سرمووی مرجع دانلود فیلم و سریال .:: SERMOVIE ::.
‫الانه که شاهد کار بی‌شوخیِ جوخه‌ی صفر باشین.
‫خودشونو کشتن؟!
‫وقتی که چهارتا بودینم ‫شانسی در برابر ما نداشتین.
آخه تنهایی اومدی که چی؟
‫حتی استفاده از ذره‌ای از قدرتمون، باعث ‫میشه که آسمون و زمینِ هر سه دنیا بلرزه.
‫به خاطر همین،
‫جونامونو بهم پیوند زده بودیم تا شمشیرای واقعیمونو مهروموم کنیم.
‫درضمن، الان... در عوض جونِ سه‌تامون...
‫مُهر سوگندِ خونیمون شکسته...
‫آماده باشین.
بانکای
شاتاتسو کاراگارا شیگارامینوتسوجی
‫اون ریاتسو مال سنجوماروـه...
‫احتمالاً بانکای زده.
‫بـ ــ بانکای؟!
تا حالا همچین ریاتسویی رو حس نکرده بودم
‫حتی از بانکایِ یه کاپیتان!
کوروساکی-کون... داری در مورد جوخه‌ی صفر صحبت می‌کنی؟
آره... شماها اونا رو از نزدیک ندیدین، درسته؟
‫زانپاکتوم، این لباسا و حتی قدرتای جدیدم...
‫همه‌شونو از تمرین با جوخه‌ی صفر گرفتم.
‫در هر صورت، هرکاری که اونا می‌کنن، کلاً تو یه سطح دیگه‌ست.
‫اگه اینقدر قوی باشن که...
شاید بتونن کوئینسیا رو هم بزنن، مگه نه؟
‫راست می‌گه!
‫تازه اگه بتونن یوهاباخو هم شکست بدن،
‫دیگه خیالمون تختِ تخت می‌شه!
‫درسته...
‫بوم... بوم...
‫تــَــرَق... تــَــرَق...
‫بوم...
‫تــَــرَق...
‫یه توپ پارچه که باز شه... چشما شکوفه می‌دن...
‫اونی که چشم می‌دوزه به نیروشون، نابیناست.
‫دو توپ پارچه که باز شه...
‫اوی اوی...
‫این دیگه چه کوفتیه؟!
‫زره با تیغِ فولاد...
‫هرکی بره زیر بار، تا مرگ اون‌تو می‌مونه.
‫سه توپ پارچه که باز شه...
‫شنِ سیاه تو کاسه...
‫دستا اونو می‌کِشن...
‫کارش دیگه خلاصه.
‫چار توپ پارچه که باز شه...
‫این چه کلک مزخرفیه؟! ‫فقط باید ببرمشون...!
‫کتونِ سردِ تخت‌ـه...
‫همه رو خواب می‌کنه...
‫که پا از پا نجنبه...
‫پنج پارچه توپ که باز شه... پهنه‌ی آتیش میشه...
‫باید خاکستر بشی...
‫شعله‌ی آتیش بشی...
‫شیش توپ پارچه که باز شه...
‫ستاره‌ی شبِ تار...
‫مجذوبِ عمقش، هر بار...
‫به سوی مرگِ غمبار...
‫خب، بچه‌های شیطون... یه نگاه سریع بندازین...
‫همینطور که من این پارچه‌ها رو به این دستگاه می‌بندم و باز می‌کنم.
شیده ‌نوروکوشیکی ‌اوکیمونوهاتّا
.قدرت من «سیاه» ـه
...وقتی که ایچیمونجی رو آزاد کنم
...شینیگامی‌ها، زنده‌ها، مرده‌ها و زنده‌ها
.مهم نیست کی باشی
...تمام «سیاه»های توی این دنیا
.مال من میشن
.یوهاباخ
.یا درواقع، کسی که قبلاً یوهاباخ بود
.از دست‌دادن اسمت باید دردناک باشه
.طفلکی ...چطوره
.من بهت اسم بدم
شینوچی شیرافونه ایچیمونجی
،اگر باید از اصطلاح مدرنش استفاده می‌کردم
.گمونم می‌شد اسم این رو بانکای گذاشت
...بالأخره، این اولین زانپاکتوی تکامل‌یافته بود
که خیلی قبل از این‌که بانکای توی این .دنیا وجود داشته باشه، وجود داشت
...هرچیزی که ایچیمونجی روش نقش بندازه
.می‌تونه توسط ایچیمونجی اسم جدیدی بگیره
،«الان چه حسی داری، «مورچه‌ی سیاه که زمانی به اسم یوهاباخ شناخته می‌شد؟
...در حال حاضر قدرتت
،مثل مورچه‌ی سیاهی می‌مونه که روی زمین می‌خزه
.یه زندگی سست و گذرا
...هیچـ... هیچوقت
.بله. هیچوقت انتظارشو نداشتی
.که تفاوت بین قدرت‌هامون در این حد باشه
.و تقدیر تو اینجا به پایان می‌رسه
...تمام شینیگامی‌هایی که تاحالا کشتی
...الان سنگینی زندگیشون رو روی شونه‌هات حس می‌کنی
!و مثل همون مورچه‌ی سیاهی که هستی له میشی
...پادشاه حشرات
.بدرود
‫هیچ‌وقت تصورشم نمی‌کردم که...
‫بتونم با چشمای بسته اینقدر ببینم!
‫چرا...
چرا هنوز نمردی؟
‫محاله... ‫این حروف...
‫«پادشاه محصورِ کوئینسی...
‫بعد از 900 سال نبض خودشون رو باز می‌یابن.»
‫«ذهنشون رو پس از 90 سال.»
‫«و قدرتشون رو پس از 9 سال.»
اعلی‌حضرت در تمام این مدت با چشمان بسته
‫در نبرد بودن و می‌جنگیدن.
‫اما نه به این خاطر که دشمنشون رو دست کم می‌گرفتن.
‫اگه قبل از گذشتِ 9 سال مربوط به قدرت چشم باز می‌کردن،
‫امکان داشت که قدرتشون از کنترل خارج بشه.
‫ولی الان... اعلی‌حضرت چشم گشودن.
‫9 سالِ قدرت به پایان رسیده.
‫اعلی‌حضرت قدرت حقیقیشون رو بازیافتن.
‫چشمای ایشون از الان می‌تونن هرچیزی ‫رو که قراره آشکار شه، ببینن و درک کنن.
‫در ضمن...
‫قدرتی که اعلی‌حضرت با چشماشون می‌بینن...
‫نمی‌تونه برای کشتن ایشون استفاده بشه.
‫شریفت ایشون «A» هستش.
‫نامی که برای قدرت پادشاه کوئینسیِ ما شایسته‌ست...
آلمایتی
قادر مطلق
اووهو...؟
‫بیداری پادشاهت باعث شده که قدرتای ‫جدید به دست بیاری، ایشیدا اوریو؟
‫نگران نباش.
‫اگه نمی‌تونی بخوابی، من می‌تونم ‫با دوختن چشم‌هات بهت کمک کنم.
‫امتحانش کن ببینم.
‫ولی باید سریع‌تر از تیرهای من حرکت کنی.
‫لیخت رگن.
‫حسش می‌کنی که داره توی رگ‌هات حرکت می‌کنه؟
‫خون آبی‌ایه که از اون به ارث بردی.
‫هرچند...
‫آخه چی هست که یک کوئینسی ساده به ارث ببره؟
‫کسی که توسط پادشاه ارواح دور انداخته ‫شده چه میراثی می‌تونه از خودش به جا بذاره؟
‫گونه‌ی شما بیش از حد خودش زنده مونده.
‫همینجا و همین الان به نسلتون خاتمه میدم.
‫نگران نباش.
‫من مایوری نیستم.
‫سرهم‌کردن جسدها منو سرِ کیف نمیاره.
‫اگه توی دنیای زنده‌ها مخفی مونده بودی...
‫الکی کشته نمی‌شدی.
‫من یه دلیل برای مبارزه دارم.
‫فقط یکم درد داره...
‫برات سؤال شده که چرا اون حمله‌ت منو نکشت...
‫یا چرا قدرت‌هات از من کَنده شدن...
‫یا چرا داری می‌بازی؟
‫توی فکر اینی، درسته؟
‫فکر کردی من می‌بازم؟
‫حالا که اسم مورچه‌ی سیاه رو از خودت کَندی...
‫زیادی به خودت مطمئن شدی.
‫تو که قبلاً با نام یوهاباخ شناخته می‌شدی.
‫با اون همه سیاهی‌ای که داری، ‫چجوری می‌خوای منو شکست بدی؟
‫شاید همه‌چی رو بدونی. ‫ولی یادت رفته...
‫که تمام «سیاه»های دنیا از آن منه؟!
‫سلام و درود، ای غروب.
‫درود و سلام، ای تاریکی ناتمام.
‫نزدیک‌تر شو.
‫خودت را نشان ده و جرئه‌ای بنوش.
‫جرئه‌ای که می‌شود نفس آخرت.
‫ولی گل‌ها همچنان شکوفه می‌دهند...
‫در مسیر مرگ.
‫خوراکی کوش؟
‫رنگ سیاه بهش بزن.
‫تیکه‌تیکه‌ش کن.
‫بسوزون و سیاهش کن.
‫با یک شعله چقدر سیاه میشه.
‫و من یه لقمه‌ای چپش می‌کنم.
‫با استخون‌های سفید خالص که بر جا می‌مونن،
‫قبرت رو بنا می‌کنم و برات ماتم می‌گیرم.
‫که دیگه هیچوقت دوباره به دنیای نیای.
‫که دیگه هیچوقت پیشکش ما نشی.
‫فوتن تایساتسو ریو!
‫اینا قبرایی هستن که از 100 شب دزدیده‌شده از ‫جامعه‌ی ارواح در 100 سال آینده برای شما ساخته شدن.
‫حتی جامه‌ی سیاهی که پوشیدی رو هم جذب خودشون می‌کنن.
‫خون، گوشت و استخون‌هات رو سیاه می‌کنن
‫و به پوچی برشون‌ می‌گردونن.
‫حتی تولد دوباره هم قابل تحمل نیست.
‫به درون جهنم سیاه محض سقوط کن.
‫بهت که گفتم من می‌تونم همه‌چی رو ببینم.
‫قدرت من رو نه میشه درک کرد، ‫نه در مقابلش اقدام متقابلی انجام داد.
‫تمام چیزی که می‌بینم و می‌دونم در مقابل من ناتوانه.
‫هنوز هم منو به چشم یه موجود بی‌نام می‌بینی؟
‫نام من یوهاباخه!
‫کسی که همه‌چی رو ازت می‌دزده.
‫این قدرت یه اشترن ریتره؟
‫عقلتو از دست دادی؟
‫واقعاً فکر کردی می‌تونی از بانکای من فرار کنی؟
‫چه حرف عجیبی می‌زنی، شینیگامی.
‫کسی که الان توی بانکای‌ـت گرفتار شده...
‫خودتی.
‫من ایشیدا اوریو هستم.
‫به شرف کوئینسی‌ایم قسم، می‌کشمت.
‫درست همونطور که پیشبینی کردم.
‫دقیقاً سه قدم کم آوردی و مُردی.
‫جوخه‌ی صفر شکست خورد.
‫هزار سال دعای ما بالأخره قراره پاداشش رو بگیره.
‫حالا نوبت سقوط توئه...
‫پادشاه ارواح.
‫هزار سال.
‫تلفات ما در روح‌های کوئینسی‌ایمون حک شده...
‫نهضت ما برای درهم‌شکستن باعث و بانیش...
‫با مرگ تو پایان می‌یابه.
‫می‌شنوی؟
‫صدای قدم‌های من...
‫اینا زنگ‌هایی هستن که نجوای پادشاه سه دنیا رو میدن.
‫خیلی ساکته... ‫چه خبره؟
‫جنگ تموم شد؟
‫اون...
‫ از جوخه‌ی صفره؟
‫آره. اوشو ـه.
‫ایچیگو...
‫اوشو؟!
‫ایچیگو، نام من...
‫- چیه؟! ‫- نمی‌دونم...
‫نامم رو صدا کن...
‫دارم صدای اوشو رو می‌شنوم...
‫نام من رو صدا کن، ایچیگو...
‫نامت...؟
‫هیوسوبه ایچیبه
‫هوف! دمت گرم.
‫همه‌ی قدرت‌ها در نام‌ها نهفته‌ان.
‫وقتی اسمم رو گفتی،
‫تونستم یه ذره از قدرتت رو دریافت کنم
‫و بدنم رو بازیابی کردم.
‫چه ناجور...
‫نه بابا؟
‫با ترکیب قدرت من و تو، نباید تعجبی داشته باشه.
‫ایچیگو. نیازت دارم تا جلوی یوهاباخ رو بگیری.
‫جوخه‌ی صفر به اونا باخت.
‫بدن من بازیابی شد،
‫ولی تا قدرتم برگرده، زیادی دیر میشه.
‫دیگه هیچکس دیگه‌ای نیست ‫که بتونه جلوشو بگیره.
‫ازت نمی‌خوام بکشیش. ‫فقط می‌خوام جلوشو بگیری.
‫پادشاه ارواح کلید دنیاست.
‫اگه بمیره،
‫دنیای زنده‌ها، هوئکو موندو و سیریتی...
‫همه به همراهش فرو می‌ریزن و ناپدید میشن.
‫متأسفم که همچین وظیفه‌ی بزرگی ‫رو روی شونه‌هات می‌ذارم.
‫لطفاً از پادشاه ارواح محافظت کن، ایچیگو.
‫باشه.
‫بدرود، پادشاه ارواح.
‫کسی که آینده رو دیده...
‫پدر من.
مورچه سیاه
مهروموم
زنگ به نجوا ادامه می‌ده
تا بر زمین سقوط کنی
ای زخم خورده از شمشیر