‫منم، ریور. ‫میشه لطفاً تفنگ رو بذاری زمین؟
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::
‫منم.
‫خیلی‌خب.
‫منم،‌ ریور.
‫کجایی؟
‫چـ...
‫لباس‌هات رو پوشیدی خبرم کن.
‫لعنتی. ‫هی، هی.
‫بابابزرگ.
‫ای خدا، تو چی‌کار کردی؟
‫تفنگ رو بذار زمین، خب؟
‫منم. ‫ریورم.
‫- خواهش می‌کنم. منم. ریورم. ‫- چطور ممکنـه اینجا باشی؟
‫- همین الان بهت شلیک کردم. ‫- نه، نکردی.
‫- لطفاً تفنگ رو بده بهم. ‫- یعنی...
‫یعنی اون یه دغل‌باز بوده و ‫خودش رو به‌جای تو جا زده؟
‫نمی‌دونم، خب؟ ‫فقط تفنگ رو بده بهم.
‫از کجا معلوم تو دغل‌باز نباشی؟
‫یه چیزی ازم بپرس که فقط خودم بدونم.
‫من با همتام توی کا‌گ‌ب توی برلین و ‫روز کریسمس سال هزار و نهصد و...
‫- هشتاد و دو ملاقات کردی. ‫- هشتاد و دو، آره.
‫و کلی مشروب بود که بخوریم.
‫- من باهاش چی‌کار کردم؟ ‫- با همدیگه برف‌بازی کردین.
‫ای خدا.
‫خیلی‌خب. ‫اشکال نداره. چیزی نیست.
‫اشکال نداره. ‫چیزی نیست.
‫اشکالی نداره. من اینجام. ‫کنارتم.
‫اشکالی نداره. چیزی نشده. ‫چیزی نشده. فقط بشین.
‫ای خدا. ‫ای خدا.
‫خیلی‌خب. ‫هی، هی، اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره. ‫طوری نشده.
‫بعد این که بهش شلیک کردم، ‫فکر می‌کردم که تویی.
‫ممکن بود تو رو بکشم.
‫نه،‌ نه، نه، ببین، ‫درستش می‌کنم.
‫درستش می‌کنم، خب؟
‫دفعه‌ی اول‌مون نیست که همچین مشکلی داریم،‌ نه؟
‫- آره. ‫- درست میگم؟
‫البته درستـه که اوضاع خیلی بگاییـه ولی...
‫خدایا. ‫واقعاً هم شبیه منـه.
‫خیلی‌خب.
‫نظرت چیه از اول تعریف کنی که ‫دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟
‫باشه. خب...
‫اون در زد،
‫یه راست اومد تو و ازم پرسید که ‫می‌خوام حموم رو برام آماده کنه؟
‫- درستـه. و خودش رو به‌جای من جا زده بود؟ ‫- آره.
‫- تو هم فکر کردی که اون منم؟ ‫- اولش آره.
‫بعدش یه چیزی گفت که ‫تو عمراً بگی.
‫بهم گفت «آقاجون».
‫من باهاش در افتادم و اون بهم حمله‌ور شد. ‫همون موقع بود که بهش شلیک کردم.
‫باشه. باشه.
‫مسلحـه؟
‫- نه، تفنگی حس نمی‌کنم. ‫- ای خدا.
‫به یه آدم غیرمسلح شلیک کردم.
‫نه، هیشکی از روی خوش‌قلبی نمیاد ‫ کسی که نسبتاً شبیه منه رو
‫بفرسته اینجا تا حموم رو ‫برات آماده کنـه، مگه نه؟
‫ای خدا.
‫نگاه کن، دیازپام.
‫معلومـه می‌خواسته چیزخورت کنـه و ‫خفه‌ت کنـه.
‫ای خدا.
‫بلیط قطار برگشت به فرانسه.
‫«له بلانک روس.»
‫یه کافه‌س توی «لاواند».
‫لاواند تو رو یاد چیزی نمی‌ندازه؟
‫- فکر نمی‌کنم، نه. ‫- اشکالی نداره. طوری نیست.
‫«آدام لاک‌هد» چی؟
‫خیلی سوال می‌پرسی. ‫دارم گیج میشم.
‫نه، فقط دارم همونطوری که خودت یادم دادی ‫ازت اطلاعات در میارم.
‫شاید اسمیـه که قبلاً می‌دونستی و ‫الان یادت رفتـه.
‫- پارک حلش می‌کنـه. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫لعنتی.
‫- عالی شد. حالا دیگه باید عجله هم بکنیم. ‫- واسه چی؟
‫اونا که برسن اینجا، تو رو از پیشم می‌برن. ‫متوجهی؟
‫باید خیلی از چیزایی که ‫بهشون میگی مطمئن باشی.
‫- مطمئنم خب. ‫- چون ازت اظهار که بگیرن
‫دیگه تموم میشـه، خب؟
‫نمی‌تونی عوضش کنی. ‫تبدیل به مدرک میشـه.
‫ببخشید اما چرا باید ‫ اظهارنامه‌م اشتباه باشـه؟
‫- چون حالت خوب نیست، خب؟ ‫- اینطوری باهام حرف نزن!
‫من پدرتم!
‫ای خدا.
‫- پدربزرگمی. ‫- آره. آره...
‫آره، آره، خب... ‫هرکاری که فکر می‌کنی درسته رو بکن.
‫خودت بهتر می‌دونی، ‫بالاخره ماموریت خودتـه.
‫- من... معذرت می‌خوام. ‫- نه.
‫- نه، نباید سرت داد می‌زدم. ‫- نه. اشکالی نداره.
‫درستـه، باید از اینجا بریم.
‫اون‌وقت کجا بریم؟
‫نمی‌دونم. یه جای دیگه، ‫یه جای امن.
‫تو برو پایین، من هم میام، خب؟
‫- می‌خوای چی‌کار کنی؟ ‫- یکم وقت برای خودمون بخرم. باشه؟
‫خوبـه.
‫ « اسب‌های کودن » ‫ " فصل چهارم - قسمت دوم "
‫خانم.
‫اگه کارت واجبـه، ‫باید موقع راه رفتن بگی.
‫دارم میرم جلسه‌ی کبرا.
‫خب، بچه‌ها شماره گذرنامه‌ی بمب‌گذار رو ‫ در آوردن.
‫- راستی اسم من گیتی رحمانـه. ‫- می‌دونم.
‫رد شماره گذرنامه‌ش رو هم گرفتم.
‫این رو هم می‌دونم. ‫هفته‌ی گذشته از فرانسه اومده.
‫نه. ‫این شماره گذرنامه‌ی واقعیشـه.
‫- یه مورد غیرعادی داره. ‫- جعلیـه؟
‫- نه خانم. ‫- پس چی؟
‫- خب، خیلی مطمئن نیستم. ‫- آره، دارم میام پایین.
‫خب پس جون بکن.
‫چندین سال پیش توی اداره‌ی گذرنامه ‫به‌طور قانونی تمدید شده.
‫اگه اسم رابرت وینترز رو توی ‫ تموم سایت‌ها بررسی کنین، همه‌چیز سر جاشـه.
‫گواهی تولد، شماره امنیت ملی،
‫حساب بانکی،‌ رتبه‌بندی اعتباری. ‫هیچ‌چیزیش مشکوک نیست.
‫بجز؟
‫خب، بجز این که توی سیستم‌های ما، ‫گفته شده .که گذرنامه‌ش رو اول ما صادر کردیم
‫خب، این غیرممکنـه.
‫نه، منظورم این ساختمانـه.
‫در واقع اون ساختمان قدیمی ۲۸‌سال پیش.
‫امیدوارم درمورد این قضیه ‫یه راست اومده باشی پیش خودم.
‫- بله. ‫- خوبـه، خوبـه، خوبـه.
‫پس حالا که بین خودمونـه، ‫باید فقط و فقط به خودم گزارش بدی.
‫باید بری یه جای مطمئن و
‫یه فهرست از هرچیزی که ممکنـه ما
‫درمورد رابرت وینترز داشته باشیم رو جمع کنی.
‫باید بدونیم که اون واقعاً کی بوده.
‫و اگه از مامورین خودمون بوده چی؟
‫دوست ندارم بهش فکر کنم. ‫می‌تونی بری تو دفتر من.
‫اونجا کارت رو شروع کن. ‫یکی رو می‌فرستم گزارشت رو بگیره.
‫فلایت، باید یکی رو پیدا کنی و ‫قرنطینه‌ش کنی.
‫فوراً.
‫من بیرون خیابون مرکز خرید وست‌ایکرزم،
‫جایی که هنوز حال و هوای ‫ غم‌بار و اندوهناک داره.
‫کشیش هریس در کنار ما هستند...
‫خب، دیوید اصرار داشت که ریور ‫پول ذخیره‌ش رو از باغچه در بیاره.
‫تاریخش گذشته.
‫اونقدرا هم بد نیست. ‫مال من که چاق نشونم میده.
‫ای بابا.
‫خب چه‌خبره؟
‫چرا به سربازرس دروغ گفتی؟
‫ریور به صورت طرف شلیک کرده تا
‫وانمود کنـه که مرده و ‫تحقیق کنه که چه خبر شده.
‫- واقعاً هم کار احمقانه‌ای کرده ولی... - اما نباید نقشه یه مامور رو برای کسی فاش کرد
‫دلارها رو برده.
‫یاد گذشته افتادی، نه؟ ‫دراخماها، لیرها.
‫هرچی پول نقد داشتم رو بهش دادم، ‫موبایلم هم همینطور.
‫سیم‌کارتش رو در آورد ‫پس احتمالاً فقط .تماس‌های اضطراری باهاش می‌گیره
‫حالا کجا رفتـه؟
‫نپرسیدم و بهم هم نگفت.
‫اما دلیل نمیشه که تو ندونی.
‫باشه بابا. وقتی دستشویی بود، ‫جیب‌هاش رو گشتم.
‫یه بلیط برگشت به فرانسه بود، ‫یه رسید کافه به اسم له بلانک روس
‫که به معنی «روس سفید»ـه... ‫چیزی نگو...
‫توی شهری به اسم لاواند و ‫همچنین یه پاسپورت.
‫- به اسم کی؟ ‫- آدام لاک‌هد.
‫باز رفته که قهرمان‌بازی در بیاره.
‫دیوید رو به من سپرده، ‫چون وضعیت دیوید جوریـه که
‫می‌تونن مجبورش کنن هرچی که می‌خوان بگه.
‫پای روایت «پارک» از اتفاقات رو امضا کنـه.
‫وقتی هم اومد اینجا ‫عقلش به‌نظر سر جاش بود
‫اما از اون موقع، گیج می‌زنـه.
‫می‌دونه ریور کجا رفتـه؟
‫نه، بعید می‌دونم. ‫نمی‌خواست نگرانش کنـه.
‫گه توش بابا. ‫باید نگران بشه.
‫له بلانک روس؟ ‫تاحالا اونجا بودی؟
‫- من ریور رو کشتم. ‫- نه، تو نکشتیش.
‫به رز چی بگم؟
‫- هیچی، چون اون مُرده. ‫- دیدی؟ گفتم که گیج می‌زنـه.
‫فکر می‌کنـه ریور مُرده و ‫زنش هنوز زنده‌س.
‫شهر لاواند یاد چی می‌ندازتت؟
‫نمی‌دونم.
‫تو جکسونی دیگه؟ ‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫آره می‌دونم. چه سعادتی. ‫لاواند؟
‫- لاواند؟ فرانسوی لاوندره. ‫- آره.
‫لاوندر آبیـه عزیزم. ‫لاوندر سبزه.
‫- لاوندر آبیـه عزیزم... ‫- اینقدر چرت و پرت نگو پیرمردِ...
‫- لاوندر سبزه. ‫- جکسون. اون حالش خوب نیست.
‫- شوک بزرگی بهش وارد شده. ‫- وقتی که من پادشاه شدم...
‫غلط کرده. داره دست‌مون میندازه. ‫خودش رو زده به اون راه.
‫- یه ثانیه پیش که می‌دونست کی‌ام. ‫- هنوز هم می‌دونم.
‫لاواند. ‫ریور رفته اونجا.
‫نه، نه. ‫ریور مُرده.
‫خب اگه بهم نگی که چی می‌دونی ‫ممکنـه بمیره.
‫اینجا کجاس؟
‫- اینجا اتاق کیـه؟ ‫- نه، تو...
‫- دیوید، اینجا جات امنـه. ‫- چی؟
‫- آره. ریور آوردتت اینجا. ‫- ریور؟
‫بیا، بشین. ‫بیا دیگه.
‫نمی‌فهمم. ‫نمی‌فهمم، من...
‫یه یارویی بود. ‫شبیه ریور بود، من هم بهش شلیک کردم.
‫می‌دونم چه نقشه‌ای داری. ‫می‌دونم که من رو می‌شناسی.
‫ریور... ریور تنها توی ماموریتـه.
‫شاید نوه‌ی تو باشه اما بر حسب اتفاق ‫یکی از ماموران من هم هست.
‫پس بگو که با کی درگیره و ‫داره وارد چه مخمصه‌ای میشـه؟
‫من خواستم ازش محافظت کنم. ‫همیشه می‌خواستم ازش محافظت کنم.
‫تو حرفم رو باور می‌کنی، ‫مگه نه رُز؟
‫تو رو با یه زن مُرده‌ی ۸۰ ساله اشتباه گرفته.
‫- شاید باید یه سیلی بهش بزنم. ‫- یکم رحم داشته باش جکسون.
‫داشتم. ‫تا قبل این که واسه‌ش کار کنم.
‫پس الان داری میری؟
می‌خوام سر در بیارم که کِی و چرا ‫توی فرانسه بوده.
‫این وسط هم
‫اگه چیز به درد بخوری یادش اومد، ‫خبرم کن.
‫لاواند رو می‌شناسین؟
‫نه.
‫راستش توریست‌های زیادی اینجا نمیان.
‫شما توریستین؟
‫من؟ نه. ‫دنبال یکی از دوستام می‌گردم.
‫شما بریتانیایی‌ هستین، درستـه؟
‫بله، شرمنده.
‫نه، اشکالی نداره. ‫همینجا پیاده‌تون کنم؟
‫بله.
‫میشه ۹۵ یورو.
‫بقیه‌ش مال خودتون.
‫ممنونم. ‫امیدوارم دوست‌تون رو پیدا کنین.
‫ممنون. ‫به امید دیدار.
‫روز بخیر.
‫روراستی، اعتماد، امنیت، ‫اگه یکی‌شون نباشه، اونای دیگه هم وجود ندارن.
‫اون دوتا...
‫اگه یکی‌شون نباشه، اون دوتای دیگه هم ‫وجود ندارن. فهمیدم.
‫جاهایی که اشتباهی رخ میده، ‫یاید دستامون رو بالا نگه داریم.
‫واقعاً که نه، ‫اما خودت که متوجهی.
‫می‌دونم که بخش بزرگی از کارمون ‫درون سایه‌ها بقیه میشه،
‫اما گاهی‌اوقات حس می‌کنم بد هم نیست که ‫اجازه بدیم یکم نور وارد بشه
‫چون اینطوری یاد می‌گیریم بهتر عمل کنیم.
‫و فقط زمانی در بهترین حالت‌ خودمون هستیم، ‫زمانی در بهترین حالت خودمون هستیم...
‫- گمون کنم بهتره جواب بدین. ‫- مال من نیست.
‫چی...
‫لعنتی. مال منـه؟
‫مالِ... مال منـه. ‫خجالت آوره، نه؟
‫آخه... ‫گوشی جدیدمـه برای همین...
‫فکر کردم تایمر گذاشتم .اما درواقع شماره معکوسـه
‫راحت انجام میشـه.
‫آره اما دقیقاً ۱۵ دقیقه. ‫دقیقاً. یعنی...
‫خب، نظری چیزی...
‫- خب، فکر نکنم زمان مناسبی باشه. ‫- راست میگی.
‫- می‌تونم کوتاه‌ترش کنم. ‫- و الان هم وقت مناسبی نیست.
‫اوضاع تهدیدات‌مون وخیمـه. ‫باید این‌ها رو امضا کنی.
‫نامه‌هایی برای تسلیت و ‫ حمایت از خانواده‌هاس.
‫بله، البته.
‫به‌نظرت هنوز خیلی زوده که ‫احتمال یه بمب‌گذاری دیگه رو رد کنیم؟
‫آره. آره.
‫از بعضی‌جهات هم
‫یه حمله‌ی اتفاقی و بدون انگیزه ‫از حملات ایدئولوژیکی هم بدتره
‫چون هیچ سرنخی بهمون نمیده.
‫خب، گوش کن دایانا، ‫واقعاً ازت ممنونم که
‫مسئولیت این کار رو به عهده گرفتی و ‫با این اوضاع سر و کله می‌زنی.
‫اما باید توجه داشته باشی که در نهایت تصویر کلی ماجرا
‫و استراتژی بلندمدت...
.به‌عهده‌ منـه
‫- آره خب. ‫- تصمیم‌گیریش با منـه،
‫- چون این تخصص من بوده. ‫- آره.
‫بین خودمون بمونـه اما فرهنگ اینجا
‫باید شدیداً تغییر کنـه، باشه؟
‫درواقع نکته‌ی جالب همینجاس که ‫همین دیدگاه من رو پشت این میز نشونده.
‫نه،‌ متوجهم.
‫بله، میگی که متوجهی ‫اما موافق هم هستی؟
‫در اصل آره...
‫اما باید بگم که با این رویکرد جدید
‫ممکنه که واکنش‌مون توی این لحظه تغییر کنـه.
‫بله،‌ بله. خب، مطمئنم که تو و بقیه به‌خوبی ‫ می‌تونین خودتون رو با این شرایط وفق بدین.
‫روزبخیر. ‫ببخشید.
‫ببخشید... ‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید که... سگ‌تون رو... ترسوندم.
‫شما می‌دونین که کافه له بلانک روس کجاس؟
‫بلانک روس؟
‫اون سمتـه. ‫دم میدون.
‫مرسی.
‫برای اون درست نکردی؟ ‫شاید یخ‌مون رو آب کنـه.
‫دوست دارم یخ‌مون آب نشه.
‫به‌خاطر وست‌ایکرز تفنگ آوردی؟ ‫نگران آینده‌ای؟
‫آره خب.
‫- نگو که دوباره واردش شدی. ‫- وارد چی؟
‫قماربازی.
‫چرا تفنگ داشتنِ من باید نشونه‌ی قماربازیم باشه؟
‫نمی‌دونم. فقط...
‫شاید یکی ازت پول طلب داره و ‫داره بهت فشار میاره.
‫نه، از این خبرا نیست. ‫فقط یه مشکل نقدینگی هست.
‫ای خدا. ‫پس دوباره قماربازی می‌کنی.
‫فقط یه‌باره! چیزی نیست که!
‫ببین، بازگشت سمت چیزی که ‫معتادش بودی چیز خوبیه! نشانه پیشرفتـه.
‫- نه؛ اصلاً هم نیست. ‫- چرا هست!
‫یه‌بار قمار کردن بهتر از همیشه قمار کردنـه.
‫خب اگه اینطوریه بگیم یه آدم کشتن هم ‫بهتر از ده‌تا آدم کشتنـه.
‫- من‌که به کسی آسیب نمی‌زنم پس... ‫- پس اون تفنگ واسه چیه؟
‫- می‌خوام بفروشمش. ‫- آهان، پس می‌خوای بری بفروشیش تا یکی دیگه
‫راه بیفته توی خیابون ‫و باهاش آدم بکشه؟
‫ببین، پولش رو برای کارهای الکی نمی‌خوام. ‫می‌خوام بدهی‌هام رو صاف کنم.
‫و قبل از این‌که بیفته دست ‫آدم ناکاربلد، دوباره خودم می‌خرمش.
‫- هیچی ضرری هم نداره ‫- تو واقعاً زده به‌سرت!
‫مگه چقدر بدهکاری؟
‫- به تو ربطی نداره. ‫- پس حتماً خیلی زیاده.
‫پس این همه بازی با گیره‌ کاغذ
‫همه‌ش یه نمایش بود تا حواس ما رو پرت کنی؟
‫- می‌تونستی باهام راحت باشی و بگی ‫- راحت باشم و بگم؟
‫خب اگه این‌طوریه تا آخر ‫ماه ده هزار دلار بهم قرض بده
‫وگرنه خونه‌م رو از دست می‌دم
‫تازه اگه «کَسی» خبردار بشه، ‫اونم از دست می‌دم!
‫ده ‌هزارتا! ده‌ هزار دلار پول می‌خوام! ‫نه این‌که یه قمارباز سابق بشینه نصیحتم کنه.
‫- ممنون بابت قهوه. ‫- تو اون شاشیدم.
‫شهر لاواند در فرانسه.
‫پنج دقیقه وقت داری تا هرچیزی ‫که فکر می‌کنی ممکنه درباره‌ش...
‫برای من جالب باشه رو پیدا کنی
‫کامپیوتر کارت‌رایته؟
‫آره.
‫اون‌که نمرده کُسخل.
‫- خودت پیام دادی گفتی مُرده! ‫- برو پیام‌ام رو دوباره بخون.
‫خیلی‌خب...
‫بساط گریه‌ و زاری‌ت رو جمع کن؛ ‫ریور فعلاً زنده‌ست.
‫- خدایا. ‫- چی گفت؟
‫- من‌که باور نمی‌کنم. ‫- تکلیف‌مون رو روشن کن!
‫- باشه اصلاً مُرده. بهتر شد؟ ‫- نه. خب تعریف کن چی شده!
‫اون گفت مُرده.
‫پیام‌ام رو دوباره خوندی؟
‫آره. «دیر میام. تمام شب داشتم جسدِ ‫کارت‌رایت رو شناسایی می‌کردم»
‫ننوشته کارت‌رایت مُرده. نوشته داشته ‫جسدش رو شناسایی می‌کرده.
‫خدای من. کسی گوزید؟
‫یه‌صدایی اومد؛ اما بویی احساس نمی‌کنم.
‫من الان واقعاً حالم بده
‫خب این چند ساعت گذشته ‫واقعاً فشار زیادی رومون بود
‫تو یکی خفه‌شو! وقتی فهمیدی ریور مُرده ‫به تخمت‌ هم نبود.
‫- من هنوز دست و پام داره می‌لرزه. ‫- خفه‌شو. فقط خفه‌شو!
‫- منم نزدیک بود تو وست‌ایکرز بمیرم! ‫- من...
‫- تو اصلاً چندتا خیابون اون‌طرف‌تر بودی! ‫- درت رو بذار بابا.
‫- نه. من از بازماندگان اون بمب‌گذاری‌ام ‫- متاسفانه...
‫پسی اونی که مُرده کیه؟
‫یکی رو فرستاده بودن بابابزرگ‌ش رو بکُشه؛ ‫که ظاهراً یکم‌ هم شبیه خودِ ریور بوده
‫ریور کارت شناسایی‌اش ‫رو می‌ذاره توی جیب اون یارو.
‫ریور...یکی که شبیه ریور بوده؟
‫آره، اما الان زیاد شبیه‌ش نیست.
‫چون به صورت‌ش شلیک کرده ‫تا نشه درست هویت‌ش رو تشخیص داد
‫عالیه. عکسی چیزی نگرفتی؟
‫ببخشید اما چرا اجازه دادی باور ‫کنیم ریور مرده و چیزی نگفتی؟
‫چون توی یه ماموریت مخفیه و نباید نقشه‌ ‫یه مامور رو برای کسی فاش کرد!
‫نباید نقشه یه مامور رو ‫برای کسی فاش کرد!
‫ریور می‌خواست ‫پارک باور کنه که مُرده.
‫الان هم داره به هدفش می‌رسه
‫این‌که شما هم باور کردید مُرده ‫این موضوع رو ثابت می‌کنه.
‫مطمئنم به هرکسی که تسلیت گفته ‫حرف‌های مناسب و دل‌گرم‌کننده‌ای زدید.
‫هیچکس تسلیت نگفت.
‫لعنت بهش! من به مامانش پیام دادم.
‫- زنگ نزد؟ ‫- نه. هنوز نه.
‫خب پس ما تنها نیستیم. خداروشکر.
‫خیلی‌خب. الان کجاست؟
‫رفته فرانسه. دنبال سرنخ می‌گرده
‫فرانسه خیلی بزرگه!
‫واقعاً واتسون؟ دمت‌گرم ‫یکی بهش مدال بده
‫- خب حال دیوید چطوره؟ ‫- اون حالش خوبه.
‫خوبه. چطور می‌تونیم ‫بهش کمک کنیم؟
‫با این‌که بذاریم خودش ‫کارش رو انجام بده.
‫خیلی‌خب، کجای فرانسه‌ست؟ نمی‌تونیم ‫که این‌جا بمونیم و دست روی دست بذاریم؟
‫چرا می‌تونیم. اگه کمک می‌خواست، ‫خودش می‌گفت.
‫از الان بگم قرار نیست کامپیوترش رو پس بدم.
«دیــ.ـجـ.ـی‌مـ.ـوویـ.ـز»
‫آقای لمب، خوشحالم می‌بینمتون.
‫یه‌کم این‌جا شلخته بود ‫و گفتم مرتب‌ش کنم.
‫البته یه‌کم که خیلی... ‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه
‫چقدر تغییر کرده.
‫خیلی زود خودت رو ‫با این‌جا وفق دادی!
‫خب، من دوست دارم همیشه فعال باشم ‫برای همین هم من رو فرستادن این‌جا.
‫پس که اینطور...
‫" اون‌جا به یه مدیر درست‌حسابی نیاز داره " ‫این حرف های ویلن‌ـه!
‫آقای ویلن؛ بله... ‫درست هم گفتن.
‫من می‌خوام برم ناهار بخورم؛ ‫شما هم دوست دارین بیاین؟
‫خیلی ممنون. الان ‫می‌رم کُت‌ام رو می‌پوشم.
‫می‌تونیم درمورد چیدمان بقیه ساختمون صحبت کنیم.
‫بله. عالی می‌شه.
‫با این وضعیت پام هم داخل اتاق نمی‌ذارم.
‫برش گردونید به همون حالت قبلی.
‫- من آماده‌ام ‫- بفرمائید.
‫- ناهار؟ ‫- ممنون.
‫می‌شه یه‌لیوان چای هم برام ‫بریزی؟ با دوتا قاشق شکر.
‫قربان؟
‫گوشی رو بده به اون!
‫- سلام؟ ‫- اشتباه شده بوده
‫- خب این‌که خیلی عالیه ‫- قطعاً عالیه...
‫رابرت وینتر، یعنی بدون «ز» یه هویت ‫جعلیه که 30 سال پیش ایجاد کردیم.
‫نه رابرت وینترز.
‫پس رابرت وینترز و وست‌ایکرز هیچ ‫ربطی به ما ندارن؟
‫اصلاً. هیچ اثری ازش توی سازمان ما نیست
‫اما واقعاً ازت ممنونم گیتی...
‫اگه کسی از این‌ ماجرا بویی ‫می‌برد و بد برداشت می‌کرد
‫واقعاً افتضاح می‌شد.
‫- ممنون قربان. ‫- گوشی رو بده فلایت.
‫فلایت؟
‫- قربان؟ ‫- می‌تونی آزادش کنی بره.
‫ببخشید اما من کارای خیلی مهم‌تری ‫می‌تونم انجام بدم تا پرستاری بچه!
‫خب واقعاً ببخشید از شغلی که داری راضی نیستی
‫اما همه‌ی این‌ها جزو وظایفـت محسوب می‌شه.
‫حالا هم برو سراغِ پرونده کارت‌رایت، ‫یا می‌خوای بگی اینـم نمی‌تونی؟
‫نه قربـ...
‫سلام.
‫یه لاته بی‌زحمت.
‫انگلیسی بلدی؟
‫نـه.
‫ظاهراً یه‌مرد...شبیه من
‫چند روز پیش این‌جا بوده
‫می‌شناسمش.
‫خونه‌ش این دور و اطرافه؟
‫نه. نه.
‫توی لاواند زندگی نمی‌کنه.
‫اهل «له زغبغ»ـست.
‫- له زغبغ؟ ‫- له زغبغ.
‫کجا می‌شه؟
‫مستقیم برو، سه کیلومتر به مسیرت ‫ادامه بده و برو داخل جنگل.
‫باشه.
‫ممنون.
‫خودشه!
‫می‌خواد بره «له زغبغ».
‫تعقیب‌ش می‌کنم.
‫ببخشید که مجبور شدیم ‫اینطوری مخفیانه هم رو ببینیم
‫راستش رو بخوای واقعاً هیجان‌انگیزه
‫یعنی برای من، چون مطمئن نیستم می‌دونی یا نه
‫اما هیچوقت تا حالا از این کارها نکردم
‫و دقیقاً...دلیل این کارمون چیـه؟
‫بهتره بعضی حرف‌ها بین خودمون ‫بمونه و به گوش عموم نرسه.
‫درسته.
‫خب الان کجا می‌ریم؟
‫مهم نیست. باید سوار اتوبوس بشیم ‫این یکی خوبه.
‫رابرت وینترز از آدم‌های خودمون بود.
‫خدای من. یعنی، یعنی مامور خودمونه؟
‫- نه دقیقاً. ‫- پس نفوذی‌مونه؟
‫اون یه «بی‌بدن» بوده. از اونایی که ‫توی دوران جنگ سرد بزرگ شدن.
‫بی‌بدن دیگه چیـه؟
‫بی‌بدن یه هویت آماده و از پیش تعیین شده‌ست.
‫همراه با گواهی تولد، پاسپورت، شماره بیمه...
‫حساب بانکی و رتبه اعتباری.
‫جعلی هم نیستن.
‫همه‌شون معتبرن و مراحل قانونی رو طی کردن.
‫الان که همه‌چی رو آنلاین انجام می‌دن؛ ‫اون زمان‌ها کاملاً فرق می‌کرده
‫ببخشید، اما چند وقته از این موضوع خبر داری؟ ‫کی بهت گفته؟
‫یکی از افرادم،
‫- گیتی رحمان؛ چند ساعت پیش. ‫- گیتی؛ نمی‌شناسمش.
‫بهش گفتم حتماً اشتباه شده و پیگیری نکنه.
‫خب اشتباه بوده دیگه!
‫باید همون اول که فهمیدی به من می‌گفتی!
‫خب مثلاً اگه می‌گفتم چیکار می‌خواستی بکنی؟
‫به نخست وزیر می‌گفتم.
‫تحقیق می‌کردیم ببینیم ‫یه قاتل سریالی چطور داره
‫- از هویت‌های سازمان جاسوسی استفاده می‌کنه؟ ‫- آره؛ مطمئن بودم
‫- اون‌طوری یه فاجعه به بار می‌اومد ‫- همین الانش هم فاجعه‌ست دایانا.
‫نه نیست. چون من تمامی ‫سوابق و مدارک رو از بین بردم.
‫هیچ اثری از رابرت وینترز
‫- توی سازمان ما وجود نداره. ‫- خدای من.
‫نه. نمی‌تونیم همچین چیزی رو مخفی نگه داریم. ‫نه بعد از قضیه استانبول.
‫دقیقاً به‌خاطر همین نباید کسی چیزی بفهمه.
‫اگه کوچک‌ترین چیزی از ‫این موضوع درز پیدا کنه،
‫همین یه ذره آبروی باقی مونده‌ی ‫سازمان‌های امنیتی هم از بین می‌ره.
‫ببخشید. من نمی‌تونم سکوت کنم. ‫نمی‌تونم.
‫اه کلود...
‫این چیـه؟
‫این حکم قرنطینه کردن گیتی رحمانـه
‫که امروز صبح امضا کردی.
‫این یعنی تو هم توی مخفی ‫کردن این موضوع دست داشتی.
‫آره اما من...
‫اصلاً نخوندمش.
‫آره نخوندی. اما امضاش کردی.
‫جناب‌عالی در نابودسازی اسناد و ‫مدارک مربوط به وینترز دست داشتی.
‫چون من رو انتخاب کردن این‌کارا رو می‌کنی؟
‫چون به‌جای تو، من رو انتخاب کردن ‫این‌کارو می‌کنی؟
‫موضوع اینه؟
‫من اصلاً درخواست ندادم.
‫آره. آره. چون می‌دونستی انتخاب نمی‌شی ‫مگه نه؟
‫واسه همین خودت رو کشیدی کنار.
‫آره اما هم‌چنان دارم کارم رو انجام می‌دم
‫برای اداره یه سازمان اطلاعاتی، ‫هیچ نقشه کلی‌ای وجود نداره.
‫هر روز خدا از آسمون بلا نازل ‫می‌شه و باید سریع حلشون کنی.
‫از نظر من که بیشتر شبیه از ‫کارافتادگی سازمانه...
‫- نظر تو برام مهم نیست. ‫- تا چیزهای دیگه.
‫تنها چیزی که برام مهمه اینه که اجازه ‫ندم اتفاقی مثل وست‌ایکرز تکرار بشه.
‫و میل شدید تو به محکوم کردن ‫این مخفی‌کاری، داره مانع‌ام می‌‌شه.
‫آره خب. نمی‌خوای شغلت رو از دست بدی ‫مگه نه؟
‫- آره. نمی‌خوام. چون کارم حرف نداره. ‫- اع واقعاً؟
‫تو ایستگاه بعدی پیاده شو.
‫ببخشید قربان؛ می‌تونید کمکم کنین؟
‫من می‌خوام برم «سیسینگ‌هرست» ‫اون باغ‌های معروف رو می‌گم.
‫ای بابا. اشتباه اومدی که. ‫باید بری اون سمت «تونبریج ولز»
‫باید برگردی جاده اصلی؛ ‫بعد از سمت چپ وارد شهر بشی
‫روی تابلوها مسیرش مشخص شده
‫فکر کردم این راهِ میون‌برـه!
‫نه. این‌جا ملک شخصیه.
‫حالا چی شده؟
‫دارید گشت می‌زنید؟
‫یه حادثه‌ای پیش اومده.
‫وای فهمیدم. یه زن توی مسافرخونه‌ام ‫داشت درمورد این‌جا حرف می‌زد.
‫یه پیرمرد تیر خورده. چقدر بد.
‫اونم تو همچین جایی.
‫راستش نوه‌ش به قتل رسیده، نه خودش.
‫پس جوون بوده...
‫اینطوری که خیلی بدتره. ‫خدا به خانواده‌ش صبر بده.
‫عجب دور و زمونه‌ای شده نه؟
‫خیلی‌خب ممنونم. روز خوبی داشته باشید.
‫جانم؟
‫دیوید هنوز زنده‌ست.
‫یه دوربین مخفی کار گذاشتم ‫تا اگه برگشت خبردار بشیم.
‫می‌گن نوه‌ش کُشته شده
‫اما احتمالاً «برت‌ران» ـه ‫خبری ازش نیست.
‫به گوشم رسوندن پاسپورت برت‌ران وارد خاک فرانسه شده.
‫فعلاً منتظرش می‌مونم؛ ‫دارم این‌جا رو تمیز می‌کنم
‫اگه اون نباشه چی؟ ‫ممکنه اصلاً کارت‌رایت کوچیکه باشه.
‫خب اگه اون باشه که ‫خودم به حسابش می‌رسم.
‫تو برو سراغِ سوژه‌ی دوم.
‫اون یکی پیرمرده...
‫امیدواریم این یکی مثل دیوید ‫کارت‌رایت برامون دردسرساز نباشه.
‫بی‌خیال؛ اون سال‌هاست که براشون کار می‌کنه.
‫اگه بدونه چه اتفاقی برای کارت‌رایت افتاده ‫حسابی عصبانی می‌شه.
‫آره. شاید.
‫اما شاید فراموش کرده باشه. ‫شاید حتی نمی‌دونه اون آدم چرا نباید زنده باشه.
‫بی‌زحمت یه خوراک گوشت خوک ‫و یه بطری «هاوس رد»
‫من بهتره مشروب و این‌ها نخورم.
‫خب پس؛ همون یه‌بطری «هاوس رد«
‫ممنون.
‫توی پارک، همه‌چی زیر نظر شما بود درسته؟
‫یعنی اگه بخوام از نظر نقش و سمت بگم؛ ‫تو جزو ملکه‌ها بودی درسته؟
‫بله.
‫اگه جوابِ سوالی رو خودم نمی‌دونستم، ‫می‌دونستم باید از کی بپرسم.
‫خانه‌لجن‌زار جای زیاد جالبی نیست نه؟
‫از نظر من‌که اینطور نیست. ‫هرجایی سختی‌هاش خودش رو داره.
‫بعد ویلن، شما رو شخصاً فرستاد این‌جا؟
‫- آقای ترنسپرنسی. ‫- بله.
‫همون اوایل شروع کارش، من رو انتخاب کرد ‫فکرکنم یه استعداد خاصی توی من دیدن.
‫خب بعد از این‌که اوضاع ما خل‌وضع‌ها ‫رو راست و ریست کردی چی می‌شه؟
‫برمی‌گردی به تخت پادشاهی‌ات توی پارک؟
‫من دوست ندارم شما رو «خل‌وضع» خطاب کنم.
‫واقعاً؟
‫هو، مارکوس لانگریج و شرلی داندر ‫سه تاشون رو تصادفی انتخاب کردم.
‫خب برای اون‌ها خل‌وضع واژه‌ی کمیه.
‫خب به‌نظر خودت فکر نمی کنی
‫مدیریت توی این شرکت آبرویی برات نمی‌ذاره؟
‫راستش نه.
‫- من خیلی فرق می‌کنم‌. ‫- کامل پرش کن.
‫خب، من می‌دونم چرا فکر می‌کنی آدم خاصی هستی.
‫چون حقیقت تلخه...
‫اما فکر کنم می‌دونی که مردم به یکی، دوتا دلیل
‫به خانه‌ی لجن‌زار فرستاده می‌شن.
‫اول این‌که همه‌شون فقط بلدن گند بزنن. ‫که مشخصاً شما اینطور نیستی.
‫و خب، جوری که دفترم رو مرتب کرده ‫بودین و چیدین واقعاً عالی بود
‫و حالا که این رو گفتم، بذار اینم بگم که ‫دیگه هیچوقت نمی‌خوام پات رو بذاری اون‌جا.
‫و دوم این‌که ناخواسته یه نفر رو عصبانی کردن.
‫پس بیا یه‌قراری بذاریم.
‫من تحقیق می‌کنم و بهت می‌گم که چرا ‫تو رو فرستادن این‌جا
‫و بعد می‌تونی گورت رو گم کنی ‫و برگردی " پارک " .
‫و در ازای این‌کار،
‫ازت می‌خوام به دوست های ‫بانفوذت زنگ بزنی
‫و تاریخ و دلیل تمام سفرهای دیوید کارت‌رایت ‫به فرانسه رو
‫با جزئیات دقیق برام گیر بیاری.
‫- باشه. ‫- خوبه.
‫رابرت وینترز! لعنتی.
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::
‫گورت رو گم کن!
‫ممنون
سرمووی مرجع دانلود فیلم و سریال .:: SERMOVIE ::.