سرمووی مرجع دانلود فیلم و سریال .:: SERMOVIE ::.
‫جی‌جی!
‫- می‌دونم اونجایی! ‫- چیکار کنیم؟
‫باید جسد رو قایم کنیم.
‫- کجا قایمش کنیم؟ ‫- خفه‌شو. همین‌کارو می‌کنیم. باشه؟
‫پشت مبل. زودباش. ‫مبل رو جابه‌جا کن.
‫پشتِ مبل؟
‫- می‌خوایم واقعاً جسدش رو... ‫- بچه‌ها، ساکت!
‫پاهاش رو بگیرین.
‫بهتره که...نه نکشش!
‫اینطوری رد خونه‌ش سرتاسر ‫خونه پخش می‌شه!
‫کلیو؛ تو برو بالا. برو بالا. ما حل‌ش می‌کنیم.
‫پوپ، اگه زحمتی نیست بیا این‌جا!
‫شوپ‌ام. در لعنتی رو باز کن.
‫- بذاریدش روی این تا هلش بدیم. ‫- راست می‌گه. بیاین...
‫واقعاً می‌خوایم بذاریمش روی اسکیت؟ ‫ناموساً؟
‫- یالا. ‫- باشه.
‫- کلیو! نگاه نکن. برو طبقه بالا. ‫- باشه.
‫جی‌جی!
‫شـوپ! من این‌جام.
‫جان بی، کمکم کن بلندش کنیم.
‫همین‌جا عالیه. ‫پوپ؟ پوپ.
‫پس این‌جایی...
‫حوصله‌ی کسشعرهات رو ندارم جی‌جی.
‫یه‌چیزایی به گوشم رسیده.
‫گفتم شاید بخوای تو هم از دیدگاه ‫خودت قضیه رو تعریف کنی.
‫والا نمی‌دونم درموردِ چی صحبت می‌کنی.
‫نمی‌دونی؟
‫نه. نه. اصلاً.
‫می‌شه بریم داخل؟
‫- پشه‌ها دهنم رو سرویس کردن. ‫- آره؛ بیا بریم اون سمت.
‫تو اون‌جا رو ندیدی. ‫بیا یه‌سر بریم همه‌جاش رو بهت نشون بدم.
‫نمی‌دونم داری چه غلطی می‌کنی، ‫ولی لطفاً این نمایش رو تموم کن.
‫من کاملاً جدی‌ام.
‫باید این قضیه رو روشن کنیم. ‫بریم داخل.
‫باشه.
‫وایتکس!
‫- چرا اینقدر چسبنده‌ست! ‫- وایتکس کو؟
‫- بریزش رو زمین. ‫- باز هم حوله بیارید.
‫خب حکم ورود به منزل داری؟
‫نه، نیازی هم نیست که داشته باشم.
‫نذار به اون‌جا بکشه. ‫بیا بریم داخل و حرف بزنیم.
‫باشه. هرجور تو می‌خوای. ‫بریم داخل.
‫صبر کنید. تفنگ! تفنگ! ‫تفنگ رو یه‌کاری کنید!
‫بعداً از شرش خلاص می‌شیم. ‫فعلاً اثر انگشت‌های روش رو پاک کن.
‫اه، این در قفله ‫بیا از اون یکی بریم.
‫رفیق یکم داری عجیب‌غریب رفتار می‌کنی.
‫داره میاد. جان بی داره میاد. ‫بشینید.
‫هنوز راهرو پر خونه!
‫آم...
‫اینم از خونه‌ی نُقلی من.
‫نمی‌دونستم میای واسه همین ‫یکم به‌هم‌ریخته‌ست.
‫اوه. گندش بزنن. ‫چطورین بچه‌ها؟
‫سلام شوپ.
‫- داشتیم یکم وقت می‌گذروندیم. ‫- آره.
‫پس همه‌تون هم هستین!
‫سلام.
‫اینقدر های بودین که نشنیدین ‫یه‌ساعت داشتم در می‌زدم؟
‫روز خیلی سختی رو گذروندیم...
‫اشکال نداره یه چند دقیقه من و دوست‌تون ‫رو تنها بذارید تا یکم با هم صحبت کنیم؟
‫آره. آره. حتماً شوپ.
‫- مزاحم‌تون نمی‌شیم. ‫- می‌ریم بیرون.
‫آره. باشه. ‫چند دقیقه دیگه میام پیش‌تون.
‫از دیدن‌تون خوشحال شدم.
‫الان بالا میارم.
‫همه‌چی اوکیه دیگه؟
‫حالت خوبه؟ ‫یه جسد پشت اون مبله!
‫خیلی‌خب، می‌خوای چیکار کنی؟ ‫بری داخل و جاش رو عوض کنی؟
‫نه، اصلاً دوست ندارم برگردم اون داخل.
‫اصلاً نباید بهش دست می‌زدیم؛ ما که جرمی مرتکب نشده بودیم.
‫- اما الان مرتکب شدیم! ‫- دیگه هیچ کاری از دست‌مون برنمیاد.
‫کیرم توی این وضعیت.
‫بیاین فعلاً از این‌جا دور شیم و ‫بعد صحبت می‌کنیم.
‫بوش رو چیکار کنیم؟
‫چقدر بالشت این‌جاست!
‫نه، اوکیه.
‫خب بیا زود حرف بزنیم تموم شه. ‫وقت ندارم.
‫باشه.
‫بیا فعلاً با این شروع کنیم.
‫یه نگاهی بنداز.
‫اگه یه بار دیگه نزدیک اون ‫،یا یکی از ما بیاین،
‫برمی‌گردم و تک‌تکتون رو می‌کشم.
‫این تویی؟
‫هوش مصنوعی واقعاً پیشرفت کرده.
‫- هوش مصنوعی؟ ‫- آره.
‫خب، از نظر من‌که هوش‌مصنوعی نیست.
‫بی‌خیال داداش.
‫ببین شوپ، اون‌ها با یه کامیون به‌مون حمله کردن
‫از روی یه لونه‌ی لاکپشت رد شدن ‫و نزدیک بود کی رو بکشن، خب؟
‫گفتی تک تک‌شون رو می‌کُشی.
‫آره خب واسه دفاع از خودمون بود. ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫می‌دونی چندتا خانواده بهم زنگ زدن؟
‫تازه از اورژانش هم بهم گزارش دادن
‫زدی یه محفظه‌ی فشار رو داغون کردی.
‫- این یکی قضیه‌ش چیه؟ ‫- اون موضوع یه سوتفاهم بود،
‫چون بیش از حد من رو اون داخل ‫نگه داشته بودن، خب؟
‫مثل یه مرغی شده بودم که ‫گذاشتنـش توی فر...
‫توی قانون نوشته شده باید با فرد ‫بیمار به بهترین نحو رفتار بشه
‫تا مثلاً وقتی منِ بیمار...
‫بس کن!
‫فقط بس کن. نیومدم که محکومت کنم با خودم ببرم،
‫اما ازت می‌خوام توی ‫یه موضوعی کمکم کنی.
‫فقط می‌خوام همه‌چی رو درست کنم.
‫یه نگاه به این بنداز. ‫می‌شناسیمش؟
‫- تا حالا این دور و ورها ندیدیش؟ ‫- نه.
‫نه واقعاً؛ تا حالا یه‌بارم ندیدمش.
‫خب پس.
‫اشکال نداره. من برش می‌دارم.
‫- خیلی خب. ممنون. ممنونم ازت. ‫- آره...
‫تموم شد؟ سوال دیگه‌ای نیست آقای پلیس؟
‫خب حالا که فکرش رو می‌کنم ‫یه موضوع دیگه هم هست.
‫فقط بین خودمون باشه...
‫چند مدتیه داریم درموردِ علتِ مرگ ‫وس جنرت تحقیق می‌کنیم.
‫وس؟
‫اوهوم.
‫شنبه شب چیکاره‌ای؟
‫واقعاً؟
‫- لعنت بهت شوپ. ‫- باید بفهمم.
‫خب ببین، این‌جا بودیم؛ ‫آره، این‌جا بودیم...
‫آتیش روشن کردیم و ماهی کباب کردیم.
‫چندتا آهنگ گذاشتیم و با هم خوندیم.
‫و فقط همین.
‫باشه.
‫ماهی کباب کردین و آهنگ خوندین؟
‫آره. همین.
‫هوم...
‫خیلی‌خب. می‌خواستم همین‌ها رو بدونم.
‫- البته فعلاً. ‫- باشه.
‫- خوشحال شدم کمکت کردم. ‫- ممنون.
‫اما پسرم بذار این رو بهت بگم، ‫یه مدت آروم بشین و دنبالِ دردسر نباش.
‫و تا می‌تونی با من صادق باش، خب؟
‫چشم قربان.
‫داره می‌ره.
‫این یعنی هیچی نشده.
‫- چی گفت؟ ‫- چیکار داشت؟
‫همه‌چی اوکیه. یه‌جورایی.
‫- داداش بگو جسد کوفتی رو دید یا نه؟ ‫- نه؛ جسد ترنس رو ندید. باشه؟
‫پس چرا فقط با تو صحبت کرد و ‫به ما گفت بریـم؟
‫چون کوک‌ها یه ویدیو ازم گرفتن که توش می‌گم ‫« تک تک‌تون رو می‌کُشم »
‫- یا بقیه‌ش که... ‫- خدای من.
‫- فقط همین؟ ‫-خب، قضیه‌ی محفظه‌ی فشار هم...
‫اصلاً مهم نیست. جسد رو ندید و ‫الان فقط همین مهمه. باشه؟
‫اما یه‌ قضیه دیگه هم هست...
‫شوپ فکر می‌کنه جنرت به‌قتل رسیده ‫و قتلش یه ربطی به ما داره.
‫ولی من بهش گفتم ما اون‌روز اصلاً ‫نزدیکِ خونه‌ش نبودیم.
حرفت رو باور کرد؟
‫همه‌چی رو باور کرد. منم مثل بابام دروغ‌گوی خوبی‌ام. می‌دونی؟
‫باور کرد.
‫حرفم رو باور کرد پوپ. جسد رو ندید.
‫به هیچ عنوان نیازی نیست نگران باشیم.
‫تو کار درست رو انجام دادی پاپ. ‫ما هوات رو داریم.
‫خیالت راحت.
‫به گوشم شوپ.
‫باید یه‌مدت این عوضی‌ها رو ‫زیر نظر بگیریم.
‫کلانتر کارل رو خبر کنید.
‫یکی‌شون همین الان کُلی دروغ تحویلم داد.
‫مطمئنم دارن یه غلطی می‌کنن.
‫10/4 شوپ. ‫به کلانتر کارل اطلاع می‌دیم.
‫منم سارا!
‫خواهرت! خواهش می‌کنم اینکارو نکن.
‫پس من چی؟
‫- هـا؟ ‫- نـه!
‫هیچ چیزی از خانواده مهم‌تر نیست.
‫هوای هم رو داشته باشید.
‫تـرجمه از «آیــدا» ‫:::. Ayda.NDR .:::
‫خیلی‌خب، اینم از این.
‫سلام «جزیره‌ی بُز».
‫خیلی‌خب...
‫تموم شد.
‫- بیا جشن بگیریم. ‫- جشن بگیریم.
‫دیگه به آرزوت رسیدی.
‫اینطوری‌ها هم نیست.
‫هنوز که تموم نشده.
‫چیه؟ نکنه فکر کردی نمی‌تونم ‫پولـش رو جور کنم؟
‫چی بگم...
‫خب باید یکم اطلاعات بهم بدی. ‫از شریک‌هات برام بگو.
‫برنامه‌مون چیـه؟
‫خیلی‌خب، وقتی که پول رو واریز کنی...
‫که می‌کنم حتماً.
‫با هم‌دیگه آشناتون می‌کنم.
‫و همه‌چی به خیر و خوشی ‫تموم می‌شه.
‫واقعاً برای این شراکت هیجان دارم ریف.
‫این کار رو برای خودم و سوفیا انجام می‌دم.
‫همونی که دیدیش؛ پس...
‫واقعاً خوش به حالت ریف.
‫اول از همه‌چی...
‫باید واسه تِرنس یه‌فکری کنیم.
‫- آره واقعاً. ‫- نمی‌تونیم بذاریم همین‌جا بمونه.
‫عذاب وجدان داره دیوونه‌ام می‌کنه.
‫کلیو راست می‌گه. ‫باید واسه ترنس یه‌فکری کنیم.
‫بعدش هم گورمون رو از این‌جا گم می‌کنیم. ‫باشه؟
‫- بریم یه سفری چیزی. ‫- چی؟
‫- کجا بریم سفر؟ ‫- من جان بی داشتیم با هم صحبت می‌کردیم.
‫فکر می‌کنیم ستاره‌ی شمالی و ‫باتری ماه نیمه‌کامل...
‫به چارلستون اشاره داره.
‫اگه قبل از اون عوضی‌ها برسیم چارلستون، ‫می‌تونیم گنج رو پیدا کنیم.
‫- چی؟ ‫- هیچ چاره دیگه‌ای نداریم.
‫شما می‌گین چیکار کنیم؟
‫- منظورت چیه چاره دیگه‌ای نداریم؟ ‫- اطلاعیه منطقه‌بندی رو یادت رفته کی؟
‫- پوگستان قراره از این‌جا جدا بشه. ‫- جان بی، اون‌ها ترنس رو کشتن!
‫بابا...
‫بدجور به‌گا رفتیم.
‫می‌دونم کی، ‫اما هیچ چاره‌ای نداریم.
‫صبح حرکت می‌کنیم.
‫جی‌جی؟
‫توینکی رو تا فردا آماده کن.
‫خیلی‌خب.
‫بقیه‌مون هم یه فکری به حال جسد ترنس می‌کنیم.
‫ساعت 7 همه‌مون دوباره این‌جا جمع می‌شیم.
‫اولین قایق ساعت 8 حرکت می‌کنه.
بیاین بریم چارلستون.
‫کلیو تو مشکلی نداری؟
‫توی چارلستون می‌تونیم کسی ‫که ترنس رو کشته پیدا می‌کنیم.
‫من‌که پایه‌ام.
‫طناب رو بگیر.
‫خبری نشد رئیس؟
‫پیداش نکردین؟
‫- ایول. ‫- ایول.
‫دقیقاً همون چیزی که حدس می‌زدیم ‫روش نوشته شده.
‫باتری ماهِ نیمه‌کامل. چارلستون.
‫پیش به سوی چارلستون. بگاز بریم.
‫واقعاً می‌خوایم بریم اون‌جا؟ ‫اونم بعد از این‌که یکی‌مون مُرده؟
‫می‌دونیم کارِ کی بوده.
‫قانون‌‌مون می‌گه هیچ ‫مرگی نباید بی‌انتقام بمونه.
‫نه به‌خاطر طلا، ‫نه حتی به‌خاطر رئیس!
‫مگه تو تصمیم‌گیرنده‌ای؟
‫عمر برای من هم مثل یه برادر بود.
‫و نگران نباش، انتقامـش رو می‌گیریم،
‫اما می‌دونی اگه شکست بخوریم ‫چه اتفاقی میفته؟
‫می‌دونی چه بلایی سرمون میاد؟
‫شنیدی؟
‫می‌ریم چارلستون. باشه؟
‫قربان، یه‌خبری دارم.
‫چندتا کیسه‌ی صدف دست‌شونه ‫و می‌خوان برن یه‌جایی
‫- خیلی‌خب، تعقیب‌شون کن. ‫- به‌روی چشم.
‫آهای؛ فکر کنم یکی داره تعقیب‌مون می‌کنه.
‫- گندش بزنن. ‫- باید یه‌کاری کنیم گم‌مون کنه. قایقـش کوچیکه.
‫سفت بچسبید.
‫سرعت‌شون رو زیاد کردن قربان. ‫نمی‌تونم به‌شون برسم.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب...
‫برگرد.
‫یک، دو، سه...
‫می‌دونم شما زیاد ترنس رو نمی‌شناختین اما...
‫وقت‌هایی که هیچکس پیشم نبود ‫اون هوام رو داشت.
‫برای مثل یه پدر بود.
‫و...
‫خیلی دوستش داشتم.
‫و دلم خیلی براش تنگ می‌شه.
‫از کسی که این‌کارو باهاش کرده نمی‌گذرم.
‫خیالت راحت رئیس.
‫متاسفم.
‫همیشه می‌گین متاسفـین!
‫هیچ دردی رو هم دوا نمی‌کنه.
‫ایول.
‫پشمام. خدایا. بازم تـو!
‫نزدیک بود قاتل بشم‌ها.
‫حالا که نشدی. یعنی فعلاً. ‫حالا بگذریم،
‫آقای جنرت بهم گفته بودی اگه اتفاقی افتاد ‫این رو بدم به شما.
‫گمون کنم الان وقتشه.
‫در به در دنبال‌تون می‌گشتم.
‫این...این چیه؟
‫نمی‌دونم. اما گفت به‌کارتون میاد.
‫« آقای جی‌جی می‌بنک »
‫پشمام عجب دست‌خطی!
‫یکی دیگه‌شون هم همین الان اومد.
‫دستور چیه قربان؟
‫فقط نذار این سری از دستت فرار کنن، باشه؟
‫چشم.
‫امروز سرم خیلی شلوغه،
‫اما نهایت تلاشم رو کردم تا یه وقت خالی ‫پیدا کنم و جزیره‌ی بُز رو بهت نشون بدم.
‫و این‌که جدای از اون...
‫یه‌چیزی هست که باید ‫درموردش صحبت کنیم.
‫ببین، من...
‫واقعاً متاسفم...
‫بابت اون اتفاق کسشعری ‫که دیروز توی ساحل افتاد.
‫هیچ بهونه‌ای نمی‌تونم بیارم، ‫این‌که مثلاً بگم...
پوگستانی‌ها فلان کردن، بهمان کردن...
‫- خب ریف، منم پوگستانی‌ام. ‫- آره. آره. می‌دونم. برام مهم نیست.
‫- من شبیه تاپر و بقیه‌شون نیستم. ‫- می‌دونم.
‫یعنی خب بابای خودم هم اوایل توی پوگستان بود. ‫حالا اصلاً مهم نیست.
‫و...
‫منم می‌خوام مثل اون باشم.
‫وارد بازار کار بشم. ‫خانواده‌مون رو دوباره دور هم جمع کنم.
‫و می‌خوام با خواهرم آشتی کنم
‫و واقعاً دوست دارم تو هم کنارم باشی.
‫وقتی که این معامله‌ی جزیره‌ی بُز ‫با هالیس تموم شد رفت پی کارش...
‫با خودم فکر کردم که...
‫می‌تونم یه بخشی از این‌جا رو واسه خودم نگه دارم تا...
‫با هم توش زندگی کنیم. می‌دونی؟ ‫من و تو.
‫ریف...
‫چیه؟ دلت نمی‌خواد؟
‫نه؛ می‌خوام...
‫من، فقط...
‫من...
‫از نظرم نباید با هالیس معامله کنی...
‫چی؟ فکر می‌کردم خیلی از این بابت
‫خوشحالی.
‫آره؛ می‌دونم. اما...
‫به‌نظرم خیلی ریسکیه. ‫بهتره یکم صبر کنیم.
‫چیه؟
‫چیه خب؟
‫هیچی، آخه من... ‫آخه من دیشب حواله رو امضا کردم.
‫این هفته انجام می‌شه. ‫تمام قول و قرارها رو با هالیس گذاشتیم.
‫ببین...
‫ده برابر پولی که دادیم رو در میاریم!
‫- باشه؟ ‫- آره.
‫دوتامون.
‫داریم آینده‌مون رو می‌سازیم.
‫می‌دونم ترسناک به‌نظر می‌رسه؛ ‫ولی به بهترین نحو پیش می‌ره.
‫آره.
‫باشه؟ بیا بغلم.
‫خوبی دیگه؟
‫- آره. ‫- واقعاً؟
‫چیـه؟
‫« همه‌ی وسایل رو چیدم تو ماشین. ‫یه‌کار ضروری داشتم...
‫شما برید چارلستون؛ من بعداً میام »
‫از کی تا حالا جی‌جی کار ضروری براش پیش میاد؟
‫هیچوقت.
‫« سلام؛ جی‌جی صحبت می‌کنه ‫می‌دونی وقتی بوق خورد چیکار کنی »
‫چی شد کی؟
‫جواب نمی‌ده.
‫عالیه. خب الان چیکار کنیم؟
‫خودش گفته بریـم.
‫بهتره بریم.
‫شماها برید.
‫من یکم صبر می‌کنم و اگه شد ‫با جی‌جی دوتایی میایم پیش‌تون.
‫تازه اینطوری می‌تونم چند ساعت ‫بیشتر توی مغازه باشم.
‫- باشه پس. ‫- حله.
‫خیلی‌خب...
‫بارکودا!
‫بیگ بی، این بیرون چیکار می‌کنی؟
‫مگه نمی‌بینی قراره طوفان بشه؟
‫چرا می‌بینم. ‫من‌که از چند قطره بارون نمی‌ترسم.
‫خب...
‫می‌خواستم یه سوالی ازت بپرسم.
‫دارم دنبالِ بابام می‌گردم.
‫احیاناً تو نمی‌دونی کجاست؟
‫آخرین باری که باهاش ‫حرف زدم توی جنوبِ بلیز بود.
‫پشمام، می‌دونم که درموردِ...
‫من اصلاً نمی‌بینمش داداش. ‫اون تحت تعقیبه.
‫منم شهروند قانون‌مداری‌ام.
‫قطعاً همین‌طوره. درسته.
‫حیف شد.
‫چون موضوع اینه که...
‫یه‌چیزی ازش دارم و می‌خواستم بفروشمش، می‌دونی؟
‫ممکنه خیلی ارزشمند باشه، پس...
‫اگه خبری ازش شد من رو در جریان بذار.
‫کُلی پول گیرش میاد و فکر کنم ‫یه‌چیزایی هم گیرِ تو بیاد، پس...
‫خبری شد بهم بگو.
‫صبرکن.
‫واقعاً نمی‌دونم کجاست.
‫اما شاید بتونم پیغامت رو به دستش برسونم.
‫شماره‌ت رو واسه‌م بنویس.
‫واقعاً ازت ممنونم.
‫- این سگت چرا هیچوقت خفه‌خون نمی‌گیره؟ ‫- خواهش می‌کنم درموردِ سگ‌ام حرفی نزن.
‫خیلی خب پس، منتظر باشم؟
‫آره، کنار اسکله منتظر بمون ‫تا ببینم جواب می‌ده یا نه.
‫می‌دونی...
‫راستشو بخوای اصلاً ‫انتظارش رو نداشتم.
‫- انتظارِ چی؟ ‫- این‌که دوباره درگیر این ماجراها بشم.
‫تازه داشتم به زندگی بی‌حاشیه‌ام ‫عادت می‌کردم.
‫تو؟
‫به زندگی بی‌حاشیه‌ت عادی می‌کردی؟
‫- چیه؟ ‫- نه راستش رو بخوای فوق‌العاده‌ست.
‫نه. آخه خیلی عادی و بی‌حاشیه ‫شروع کردیم. خونه داشتیم...
‫بیشتر شبیه خونه تیمی بود.
‫- خب ما... ‫- آره.
‫رفتیم سرکار.
‫« می‌رفتیم سرکار »
‫- درسته. ‫- می‌دونم داری تلاشت رو می‌کنی.
‫- اشکال نداره. به‌خدا دارم شوخی می‌کنم. ‫- باشه، گوش کن، گوش کن...
‫شاید، شاید...
‫بعد از ماهِ عسل‌مون، نمی‌دونم چیه...
‫بیشتر شبیه پیدا کردن گنجـه.
‫خیلی خب، برمی‌گردیم پوگستان...
‫- باشه. ‫- خونه‌ی خودمون رو می‌خریم.
‫یعنی دیگه دوست نداری با چهار نفر دیگه ‫توی یه خونه باشیم؟
‫- نه راستش. ‫- باشه پس. ادامه بده ببینم.
‫خب بعد شاید یدونه سگ‌ام گرفتیم.
‫بعداً بچه‌دار شدیم...
‫- و... ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. پیاده شو با هم بریم.
‫- چیـه؟ ‫- دیگه زیاده‌روی کردی.
‫- چی؟ نه. صبرکن. ‫تا قبل از قسمتِ بچه‌دار شدن باهات موافق بودم.
‫- منظورم که همین الان نبود. ‫- پیاده شو با هم بریم.
‫یعنی خب منظورم توی آینده بود.
‫فقط دارم می‌گم کِی بچه‌دار باشیم خوبه ‫و به‌عنوان یه مرد...
‫کِی بچه‌دار بشیم خوبه؟
‫من 19 سالمه!
‫راست می‌گی.
‫فعلاً بیا گنج رو پیدا کنیم.
‫پول‌مون رو جور کنیم و خونه بگیریم.
‫واسه بقیه کارهای خسته‌کننده ‫یه عمر وقت داریم.
‫فعلاً این رابطه رو همینطوری ‫که هست دوست دارم.
‫آره. آره.
‫سلام جـی. منم بابات.
‫بابا. تویی؟
‫سلام پسرم. خوشحالم که صدات رو می‌شنوم.
‫خوبه.
‫خب الان کجایی؟
‫یه‌جایی وسطِ جنگل.
‫نزدیک یه رودخونه. ‫نمی‌دونم کجا می‌شه.
‫خب این قضیه این چیزی که می‌خوای بفروشی چیه؟
‫خب راستش من نمی‌خوام بفروشم.
‫خیلی طولانیه؛ ‫به وس جنرت مربوط می‌شه.
‫جنرت‌ها آدم‌های خوبی نیستن؛ ‫ازشون دوری کن.
‫نه، خب...
‫یکم واسه این حرف‌ها دیره، اما...
‫- وایسا ببینم، گفتی کجایی؟ ‫- آروم بگیر بچه!
‫- دوباره حرف بزن. ‫- گفتم آروم بگیر!
‫من باید برم. بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫مایک، در رو باز کن!
‫بارکودا!
‫کدوم گوریه؟
‫بارکودا مایک، در رو باز کن!
‫آهای! در رو باز کن.
‫بابا؟ بابا؟ کجایی؟
‫داری چیکار می‌کنی داداش؟ ‫این مسخره‌بازیا چیه!
‫خر خودتی بارکودا. می‌دونم بابام این‌جاست.
‫نمی‌تونی همینطوری بیای داخل ‫خونه‌م و داد و بی‌داد راه بندازی.
‫- آروم باش. بیا حرف بزنیم. ‫ - کسشعر نگو بارکودا مایک.
‫می‌دونم این «بوش‌لایت»های لعنتی ‫رو خودت نخوردی!
‫کجاست؟
‫تو هنوز خیلی بچه‌ای! ‫هیچی نمی‌دونی.
‫یا خودش با پای خودش میاد ‫بیرون یا خودم میرم داخل. فهمیدی!
‫سلام پسرم.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫پس این‌جا واسه خودت عشق می‌کردی؟
‫تمام این مدت این‌جا بودی ‫و به منی که پسرتم هیچی نگفتی؟
‫دوتاتون؟
‫اومدم کارهای جزیره کیلدر رو ردیف کنم.
‫می‌رم و میام.
‫اکثراً بیرونم.
‫اما این‌جا می‌مونم.
‫بیا ببینم.
‫بی‌خیال!
‫ببین، واقعاً ببخشید که یهو غیبم زد.
‫می‌دونی که من تحت تعقیب‌ام...
‫نمی‌خواستم تو هم توی دردسر بیفتی، ‫من...
‫خب...
‫قضیه وس جنرت چیه؟
‫مُرده.
‫خب خدا بیامرزتش.
‫آدم خوبی بود.
‫من‌که نمی‌دونم.
‫اما این رو واسه من نوشته. ‫بعد از این‌که مُرد به دستم رسوندن.
‫سر در نمیارم چیه.
‫گفتم شاید تو بتونی بهم بگی چی نوشته.
‫بیا دنبالم.
‫آقای می‌بنک عزیز...
‫باید درموردِ یه موضوع خیلی مهم باهات صحبت کنم.
‫ببخشید که اینقدر یواشکی این نامه رو دریافت کردی.
‫ ‏اما یه سری چیزها، هم از جنس طبیعت و هم از جنس ماورا،
‫باعث شدن که این راز محفوظ بمونه.
‫‏با اینکه خیلی دوست دارم مستقیماً با تو ‫در مورد این موضوع صحبت کنم،
‫اما فکر می‌کنم بهتره اول با پدرت صحبت کنی.
‫ ‏ازش در مورد آلباتروس بپرس.
‫معطل نکن.
‫ ‏دعا می‌کنم که لطف خدا باعث بشه وقتی همه چیز رو شد،
‫افتخار دیدار دوباره با شما رو داشته باشم.
‫با احترام، وس جنرت.
‫خب یعن چی؟
‫آلباتروس؟
‫نمی‌دونم.
‫داری دروغ می‌گی.
‫نمی‌دونم.
‫- نمی‌دونم. ‫- نه؛ دروغه!
‫وقت‌هایی که دروغ می‌گی سریع می‌فهمم.
‫- من دروغ‌گو ام؟ ‫- آره. تو یه دروغ‌گویی!
‫- هرموقع دروغ می‌گی قشنگ می‌فهمم! ‫- حرف دهنت رو بفهم!
‫بی‌خیال بابا.
‫اومدی این‌جا و درمورد این کوک‌های ‫حرومزاده ازم سوال می‌پرسی.
‫می‌دونی چیه؟
‫اصلاً برام مهم نیست چی ازش دزدیدی...
‫ببخشید که عصابت رو خرد کردم بابا.
‫اصلاً نمی‌دونم چرا اومدم این‌جا.
‫قشنگ وقتم رو تلف کردم.
‫گندش بزنن.
‫لعنت بهت جی؛ ‫کشوندی‌شون این‌جا!
‫می‌بنک، برگرد!
‫لوک، حکم ورود به منزل دارم. تکون نخورید.
‫عجله کنید؛ دارن می‌رن سمتِ اسکله.
‫گندش بزنن.
‫آهای!
‫لوک، این‌جا چه غلطی می‌کنی؟
‫جرئت داری سوار اون قایق شو!
‫اینطوری نکن جی؛ ‫همه‌چی رو برات توضیح می‌دم.
‫با دوتاتونم؛ تکون نخورید!
‫خب الان چرا اون‌جا خشکت زده؟ ‫سوار شو دیگه!
‫- تکون نخورید! ‫- زود باش.
‫ایست! گندش بزنن.
‫ایست!
‫نیروی دریایی رو خبر کنید؛ ‫نزدیکِ «امیـتس پوینت»‌ان.
‫کجایی آخه؟
‫سلام، می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫نمی‌دونم. می‌تونی؟
‫سلام کی.
‫تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫آهان، خب. فکر نمی‌کنی منم یه مشتری عادی ام که
‫می‌خوام از مغازه موج‌سواری و طعمه خرید کنم؟
‫نـه؟
‫با خواهرم کار دارم.
‫اون اصلاً دلش نمی‌خواد ‫تو رو ببینه ریف.
‫خب بلاخره که خواهرمه. اگه دلم بخواد می‌تونم ‫بیام و حداقل یه‌ذره باهاش صحبت کنم.
کارتون خیلی خفن بود.
‫دیروز موقع استراحت.
‫چقدر هوای اون لاکپشت‌ها رو داشتی؛ ‫واقعاً لذت‌بخش بود.
‫محشر بود.
‫می‌دونی که قراره این‌جا رو تعطیل کنن درسته؟
‫جدی می‌گی؟
‫بذار حدس بزنم. ‫نکنه خودت پشت این ماجرایی؟
‫ممکنه؛ اما نه...
‫من دخالتی ندارم.
‫راستش رو بخوای فقط اومدم بهت خبر بدم.
‫می‌دونی، من می‌خوام بهت کمک کنم
‫می‌خوام برادر خوبی باشم؛ ‫می‌خوام آدمِ بهتری باشم.
اما نگاه کن، من می‌خوام بهت کمک کنم
اما تو بهم می‌پری و باهام بد حرف می‌زنی،
‫مثل همیشه.
‫بعد شما ها، ‫همیشه براتون سواله که چرا همه‌ش...
‫این همه بلا سرتون میاد و این واقعاً...
‫غم‌انگیزه.
‫این رو بگیر.
‫کارت ویزیتمـه.
‫به سارا بگو یه زنگ بهم بزنه. ‫گمون کنم بتونم کمک‌ش کنم.
‫تو خیلی من رو اذیت کردی، کی.
‫واقعاً؟
‫اما می‌بخشمت. اوضاع بین‌مون رواله.
‫من دشمن‌ت نیستم.
‫طرفِ خودتم.
‫خیلی‌خب.
«دیـ.ـجـ.ـی‌مـ.ـوویـ.ـز»
‫« چارلستون »
‫‏خب، طبق دفترچه‌ی کاپیتان، ریش‌سیاه با کشتی‌اش ادونچر،
‫یه‌جایی همین سمت‌هاست،
‫و تحتِ تعقیب نیروی دریایی ‫سلطنتی بریتانیاست، درسته؟
‫میاد این‌جا، چند نفر رو گروگان می‌گیره.
‫بهش می‌گن، آم...
‫«محاصره‌ی چارلستون». ‫توی کتابِ تاریخ سال هشتم هم بود.
‫- محاصره چارلستون؟ ‫- فرق‌شون چیه؟
‫فرق می‌کنن. ‫خب پس این طرف تحت تعقیبه
‫و همه‌ی عالم می‌دونن ‫که یه گنج توی کشتی‌شه!
‫اما با این حال بهش اجازه می‌دن بیاد این‌جا ‫و دونفر از افرادش که مُردن رو خاک کنه؟
‫خب حالا گوش کنید.
‫توی دفترچه جنرت این رو نوشته؛ خیلی‌خب...
‫« خیلی دقت کردم که تابوت‌ها محکم ‫و از عوامل طبیعی در امان باشن. »
‫خیلی‌خب.
‫خلاصه، کشتی‌اش رو می‌بره یه‌ ‫جایی اون دور و برها تو بندرگاه.
‫لنگر می‌اندازه،
‫و افرادش رو از طریقِ باتریِ ماه‌ نیمه‌کامل به داخل شهر میاره.
‫نیمه‌کامل؟
‫باتری؟
‫پس فکرکنم ما هم باید ‫بریم داخل شهر.
‫عجله کنید.
‫باشه.
‫خیلی‌خب. من یه سوال دارم ‫یکم پیش گفتی تابوت،
‫این یعنی قراره دوباره بریم قبرستون؟ آره؟
‫این‌جا رو ببین. ‫دارن درمورد «ریش‌سیاه» حرف می‌زنن.
‫- یالا. ‫- فکر کنم داریم درست می‌ریم.
‫به‌نظرم تَه همین خیابونه.
‫پوپ، از صبح داریم راه می‌ریم ‫و من پاهام خیلی درد می‌کنه.
‫چه غلطی کنیم؟
‫ببین، به این کار می‌گن پیدا کردن گنج. باید ‫خودت گنج رو پیدا کنی. اون‌که نمیاد پیشت!
‫گفتی راه رو بلدی.
‫من فقط گفتم اون منطقه رو می‌شناسم.
‫- می‌دونی چی ذهنم رو درگیر کرده؟ ‫- چی؟
ریش‌سیاه یه گنج داره از ‫همه‌چی براش مهم‌تره.
‫حتی به‌خاطرش نیرو ‫دریایی سلطنتی افتادن دنبالش.
‫کل شهر رو قرنطینه کردن.
‫بعد میون این همه آشفتگی خیلی ‫راحت میاد آشپز و ناخداش رو خاک کنه؟
‫صبرکن. صبرکن. صبرکن.
‫داداش، مطمئنم توی اون تابوت‌ها ‫یه‌چیزی گذاشته!
‫100%.
‫ماه نیمه‌کامل، باتریِ ماهِ نیمه‌کامل ‫جایی که مرده‌ها و زنده‌ها با هم ملاقات می‌کنند.
‫- که به‌نظر من می‌تونه یه قبرستون باشه. ‫- پشمام!
‫- فقط کافیه بدونم... ‫- ستاره شمالی کجاست؟
‫چی؟
‫اون دیگه؟ اون‌جا؟ ‫احتمال زیاد اون ستاره‌ی شمالیه.
‫ستاره‌ی شمالی راه رو بهمون نشون می‌ده.
‫نزدیک شدیم.
‫سارا کامرون،
‫بهت گفته بودم چقدر عاشقتم؟
‫خدایی دمت گرم. خب نقشه‌‌مون از این قراره. ‫گوش کنید.
‫از شما دوتا می‌خوام حواس‌‌شون رو پرت کنید.
‫من باید برم داخل کلیسا یه‌چیزی رو چک کنم.
‫- قبرستون هم با تو. ‫- وایسا، چی؟
‫توی قبرستون دنبالِ «نگهبان» بگرد.
‫- نگهبان یه‌راست تو رو می‌بره پیش تابوت‌ها. ‫- نه!
‫بریم.
‫- تنها موندی! ‫- خیلی‌خب، بریم تو کارش.
‫- داداش من از قبرستون متنفرم! ‫- از پسش برمیای جان بی!
‫- آره. ‫- حواست رو جمع کن.
‫جایی که مرده‌ها و زنده‌ها با هم ملاقات می‌کنن. ‫جان بی از پسش برمیاد.
‫عجب شبی بشه امشب.
‫واقعی که نیستن. همه‌شون مُردن.
‫هیچی نمی‌شه.
‫- عصر به‌خیر. ‫- سلام.
‫خیلی‌خب، ببینید...
‫باید یه در پیدا کنیم که به یه مقبره باز می‌شه.
‫مقبره؟
‫آره. اوکیه؟ ‫همه‌ی این کلیساهای قدیمی یدونه از این درها دارن.
‫جایی که مرده‌ها و زنده‌ها ‫با هم ملاقات می‌کنن.
‫ازتون می‌خوام حواس کشیش رو ‫پرت کنید تا من برم یکم این‌جا رو بگردم.
‫سارا، آهای!
‫- حواست با منه؟ ‫- آره.
‫- حواسِ کشیش رو پرت کنید. ‫- باشه.
‫کاری نداره که.
‫- سلام. ‫- می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫بله. می‌خواستیم بدونیم امکانش هست ‫چند دقیقه‌ای رو همراه ما دعا کنید؟
‫برای دوستم.
‫اخیراً متوجه شدیم که یه بیماری خیلی بد داره.
‫- فلج اطفال. ‫- فلج اطفال.
‫من فکر می‌کردم فلج اطفال ریشه‌کن شده!
‫بعدش هم شما که دارین راه می‌رین!
‫فلج اطفالِ از نوع خیلی کُند.
‫که خیلی دیر خودش رو بروز داده. ‫واقعاً وحشتناکه.
‫خدا خودش رحم کنه.
‫خب، باعث افتخارمه که همراه‌تون دعا بخونم.
‫ممنونم.
‫ممنون پدر.
‫ ‏خداوند بخشنده و دوستدار،
‫آمدیم به درگاهت تا دعا بخوانیم.
‫به دنبال قدرت شفابخشیت برای ‫همه‌ی مریض ها و رنج کشیده ها هستم.
‫به ما کمک کن تا به تقدیر الهی تو ایمان بیاریم...
‫و به ما بیاموز تا زیر سایه‌ی ‫وعده‌هایت با آرامش زندگی کنیم.
‫به این دختر جوان قوت و پشتوانه بده
‫و در این زمان دشوار که با فلج ‫اطفال دیررس دست و پنجه نرم میکنه
‫او و دوستانش را یاری کن.
‫خداوند را سپاس.
‫از عیسی مسیح، پروردگار و ‫نجات‌دهنده ما درخواست می‌کنیم.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫آمین. ممنون پدر.
‫تا هر وقت که دل‌تون بخواد می‌تونید ‫این‌جا بمونید.
‫ممنون.
‫آهای. بیا این‌جا.
‫بدو بیا.
‫پیداش کردم. فکر کنم پیداش کردم.
‫چی رو؟
‫والا ما که فقط خیس شدیم.
‫- چی شده؟ ‫- چتـه؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫‏تو خیلی از این کلیساهای قدیمی، ‫زیر محراب‌هاشون یه مقبره‌ دارن.
‫مطمئنم مشکلی ندارن.
‫ببینید بچه‌ها، این کار بی‌احترامیه.
‫- آره. همین الانش یه‌گناه بزرگ مرتکب شدیم. ‫- مطمئنم خدا شرایط‌مون رو درک می‌کنه.
‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫داری می‌رینی تو فرش‌هاشون!
‫پوپ!
‫می‌دونستم.
‫- می‌دونستم. ‫- چطوری آخه؟
‫- خیلی‌خب، یه‌لحظه صبرکن. ‫- خیلی‌خب...
‫الان دقیقاً دنبالِ چی می‌گردی؟
‫تاج آبی.
‫- معروف ترین جواهرِ ریش‌سیاه. ‫- ظاهراً توی تابوت‌شه.
‫تابوتی که 300 سال پیش دفن کرده.
‫باید بریم اون پایین!
‫خیلی‌خب؛ برنامه‌مون اینه:
‫دوتامون می‌ریم اون پایین و یه‌نفر ‫می‌مونه نگهبانی می‌ده تا کسی نیاد.
‫- من‌که عمراً برم. ‫- سنگ، کاغذ، قیچی!
‫سنگ، کاغذ، قیچی!
‫لعنت بهش.
‫این‌جا یه راست می‌ره توی جهنم. ‫من این بالا می‌مونم.
‫پس من و تو باید بریم.
‫خانم کامرون؟
‫خیلی‌خب...
‫- اگه اتفافی افتاد داد بزن. ‫- نکه کمک خاصی از دست‌مون برمیاد...
‫نگران نباش. همین یکم پیش دعا خوندیم.
‫واسه فلج اطفال بود.
‫آهای!
‫سارا. زودباش.
‫اومدم.
‫تابوت‌ها. تابوت‌ها.
« بیگ‌ جان راتلج » « پدر و محقق »
‫بابا؟
‫تو خونه می‌بینمت بچه جون.
‫دقیقاً دنبالِ چی می‌گردیم؟
‫دنبالِ یه فرشته.
‫یه نگهبان. ‫یکوچولو شبیه این یکیه.
‫سلام «استد بونت».
‫خدایی خوشگل نیست؟
‫عالیه. بریم.
‫ممکنه این باشه؟
‫آره، ممکنه.
‫تقریباً همون‌جاست.
‫این رو ببین.
‫پول دوران جنگ داخلی کنفدراسیون.
‫این یعنی بیشتر از 100 ساله که ‫کسی نیومده این پایین.
‫ریش‌سیاه هم 150 سال قبلش این‌جا بوده.
‫بریم جلوتر.
‫یه حس عجیب‌غریبی دارم پوپ.
‫پوپ، این رو ببین!
‫- پوپ؟ پوپ؟ ‫- بله؟
‫این‌جا رو ببین. ‫فکر کنم این دیوار جلوی یه‌چیزی رو گرفته.
‫یه‌لحظه صبر کن.
‫- این رو نگه دار. ‫- اینم یه راهشه...
‫مثل آب خوردن بود.
‫خب، حالا کی می‌ره داخل؟
‫اونی که بینی‌ش رو نگرفته.
‫لعنتی.
‫می‌خوای این‌جا تنها بمونی؟
‫پس تو اول برو.
‫می‌شه چراغ‌قوه‌م رو بدی؟
‫- آره. ببخشید. ‫- ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫باورم نمی‌شه واقعاً دارم ‫همچین کاری می‌کنم.
‫خوبه می‌دونید از غار می‌ترسم؛ ‫جناب‌عالی هم می‌دونی از تونل می‌ترسم.
‫ریدم توی این وضعیت.
‫صبرکن ببینم. صبرکن.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫مشخص نیست.
‫فکر کنم بهتره فعلاً همینطوری بریم جلو.
‫- بوی گـه میاد. ‫- می‌خوای تا آخرش همینطوری غر بزنی؟
‫نه. من‌که غر نمی‌زنم. ‫دارم واقعیت‌ها رو می‌گم.
‫هی، صبرکن. صبرکن. صبرکن.
‫فکر کنم یه‌‌چیزی دیدم.
‫خیلی سَرده.
‫پوپ؟
‫جان؟
‫- صدای چیه؟ ‫- چی می‌گی؟
‫تو هم شنیدی؟
‫- چی رو شنیدم؟ ‫- این صدا رو.
‫آره.
‫خب صدای چیـه؟
‫نه. نه.
‫- نه. ‫- گندش بزنن. نترس.
‫- من رو هل نده! ‫- من از موش متنفرم.
‫مراقب باش! ‫اینطوری عصبانی‌شون می‌کنی.
‫داری عصبانی‌شون می‌کنی!
‫پوپ!
‫پوپ! پوپ!
‫پوپ، نه...
‫نه! نه! نه! ‫پوپ؟
‫نه!
‫- ببندش. ببندش. ‫- دارم همین‌کارو می‌کنم.
‫- بهت گفته بودم از موش متنفرم. ‫- مراقب باش.
‫صدای قفل بود؟
‫منظورت چیه؟
‫چیکار می‌کنی؟ ‫چیکار می‌کنی؟
‫برو کنار. برو کنار. برو کنار.
‫باشه. دمت‌ گرم مشتی.
‫- آروم بگیر. ‫- نه.
‫حتماً یه راه دیگه هست.
‫اسکله و جمجمه.
‫قبرستون واقعی این‌جاست. ‫جایی که مرده‌ها و زنده‌ها ملاقات می‌کنن.
‫- بیا بازش کنیم. ‫- زود باش.
‫ایول.
‫بزن بریم داخل مقبره.
‫نگهبان تو را هدایت خواهد کرد.
‫پشمام. پشمام.
‫کجایین بچه‌ها؟
‫تابوت‌ها.
‫فکر کنم تقریباً رسیدیم. تابوت‌ها همین‌جان.
‫پشمام.
‫می‌بینی‌شون؟
‫نزدیکیم. یکم دیگه مونده.
‫- چندتا دیگه. ‫- چراغ‌قوه‌ت رو خاموش کن.
‫فکر کنم باید از این سمت بریم.
‫خدای من. باشه. ‫بریم سراغش.
‫تو از اون سمت شروع کن. ‫من می‌رم سراغِ این یکی.
‫- این یکی اسم نداره. ‫- نشونه‌ی خوبیه.
‫صدای چی بود؟
‫چرا وایستادی؟
‫- فکر کنم یه صدایی شنیدم. ‫- احتمالاً صدای موش‌ها بوده.
‫فکر کنم این قبر «سم بلمی»ـیه. ‫ناخدای تیـچ.
‫- دقیقاً همین‌طوره فرمانده. ‫- پشم‌هات ریخته؟
‫آره.
‫وای!
‫بگیرش.
‫- 300 سالـه که این‌جاست. ‫- بهت چی گفتم؟
‫کی اون‌جاست؟
‫لایتنر؛ چیزی که می‌خواستیم رو پیدا کردیم. ‫بیا بریم.
‫زودباش. بیا بریم. ‫همین الان.
‫فکر کنم یه صدایی شنیدم.
‫رفتن؟
‫آره.
‫یه‌چیزی با خودشون بردن. ‫اما تاج نبود.
‫شبیه یه طومار بود.
‫- اصلاً چطوری اومدن این‌جا؟ ‫- از همون جایی که اومدن.
‫فکر کنم از اون سمت رفتن.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫کلیو؟ سارا؟
‫کجایین؟
‫کجا رفت این پسره؟
‫چرا اینقدر لفت‌ش داد...
‫ای حروم‌زاده‌ی عوضی! ‫تو هم که این‌جایی.
‫- هی! ‫- پوپ!
‫سارا! یه نردبون این‌جاست. ‫فکرکنم با این می‌تونیم بریم بیرون.
‫باشه؛ اه، اه، اه.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. ‫فکر کنم از این‌جا رفتن بیرون.
‫باشه. نشکنه یه‌وقت!
‫نمی‌شکنه!
‫خطرناکه‌ها!
‫نه خطرناک‌ترین چیزی ‫که ازش رفتم بالا.
‫خوبی؟ حالت خوبه؟
‫آره.
‫فقط هیچی نمی‌بینم.
‫می‌تونی!
‫خیلی‌خب.
‫- باز می‌شه؟ ‫- تکون نمی‌خوره.
‫انگار 500 کیلوئـه!
‫کمک!
‫جان بی!
‫کلیو؟
‫کمک!
‫کلیو، کمک‌!
‫- لایتنر؟ ‫- هـی!
‫داداش! آهای!
‫- چته داداش؟ ولش کن! ‫- داره بهمون نگاه می‌کنه.
‫- پلیس خبر کنید! کمک! ‫- ولش کن.
‫چیزی که می‌خواستیم رو پیدا کردیم.
‫مطمئن باش دوباره هم رو می‌بینیم.
‫کلیو؟ کلیو؟
‫من رو ببین. من رو ببین. ‫حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- حالت خوبه؟
‫- چی شد؟ ‫- برو دنبال‌شون!
‫همونی بود که ترنس رو کشت.
‫برو!
‫الان برمی‌گردم.
‫بابا!
‫کمکم می‌کنی پسرم؟
‫جان بی!
‫آهای!
‫- جان بی! ‫- کلیو!
‫خیلی‌خب. نقشه عوض شد.
‫برمی‌گردیم همون پایین ‫و یه راه دیگه پیدا می‌کنیم.
‫- اما در که قفل شد! ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫نمی‌تونم این رو تکون بدم.
‫خیلی‌خب. الان میام پایین.
‫اه!
‫- به‌نظرت عمق آبـش زیاده؟ ‫- معلومه که آره!
‫- یعنی چقدر زیاده؟ ‫- نمی‌دونم. روی دیوار خط آب نیفتاده ببینیم تا کجا میاد بالا؟
‫پوپ، فکر کنم بیرون داره بارون میاد. ‫آب داره میاد بالا.
‫صدف!
‫روی سقف صدف چسبیده.
‫این‌جا قراره توی آب غرق بشه.
‫به‌گا رفتیم.
‫بابا. صبرکن. ‫داریم کجا می‌ریم؟
‫بیا جی. از این سمت.
‫- بابا؟ بابا؟ ‫- باید بریم اون بالا. اون بالا
‫این‌جا جامون امنه. زودباش.
‫بیا بریم این بالا. بهم اعتماد کن.
‫زودباش جی‌جی.
‫جامون امنه. ‫عمراً پلیس‌ها بیان این‌جا.
‫اما خب فکر کنم دنبالِ من نیستن. ‫نه؟
‫دنبالِ توئـن.
‫من باید برم.
‫منم بدبختی‌های خودم رو دارم. ‫دیگه حوصله‌ی خراب‌کاری‌های تو رو ندارم.
‫جی، پسرم. ‫ازت خواهش می‌کنم.
‫- تو امروز جون من رو نجات دادی. ‫- آره؛ واقعاً نمی‌دونم چرا همچین کاری نکردم.
‫واقعاً؟
‫فکر کنم یه‌چیزایی درمورد ‫این آلباتروس بدونم. خیلی کم.
‫و..؟
‫اسم قایقی بود که
‫لاریسا جنرت توش فوت شده بود.
‫خیلی‌خب. اون چه ربطی به این قضیه داره؟
‫یعنی واقعاً هیچی بهت نگفتن؟
‫ببین بابا، من واسه این مسخره‌بازی‌ها وقت ندارم.
‫فکر کنم اون مرتیکه‌ی پیر ‫یه‌جورایی فهمیده.
‫منظورت چیه؟
‫من پدر واقعی‌ت نیستم جی!
‫چی؟
‫من پدرت نیستم.
‫یعنی پدر خونی‌ت نیستم.
‫اون زنی ام که فکر می‌کردی مامانته...
‫دوست دختر من بود.
‫مامانِ واقعی‌ت...
‫لاریسا جنرت بود.
‫لاریسا؟ همونی که مُرده؟ ‫همونی که گفتی؟
‫ببین. خب... ‫اون آدم خیلی خوبی بود جی.
‫و می‌دونی چیـه؟
‫باید به خودت افتخار کنی که ‫اون زن مادرت بوده.
‫داری سر به‌سرم می‌ذاری؟
‫- داری سر به‌سرم می‌ذاری؟ ‫- به جون تو قسم می‎‌خورم. به جون تو.
‫ببین، وقتی آوردمت پیش خودم، فقط می‌خواستم کمک کنم
‫خب پس اگه مامانم لاریسا جنرت بوده، ‫بابام کیـه؟
‫لعنت بهت جی‌جی.
‫واقعاً مشخص نیست؟
‫تـرجمه از «آیــدا» ‫:::. Ayda.NDR .:::
‫عجب شاهکاری بشه!