقیق و علمه.
‫اگه نظر یه شخص سوم رو قبول نکنیم،
‫بیشتر شبیه اینه که...
‫ایمان باشه.
‫حرمت ایمان فراتر از منطق و عقله.
‫ولی نباید از تحقیق جدا بمونه؟
‫برای همین مهمه کسایی داشته باشیم که انتقاد می‌کنن.
‫نباید خفه‌شون کرد.
‫چرا...
‫چرا همچین فکری کردی؟
‫خیلی وقت پیش،
‫فهمیدم همچین چیزی اُمیده.
‫ها؟
‫سنپای قبلیم و مرتدی که گردنبنده رو بهم دادن...
‫بعد از اینکه با اون صندوقچه‌ی سنگی روبه‌رو شدن،
‫دوتاشون اُمید رو در سپردن به بقیه پیدا کردن.
‫و چیزی که شوکه‌م کرد،
‫این بود که اون، براشون مهم‌تر از رفتن به بهشت بود.
‫مدت‌ها برام سوال شده بود.
‫سپردن به بقیه، و اعتماد کردن بهشون شاید از نظر تئوری خوب باشه،
‫ولی معلوم نیست طرف دیگه واقعاً ادامه‌ش می‌ده یا نه.
‫و بدتر از اون،
‫ممکنه‌ در آخر، نقشه‌هاتو تکذیب کنن.
‫از این‌نظر، سپردن به بقیه ترسناکه، نه اُمیدبخش.
‫ولی در حقیقت،
‫شاید اینکه بقیه ایده‌هاتو تکذیب یا تصحیح کنن
‫معنی واقعی سپردن باشه.
‫همه‌چی طبق نقشه پیش نمی‌ره.
‫سوءتفاهم یا رویدادهای غیرمنتظره رخ می‌دن.
‫ایمان‌دار با مرتد مغایرت داره.
‫خورشید مرکزی با زمین مرکزی مغایرت داره.
‫پیچشی که این عناصر خارجی به ارمغان میارن
‫ممکنه همون چیزی باشه که اُمید می‌بخشه ‫ ‫تا بتونی به جلو پیش بری.
‫عا، ولی وقتی بحث خورشید مرکزی باشه،
‫البته که گفتنش به بقیه زیادی خطریه.
‫می‌فهمم منظورت چیه.
‫هرچند، موافق نیستم.
‫چیزی که داری می‌گی به‌شدت خطرناکه.
‫همونطور که گفتم، صرفاً دارم راجع به ‫موضع‌تون نسبت به تحقیق حرف می‌زنم.
‫وقتی بحث ایمان باشه...
‫همون موضع خطرناکه.
‫اعمال اون موضع روی تحقیق
‫به معنی دست کشیدن از حقیقت مطلقه، ‫چیزی که باید همیشه هدف‌مون باشه.
‫محققین تا ابد در دریای نقص‌ها شنا می‌کنن.
‫داری می‌گی باید همچین فاجعه‌ای ‫ رو با آغوش باز بپذیریم؟
‫آره.
‫این بهتر از این نیست که...
‫تا ابد به یه اشتباه باور داشته باشیم؟
‫یه وقت دیگه سرش بحث می‌کنیم.
‫بیشتر از این اینجا موندن بیهوده‌ست.
‫باشه.
‫خب دیگه. تا دیداری مجدد.
‫بله.
‫بابت تمام کارهایی که کردین ممنون.
‫چیه؟
‫نمی‌خوای بری؟
‫اومدن.
‫ها؟
‫یه کالسکه داره میاد.
‫کالسکه‌ی بازپرس‌هاست.
‫گوی.
‫چقدر مونده برسن؟
‫ام... شاید چهار پنج دقیقه.
‫لعنتی!
‫اونو بنداز تو آتیش و از تونل فرار کن!
‫ولی...
‫وقتی وسایلمو جمع کردم میام دنبالت.
‫عا، باشه!
‫نگفتین قراره یه نامه بنویسین؟
‫ها؟ وقت این چیزا نیست!
‫می‌شه یکم صحبت کنیم؟
‫عا، بله.
‫نمی‌خوام مشکلات شخصیمو بندازم گردنت،
‫ولی این کار برام خاصه.
‫دلیلش اینه
‫مرتدینی که دنبالشونیم،
‫به خانواده‌م نزدیک شدن.
‫پس درحال‌حاضر،
‫حال عجیبی دارم.
‫ساده‌تر بگم...
‫عصبانی‌ام.
‫اون نامه چیز مهمی بود؟
‫معلومه که بود!
‫یه نقشه داشتم!
‫ولی الان دیگه فایده نداره.
‫بعدشم، فقط نوشتنش بی‌معنیه!
‫تا دیروز می‌تونستم بفرستمش.
‫ولی از امروز به‌بعد، تمام نامه‌هایی که ‫برای کلیسان بررسی می‌شن.
‫حتی اگه بتونم بنویسمش،
‫باید از طریق تونل ببرمش کلیسا.
‫وقت همچین چیزیو نداریم!
‫حتی وقت ندارم برات توضیحش بدم!
‫حتی اگه بیخیالشم بشین،
‫کلاً پنج دقیقه وقت داریم تا برسن.
‫ها؟
‫چقدر وقت نیازه تا بشه با خیال راحت فرار کرد؟
‫حساب کردنش بی‌معنیه!
‫چقدر وقت نیاز دارین؟
‫حدوداً ده دقیقه.
‫هوی.
‫می‌خوای بمیری؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی می‌دونم می‌تونم وقت بخرم.
‫انقدر احمقی؟
‫داری روی روحانیون شمشیر می‌کشی.
‫با این‌وضع، احتمال اینکه دوتامونو بگیرن زیاده.
‫و اگه اینطور باشه، حدأقل یکی‌مون باید فرار کنه.
‫فکر نمی‌کنم بفهمی.
‫این‌طور، قطعی...
‫خودتو محکوم به جهنم رفتن می‌کنی.
‫چرا به‌خاطر این تحقیق می‌خوای انقدر پیش بری؟
‫قبلاً، پرسیدین چرا تصمیم گرفتم یه کتاب بنویسم.
‫ها؟
‫احتمالاً دلیلش اینه که
‫وقتی معنی خورشید مرکزی رو فهمیدم،
‫بهم الهام شد.
‫و اون الهام روز به روز بزرگ‌تر شد.
‫چی می‌خوای بگی؟
‫دارم می‌گم...
‫همین چندوقت پیش عاجزانه ‫می‌خواستم بمیرم و برم بهشت.
‫ولی الان، اگه از اون الهام محافظت کنم،
‫آماده‌م که برم جهنم.
‫مطمئنم، فهمیدن چیزی... اینطوریه.
‫داری اشتباه می‌کنی.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫کسایی‌ که هیچوقت الوهیت نخوندن،
‫ راجع به جهنم بی‌سوادن، آدمایی مثل تو...
‫و این افراد معمولاً تصمیمات اشتباهی می‌گیرن.
‫حتی اگه اینطور باشه هم،
‫ازش پشیمون نمی‌شم.
‫حرفی که بهم زدیو یادت رفته؟
‫گفتی مهمه که از بقیه انتقاد بشنویم.
‫قاطی کردن خودت به این‌شکل با ‫تئوری محققانه‌ای مثل خورشید مرکزی،
‫اشتباه مرگ‌باریه.
‫آره. درسته.
‫اما بازم...
‫خورشید مرکزی ایمان منه.
‫وایسا.
‫خداوند ما،
‫ناجی‌مون بهمون قول داده.
‫«من رستاخیز و حیات هستم:
‫کسانی که بهم باور دارند، حتی اگر بمیرن، زنده می‌مانند.»
‫ای خداوند رحیم،
‫این مردی که خودت از این دنیا صدا زده‌ای را...
‫به‌سلامت، به پادشاهی وعده شده ببر و ازش استقبال نما.
‫تمام گناهانش را پاک کرده،
‫و بگذار میان کسانی که انتخاب کرده‌ای، در نور ابدی زندگی کند.
‫باشد که در شکوه رستاخیز احیاء شود.
‫به نام عیسی مسیح.
‫آمین.
‫اوه!
‫عا؟
‫خب، خب...
‫انتظار استقبال نداشتم.
‫سلاح‌هاتون رو آماده کنین.
‫خودتو تحویل بده!
‫چرا برای یه تئوری مسخره، این‌همه کار می‌کنی؟
‫چون می‌خوام به این دنیا اُمید داشته باشم.
‫تسلیم نمی‌شم، ولی می‌شه صحبت کنیم؟
‫آتش به اختیار.
‫راستی، تجربه‌ی مبارزه داری؟
‫بار اولمه.
‫ته چیزی که گیرم میاد همینه؟
‫چی؟
‫هیچی. چیزی نیست.
‫جناب، اومدم وظیفه‌مو انجام بدم.
‫آره، همین فرضو می‌کنم.
‫ولی انجام وظیفه‌ت، مربوط به اراده‌ی شخصیه.
‫اراده‌ی به‌خطر انداختن زندگیت.
‫آماده‌ش هستی؟
‫بله!
‫سال‌ها پیش، برادرم‌ به دست یه روانی کشته شد.
‫نتیجه‌ی تحقیق این بود که شیطان قاتل رو تسخیر کرده بود.
‫نمی‌گم کینه دارم،
‫ولی آماده‌ی کشتن مرتدها هستم.
‫خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫ولی منظورم این نبود.
‫من زمانی مزدور بودم.
‫شاید همچین کار خونینی‌ رو تحقیر کنی،
‫ولی چیزهای زیادی بهم یاد داده.
‫یه مبارز قوی، کسی نیست که آماده‌ی کشتنه.
‫بلکه کسیه که آماده‌ی مردنه.
‫تو مبارزه، عزم قاطع مهم‌تر از مهارت سرسریه.
‫پس چیزی که می‌پرسم، اینه که به‌خاطر برادر کشته شده‌ت،
‫آماده‌ی مرگ هستی یا نه.
‫بله!
‫جــــــــــــدی؟
‫بیخیال...
‫برای همین تازه‌واردا به‌درد نمی‌خورن.
‫تو آماده‌ی مرگ نیستی، نه؟
‫الان می‌فهمیم.
سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::Sermovie::.