‫آنچه گذشت سرمووی مرجع دانلود فیلم و سریال .:: SERMOVIE ::.
‫لعنتی! این کوفتی رو ازم جدا کن
‫بکش! بکش!
‫لعنتی
‫- خوبی؟ ‫- قوزکم
‫- از جا در رفته ‫- باشه
‫- بیاین به اردوگاه برش گردونیم ‫- باشه
‫می‌خوام یکی از اون موجودات رو بگیرم
‫باید در موردشون یاد بگیریم
‫یکی رو می‌گیریم و به زور ‫به حرف میاریمش
‫شاید بد نباشه امشب جامونو عوض کنیم
‫- من توی اتوبوس می‌مونم ‫- چرا؟
‫چون می‌خوام دوست‌هامونو تماشا کنم...
‫وقتی که امشب از دل جنگل میان بیرون
‫باید یه دژ بسازیم
‫بعدش می‌خوام یه داستان تعریف کنم
‫اونا سبزیجاتن؟
‫آره. گفتیم شاید بشه ازشون کود درست کرد
‫هر اتفاقی که داره می‌افته...
‫قول میدم که تموم میشه
‫حال بچه‌م خوبه؟
‫بذار ببینیم کارتها چه ‫حرفی برای گفتن دارن
‫میراندا همیشه درخت بطری صداش می‌زد
‫درخت اصلی توی یه پارک ‫چند محله پایین‌تره
‫میراندا اونو برام درست کرد
‫امکان نداره واقعی باشه
‫من اینو توی رستوران پیدا کردم
‫همین الان بزن کنار!
‫- نه! ‫- نه، نه!
‫ما میریم!
‫کجام؟
‫یه درخت وسط جاده‌س
‫واحد ۴-۵. واحد ۴-۵
‫بیمارستان، صدامو می‌شنوی؟
‫صدامو داری؟
‫واحد ۴-۵. واحد ۴-۵. تیم فنی توی راهه
‫دریافت شد. دریافت شد
‫هیچ صدایی نمیاد
‫بقیه کجان؟
‫باید این وقت از روز ‫حداقل چند تا ماشین توی جاده باشه
‫آره، خب، نمی‌تونیم اینو تکون بدیم، پس...
‫خدای من
‫واحد ۴-۵. صدامو می‌شنوی؟
‫- خدای من ‫- توی جاده ۳۰ و ۳۵ هستیم
‫یه درخت جاده رو بسته
‫واحد ۴-۵. صدامو داری؟
‫خانم، ازت می‌خوام برگردی توی ماشین
‫نه
‫واحد ۴-۵. واحد ۴-۵
‫از یه راه دیگه برو! اینجا رو دور می‌زنیم!
‫خانم، بیا برگردیم داخل
‫- فایده نداره ‫- چیزی نیست
‫- فایده نداره ‫- از یه راه دیگه میریم
‫چیزی نیست. چیزی نشده
‫- همه چی مرتبه. ‫- فایده نداره!
‫درست میشه. ‫باید برگردیم داخل
‫- باید به حرفم گوش بدی ‫- زود باش
‫الو؟
‫ایتن؟ توماس هستم
‫مامان توی دردسر افتاده. ‫توی یه آمبولانسه
‫کدوم آمبولانس؟
‫می‌بینی حالا. مامان داره میاد...
‫ولی باید بهش کمک کنی
‫نباید بترسی
‫کی هستی؟
‫بهت که گفتم، توماسم
‫واقعا کی هستی؟
‫جریان چیه؟
‫با کی حرف می‌زنی؟
‫میگه توماس ـه
‫سلام، جیم
‫دست از سر بچه‌هام بردار
‫ولی اونا دیگه بچه‌های تو نیستن
‫بابا؟
‫چی گفتش؟
‫ایتن، ازت می‌خوام باهام حرف بزنی
‫چی گفتش؟
‫گفت مامان زنده‌س
‫توی یه آمبولانسه. ‫به کمک‌مون نیاز داره
‫« مترجم: داوود آجرلو» ‫Highbury
‫♪ وقتی یه پسر بچه بودم ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم ♪
‫♪ چی کاره میشم؟ ♪
‫♪ خوش‌تیپ میشم؟ ♪
‫♪ پولدار میشم؟ ♪
‫♪ اونم اینو بهم گفت ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫♪ آینده مال ما نیست که ببینیمش ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫♪ حالا خودم بچه دارم♪
‫♪ از پدرشون می‌پرسن ♪
‫♪ من چی میشم؟ ♪
‫♪ خوشگل میشم؟ ♪
‫♪ پولدار میشم؟ ♪
‫♪ با مهربونی بهشون میگم ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫♪ آینده مال ما نیست که ببینیمش ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫منتظر چی هستی؟ از روی زمین برش دار
‫خودت برش دار. به اون چیز کوفتی دست نمی‌زنم
‫مُرده. نگران چی هستی؟
‫اون پرنده زد به سرش...
‫از وسط پنجره بسته اومد تو، ‫خودشو کشت تا برسه اینجا
‫هر جادو جنبلی که این بلا رو سرش اورده...
‫نمی‌خوام توش نقشی داشته باشم
‫و راستی...
‫نمی‌خوام سوال واضح رو ازت بپرسم...
‫ولی به نظرت هوشمندانه‌س ‫در چنین جایی مثل اینجا...
‫فال تاروت بگیری؟
‫متاسفم. قصد نداشتم...
‫هی، کافیه. به اندازه کافی نگرانی داریم...
‫همین مونده که آدم‌ها ‫به جون هم بیافتن
‫هی، حالت خوبه؟
‫خوبم
‫مطمئنی؟
‫اصلا خبر نداشتم اینجا ‫اینقدر هیجان‌انگیزه
‫باز کن
‫خوبی
‫ببین، واقعا این کارها لازم نیست
‫مسخره نشو
‫به خودم قول دادم به تمام ‫بیمارهام سر بزنم...
‫بعد از اینکه با پرنده‌های روانی ‫برخورد داشتن
‫تازه‌شم، با این کار فکرم از اینکه...
‫کریستی دم اون دریاچه‌س رها میشه
‫نه. چیزی‌شون نمیشه
‫پناهگاه دارن
‫طلسم هم دارن
‫- هر چی لازمه دارن ‫- می‌دونم
‫ولی اگه الیس رفته بود...
‫منم همین حس رو می‌داشتم
‫بخور
‫خیلی خوبه که...
‫دوباره از یه مامان حامله نگهداری کنی
‫خیلی بهتر شدی
‫رنگ و روت برگشته
‫بیشتر غذا می‌خوری؟
‫آره. بالاخره یه چیزی پیدا کردم ‫که بتونم توی معده‌م نگهش دارم
‫عالیه. اون بچه رو حسابی ‫سالم و قوی کن
‫قبلا اینجا بازی می‌کردیم
‫شب‌ها نه
‫شب که می‌شد، همه باید قایم می‌شدن
‫اون موقع از طلسم خبری نبود
‫ولی در طول روز...
‫خواهرم و من داخل خونه‌ها بازی می‌کردیم
‫وانمود می‌کردیم که دوباره برگشتیم خونه
‫همیشه این بازی رو ‫بیشتر از همه دوست داشت...
‫و هیچوقت نفهمیدم چرا
‫با خواهرت می‌اومدی اینجا؟
‫مادرم هم می‌اومد، ولی دیگه مُردن
‫درست مثل نیتن...
‫فقط اینکه من اونا رو نکشتم
‫اینا کافیه؟
‫آره، بسه
‫متوجه نمیشم داریم چی کار می‌کنیم
‫بهت که گفتم، باید به یاد بیارم
‫چی رو به یاد بیاری؟
‫وقتی پسربچه بودم، مادرم ‫سعی کرد همه رو نجات بده...
‫ولی مُرد و بعد همه مُردن...
‫و یادم نمیاد چطوری یا چرا
‫و فکر کنم باید به زودی به یاد بیارم
‫چرا؟
‫خیلی چیزها دارن عوض میشن
‫تا حالا هیچوقت اینجا برف نیومده بود
‫باید بریم زیرزمین
‫این بالا فقط داستان‌های ‫روز رو یادم میاد
‫زیرزمین جای رازهاست
‫الو؟ واحد ۴-۵ هستم
‫چطور هنوز توی جنگل کوفتی موندیم؟
‫وقتی جلوی اون درخت وایستادیم ‫بیرون شهر بودیم
‫جی‌پی‌اس چی میگه؟
‫همون چیزی که ده دقیقه پیش می‌گفت، ‫اطلاعات در دسترس نیست
‫حتما داریم دور خودمون می‌چرخیم. ‫جنگل دیگه اینقدر بزرگ نیست
‫باشه، قبوله. ‫دور می‌زنم
‫نه، نه، نه! لطفا دور نزن!
‫همینطوری برو جلو
‫- خانم، آروم باش ‫- اگه دور بزنی...
‫از شهر دور میشی!
‫کدوم شهر؟ داریم دنبال بزرگراه می‌گردیم
‫می‌دونم، می‌دونم، ولی...
‫باید به حرفم گوش بدین. چیز...
‫وقتی هوا تاریک میشه امن نیست ‫وسط این جنگل وایستی...
‫ولی یه کم جلوتر یه شهر هست...
‫و آدم‌های اونجا می‌تونن بهمون کمک کنن
‫فقط همینطوری باید به راه ‫ادامه بدی، لطفا!
‫پس می‌خوای این موجودات ‫رو تماشا کنی...
‫تا بفهمی چطور حرکت می‌کنن ‫و چی کار می‌کنن...
‫و که بعدش چی بشه؟
‫اینطوری متوجه میشی چطوری ‫باید یکی از اینا رو بگیری؟
‫آره. همچین چیزی
‫آره. باشه
‫مطمئنم هیچ اتفاقی بدی ‫قرار نیست بیافته
‫چرا اینجایی؟
‫منظورت چیه؟
‫گفتم می‌تونیم جامونو عوض کنیم
‫می‌تونستی الان توی کلانتری ‫به خواب عمیق رفته باشی
‫پس، چرا اینجایی؟
‫به تو ربطی نداره
‫اصلا چرا برات مهمه؟
‫چون اگه قرار باشه تمام شب ‫اینجا وایستم و به حرفهای تو گوش بدم...
‫حداقل باید بدونم دلیلش چیه
‫ببین، اگه می‌خوای کاری کنی...
‫که ذره‌ای بهمون شانس بده...
‫تا از این جهنم بریم بیرون...
‫مهم نیست چقدر احمقانه ‫یا خطرناکه...
‫ممکنه باشه...
‫می‌خوام کمک کنم
‫پس حالا، یهو، اهل بازی تیمی شدی
‫اگه چیزهایی رو می‌دیدی ‫که من دیدم...
‫تو هم ممکن بود اینطوری بشی
‫چی داری میگی، مگه چه چیزهایی دیدی؟
‫به نظر خودت منظورم چیه، بوید؟
‫من، جولی، مریل...
‫هر جایی که بودیم
‫همه اینجا از این حرف می‌زنن که ‫چقدر از مُردن می‌ترسن
‫خب، فکر نکنم مُردن...
‫بدترین اتفاق ممکن توی اینجا باشه
‫می‌خوام برم بیرون
‫بهتره یه کم بخوابی
‫فردا روز طول و درازی در پیش داریم
‫ببخشید. بیدارت کردم؟
‫نه. درد زیاد قوزک پام بیدارم کرد
‫کاری هست که بتونم بکنم ‫تا بهتر بشه؟
‫نه، نه تا وقتی که یه کم ورمش بخوابه
‫چی می‌نویسی؟
‫یه چیزی برای مامانم می‌نویسم
‫در فرهنگ چینی، در تعطیلات مهم...
‫برای مُرده‌ها نامه می‌نویسیم
‫تعطیلات که نیست، ولی خب...
‫فکر کنم خیلی خوشحال بشه
‫آره
‫حرفی که اون موقع زدم جدی بود
‫اینجا تنها نیستی
‫الان شرایط فرق کرده. همین
‫آره
‫حس می‌کنم یهو...
‫هر چیزی که فکر کردم دارم براش ‫می‌جنگم از بین رفته
‫و هر چیزی که فکر می‌کردم قراره ‫براش برم خونه هم از بین رفته
‫و دو نفری که باهاشون ‫در مورد خونه حرف می‌زدم...
‫تو و مامان هستین
‫هنوز می‌تونی باهام حرف بزنی
‫شاید بتونین صبح حرف بزنین؟
‫ببخشید
‫به جهنم
‫بیدارم
‫می‌خواین یه چیز عجیب و غریب بشنوین؟
‫شبی که همه مُردن...
‫توی زیرزمین سبزیجات بودم
‫مادرم به الوییز و من گفت اونجا قایم بشیم
‫الوییز به حرفش گوش نکرد
‫ولی من گوش کردم
‫تا صبح اونجا موندم
‫و وقتی اومدم بیرون...
‫همه جا پر از جسد بود
‫همون روزی بود که پسربچه ‫سفیدپوش رو دیدم
‫پسربچه سفیدپوش رو می‌شناسی؟
‫دوستمه
‫تمام این سالهایی که تنها بودم ‫اون تنها دوستم بود
‫نتونستم همه‌شونو دفن کنم
‫همونجا وسط خیابون افتاده بودن...
‫و نتونستم دفن‌شون کنم
‫برای همین پسربچه سفیدپوش بهم گفت...
‫تمام چیزهایی که براشون ‫باارزش بوده رو جمع کنم
‫به جاش اونا رو دفن کنم
‫این وسایل...
‫کمکت می‌کنه یادت بیاد ‫چرا اون اتفاق افتاده؟
‫فکر کنم
‫چرا اینجاییم؟
‫چون یه دژ ـه
‫چرا به من نیاز داری؟
‫چون نمی‌خوام تنهایی این کار رو بکنم
‫ممکنه مجبور باشم یه سری ‫چیزهای ترسناک رو به یاد بیارم
‫و تو ترسناک‌ترین آدم اینجایی...
‫پس تو رو نمی‌ترسونه
‫همیشه اینقدر بی‌تابی؟
‫یه مشکلی پیش اومده
‫اون موجودات تا حالا باید ‫ریخته بودن اینجا
‫واقعا؟
‫این موجودات اینقدر بنده عادت هستن...
‫که حتی فکرشم نمی‌کنی
‫اونی که یونیفورم پرستار تنشه رو دیدی؟
‫هر شب اول از همه به من سر می‌زنه...
‫هر شب میاد
‫دم شیشه وایمیسته و از خودش صدا درمیاره
‫حدود ده دقیقه همونجا وایمیسته...
‫به شیشه می‌زنه و لبخند زشتش رو نشون میده
‫و یکی دیگه هم هست، خب؟
‫دوست داره اونجا کنار تاب بشینه
‫- باشه ‫- دوست داره پاهاش آویزون باشه
‫یه زوج دیگه هستن که دوست دارن اونجا...
‫کنار استخر بشینن و...
‫خب، واقعا با دقت این موجودات ‫رو تماشا کردی
‫آره، خب، اینجا تلویزیون نداریم
‫تازه، شبها همه‌تون پرده‌ها رو می‌کشین
‫من که...
‫ببین. نکته‌ش اینه که ‫الگو و عادتهایی دارن...
‫که تا الان باید مشغول انجام دادنش بودن
‫الان
‫خانم، حرفهات با عقل جور درنمیاد
‫این جاده رو می‌شناسم! ‫جلوتر یه شهر هست
‫آدم‌هایی که اونجان می‌تونن ‫کمک کنن دوباره بزرگراه رو پیدا کنیم
‫- باشه ‫- بهت قول میدم
‫فقط باید همین راه رو بریم
‫رسیدیم! طویله اینجاست!
‫- باید همینجا وایستیم! ‫- خانم، مشکلی نیست، خب؟
‫قرار نیست الکی جایی وایستیم
‫لعنتی
‫ای کثافت. اون چه...
‫اون چه کوفتیه؟
‫یه آمبولانسه، مثل حرفی که زد!
‫مامان!
‫نه، نه. هی، هی، هی!
‫- بیا تو! ‫- گرفتمش
‫- هی! ‫- نه!
‫- گرفتمش! ‫- نه!
‫- برگردیم داخل. ‫- نه! مامان!
‫باید وایستین. لطفا وایستا
‫ببین، خانم. دوباره تکرار نمی‌کنم، باشه؟
‫لعنتی
‫- چی شده؟ ‫- یه جسد وسط جاده‌س
‫اگه واقعا مامان اونجا باشه چی؟
‫چی داره میگه؟
‫صدای پشت تلفن گفت ‫مامان توی یه آمبولانسه
‫یکی وسط جاده افتاده
‫نه. اون کثافت آدم نیست!
‫- هی! هی! ‫- خدایا! هی!
‫- اون کثافت آدم نیست! ‫- باشه!
‫باید آروم بگیریم، باشه؟
‫- نه، نه، نه! ‫- تو برو. من حواسم هست
‫شما عوضیا به حرفم گوش نمیدین
‫کجا میری؟ نرو
‫- لطفا نرو! ‫- خانم!
‫- برو کنار! ‫- خانم! خانم! خانم
‫- الان میری می‌میری! ‫- باشه. باید آروم باشی!
‫تو باید آروم باشی. الان می‌میرن!
‫الان بدبخت‌ها می‌میرن!
‫- خدایا. ‫- وای خدا
‫خانم، صدامو می‌شنوی؟
‫- باشه. ‫- بیا. کمکم کن برش گردنم
‫زود باش
‫مراقب سرش باش
‫نبض رو تشخیص نمیدم
‫هی، بچه‌ها!
‫اون خانم حسابی وحشت کرده
‫چه وضعشه...
‫خدای من!
‫برگرد عقب!
‫- باشه. ‫- صدای گلوله بود!
‫که یعنی اون موجودات ریختن بیرون
‫خدای من. هنری؟
‫- چیه؟ ‫- چیزی نیست
‫- چی؟ ‫- خوبیم
‫اگه یه درصد احتمال داشته باشه ‫زنم اون بیرون باشه...
‫هر کاری می‌خواین بکنین
‫باشه. گوش کن. باید داخل خونه بمونی
‫هر کی سوار اون آمبولانسه، ‫اگه کاری کنی که نگران تو بشیم...
‫به خطر میندازیشون، خب؟
‫ازت می‌خوام بهم بگی متوجه شدی
‫- متوجهم ‫- جولی؟
‫آره
‫الان توی خطر بزرگی افتادیم
‫یه موجوداتی توی این شهر ‫هستن که بهمون آسیب می‌زنن...
‫اگه همین الان نریم توی ‫یکی از خونه‌ها
‫خدای من. خدای من!
‫پناه بر خدا!
‫خدای من!
‫خدای من! جیم! جیم!
‫تابیتا
‫خدای من! جیم! جیم!
‫کمکم کن! کمکم کن!
‫لطفا، کمکم کن، عزیزم!
‫- لطفا کمکمون کن! ‫- کلیدش کو؟
‫نمی‌دونم! نمی‌دونم! ‫نمی‌دونم کجان!
‫همه از آمبولانس بیان بیرون، الان!
‫- یا خدا. ‫- چی شده؟
‫- دستبند. ‫- چی؟
‫دستبند داری. کلیدشو بده
‫پیشم نیست. نه
‫توی اتوبوس یه جعبه ابزار هست. میارمش
‫- نه! صبر کن، وایستا! ‫- میارمش!
‫باشه! بمونین، بمونین!
‫یکی توی خیابونه!
‫فکر کنم پلیسه
‫چه کوفتیه؟
‫چی بود؟ ‫نیکی تیر خورده!
‫ببخشید. ببخشید
‫چی شد؟
‫- به سرش ضربه خورد؟ ‫- نمی‌دونم
‫اون پنجره رو بپوشون
‫بیا، بلندش کن و بذارش روی کاناپه
‫بذار یه کم هوا بخوره
‫- زود باش. ‫- باشه، چیزی نیست
‫- دیدی؟ ‫- نیکی ـه؟
‫هی، نیکی. مریل هستم. ‫بهت کمک می‌کنم، خب؟
‫آروم باش، آروم باش
‫کمکم کن به پهلو برش گردونم. ‫باشه. خوبه
‫باشه. گلوله خارج نشده. ‫باید گلوله رو دربیاریم
‫هی، باز کنین!
‫- افسر پلیسم! ‫- هی، برو کنار
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- لطفا! در رو باز کنین!
‫پلیسه. نمی‌تونیم همون بیرون ولش کنیم
‫باید منتظر کریستی بمونیم
‫کریستی تا فردا برنمی‌گرده
‫باید الان انجامش بدیم. ‫هی، کلی چیز لازم دارم...
‫انبر، موچین، الکل و چند تا حوله
‫باشه. آره، آره
‫می‌دونم
‫باشه
‫- بله ‫- خدای من
‫باشه
‫خدایا. اون موجودات دارن از ‫همه جا میان
‫- برگرد عقب! ‫- قصد نداشتم... گوش کنین
‫باید حرفمو باور کنین. ‫لطفا، باید حرفمو باور کنین
‫- حتما اشتباهی شلیک کردم! ‫- گفتم برگرد عقب لعنتی!
‫خدایا. واقعی نیست
‫واقعی نیست. امکان نداره واقعی باشه
‫واقعی نیست
‫- کسی باهات بود؟ ‫- چی؟
‫- کسی دیگه اون بیرون هست؟ ‫- حالش خوب میشه؟
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫توی یه آمبولانس بودیم
‫یه درخت وسط جاده بود
‫نمی‌تونم کلید کوفتی رو پیدا کنم
‫برگردین عقب
‫گفتم برگردین عقب!
‫عزیزم، اینطوری کار نمی‌کنه
‫هی، برگرد توی اتوبوس!
‫هی، جیم! هی، ابزار
‫- بوید، باید بریم. ‫- آره
‫یه چیزی بیار!
‫کلیدهای کوفتی رو پیدا نمی‌کنم!
‫دنبال اینایی؟
‫حرومزاده!
‫بگیرشون
‫ولی باید رندال رو نگه داریم
‫ازم دور بشین!
‫نمی‌تونی همه‌شونو نجات بدی
‫بوید، بدو بریم! ‫باید از اینجا بریم
‫لعنت بهتون! لعنت به شما!
‫- حرومزاده‌ها! ‫- لعنت بهت!
‫بوید؟ بوید، منو ول نکن، کثافت آشغال!
‫اینجا رو فشار بده
‫باشه. خوبه. خوبه
‫- خوبه. آره. خوبه ‫- باشه؟
‫هی، هی. مطمئنی از پسش برمیای؟
‫آره. آره. از پسش برمیام
‫اینجا بشین
‫پاهاشو محکم بگیر
‫باشه. باشه. گرفتمش
‫ثابت نگهش دار
‫- زود باش. ‫- باشه. آره
‫یه ذره می‌سوزه
‫می‌دونم. می‌دونم
‫لعنتی. باشه. بذار ببینمش
‫- باشه. ‫- باشه، بذار ببینمش
‫گاز بگیر. اینو گاز بگیر
‫- کاملا ثابت نگهش دار. ‫- زود باش، نیکی
‫شروع می‌کنیم
‫باشه. شروع می‌کنیم
‫- می‌دونم. می‌دونم. ‫- از پسش برمیای
‫- باشه. ‫- چیزی نیست. چیزی نیست
‫باشه. فکر کنم گرفتمش
‫باشه
‫باشه. گرفتمش
‫آره
‫آفرین
‫یه زن توی آمبولانس هست
‫دو تا بهیار بیرون بودن و نمی‌دونم...
‫کجاست، ولی احتمالا ۲۰ دقیقه...
‫چیزی نیست
‫- خدای من! آره، آره، آره! ‫- خودشه. همینه
‫- آره! ممنونم! ‫- باشه. می‌تونی بلند شی؟
‫- آره ‫- آره؟
‫هنری، بدو بریم. بدو بریم، هنری
‫- و تو چی؟ می‌تونی راه بری؟ ‫- فکر کنم
‫زود باش. زود باش. ‫هواتو دارم. هواتو دارم
‫خوبی؟
‫- هواشو دارم. ‫- خدای من! عجله کن!
‫هواشو دارم. دارمش. دارمش. بیا اینجا
‫بیا اینجا
‫هواتو دارم
‫بدو بریم
‫برو تو. زود باش
‫بیا بریم
‫برو تو. در رو ببند
‫خوبی؟
‫ببین
‫فکر بدیه
‫هی، چی شد؟
‫شب طولانی بود
‫انگار برای همه بوده
‫بهت که گفتم لعنتی
‫دانا، میشه...
‫می‌تونی. توی یه اتاق طبقه بالا می‌برم‌تون
‫تو خوبی؟
‫آره. زود باش
‫دختر بیچاره
‫نیکی حالش خوب میشه
‫نه. از نیکی حرف نمی‌زنم
‫دارم از فاطیما حرف می‌زنم
‫اون پرنده وحشتناک
‫اگه یه نشونه بود چی؟
‫چی شده؟
‫بیدارم؟
‫کجا میری؟
‫کمکم کن
‫- لطفا! ‫- ببخشید. ببخشید
‫چیزی می‌بینی؟
‫نه
‫اگه برنگردن چی؟
‫از این حرفها نزن
‫برمی‌گردن
‫جولی، چی سرت اومد؟
‫منظورت چیه؟
‫از وقتی که خوابیدی ‫و چشم‌هات سفید شد...
‫فرق کردی
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫آره. آره، خوبم
‫حرفتو باور نمی‌کنم
‫می‌دونی که دیگه بچه نیستم
‫می‌تونی همه چیزو بهم بگی
‫می‌خوای حقیقت رو بدونی؟
‫واقعا می‌ترسم
‫یه چیزهایی دیدم که ‫اصلا درک‌شون نمی‌کنم
‫چیزهایی که حتی به یاد نمیارم‌شون
‫فقط یادمه که بیشتر از ‫هر زمانی توی زندگیم...
‫ترسیده بودم
‫و حقیقت همینه
‫به هیچکس به جز تو نگفتم
‫دارم تمام تلاشم رو می‌کنم تا خوب باشم
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫هی، مثلا من خواهر بزرگترم
‫منم که باید مراقبت باشم
‫اگه برنگردن، فقط ما می‌مونیم
‫باید از الان به بعد مراقب همدیگه باشیم
‫برمی‌گردن
‫خب، میله از چشمش رد شده بود؟
‫خب، فقط وقتی روی درخت بود
‫وقتی با یه جمجمه پر از خون ‫اومد سمتم...
‫حدقه چشم کوفتیش خالی بود
‫یا عیسی مسیح
‫آره. خب زندگیم تازگی اینطوری شده
‫چند وقته این وضعیت ادامه داره؟
‫توهمات؟
‫تقریبا از وقتی رسیدم اینجا
‫اون روزی رو یادته که بردمت ‫توی زیرزمین سبزیجات...
‫بهت گفتم که اون نماد رو روی سقف دیدم؟
‫فکر کردی دیوونه شدم؟
‫تیان‌چن توی رستوران منو دید
‫داشتم اون نماد رو بارها و بارها ‫می‌کشیدم، نزدیک بود عقلمو از دست بدم...
‫و اول از همه برام چای دم کرد
‫و بعد منو به انباری برد...
‫و اون...
‫اینو اورد بیرون
‫هنوز نمی‌دونم از کجا می‌دونست ‫این اونجاست
‫مامانم هر سانت اون انباری رو می‌شناخت
‫می‌دونی، فکر کردم اینقدر باهوش هستم...
‫تا از اینجا سر دربیارم، و...
‫بهتر بود...
‫لعنتی
‫واقعا از تو خوشش می‌اومد، می‌دونی؟ ‫مامانم رو میگم
‫فکر کنم بیشتر از هر چیزی تحملم می‌کرد
‫نه، نه، نه. اون واقعا...
‫فقط به کسایی که دوست داشت اخم می‌کرد
‫به آدم‌هایی که دوست‌شون ‫نداشت بی‌محلی می‌کرد
‫وقتی اون نامه رو تموم کردی...
‫بهش بگو همه سلام رسوندیم
‫- یا خدا ‫- هیس
‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫هیس، هیس
‫مطمئنی چیزهایی که امروز دیدی...
‫توهم بودن؟
‫این مال آقای گربر بود
‫همیشه بوی پیاز می‌داد
‫توی جنگل رشد می‌کردن...
‫اونم پیازها رو می‌کند و خام می‌خوردشون
‫این مال دلورس بود
‫همیشه زیاد گریه می‌کرد
‫چی شده؟
‫از کریستوفر هیچی نیست
‫کریستوفر کی بود؟
‫دوستمون بود
‫مهربون بود...
‫و بعدش یه نمادی رو همه‌ش می‌دید...
‫و یواش یواش داشت ترسناک می‌شد
‫چیه؟
‫نه. اشتباه بود. نمی‌خوام دیگه ‫این کار رو بکنم
‫- ویکتور. ‫- نه! گفتم نه!
‫- ویکتور! ‫- گفتم نه!
‫- ویکتور! ‫- نه، نه، نه!
‫- ویکتور! ‫- نه، نه!
‫- ویکتور! ویکتور! ‫- نه، نه!
‫هیس. چیزی نیست
‫لازم نیست بترسی
‫من ترسناکترین آدم شهرم، یادته؟
‫می‌دونم چی کمه
‫سلام، ویکتور!
‫اسمش جسپر بود
‫من...
‫ولش کردم
‫همینطوری...
‫بدبخت رو ول کردم
‫خدای من، بوید
‫می‌دونی، سعی داشتم همه ‫رو نجات بدم
‫تابیتا پشت یه آمبولانس کوفتی...
‫چه غلطی می‌کرد؟ من...
‫چطوری...
‫مطمئنی که اون واقعا پدر ویکتوره؟
‫جیم، توی خونه‌ای که ویکتور ‫بزرگ شده بودم
‫یا خدا
‫مادرش، میراندا...
‫حتی قبل از اینکه بیاد اینجا، ‫این مکان رو دیده
‫یه سری نقاشی کرده و...
‫فکر کنم به همین دلیل به اونجا فرستاده شدم
‫پسربچه توی برج...
‫فکر کنم می‌خواست یه ‫چیزی ببینم...
‫یه چیزی پیدا کنم
‫و سعی کردم
‫من...
‫خیلی متاسفم. خیلی متاسفم
‫هی، هی، هی. اصلا لازم نیست ‫به خاطر چیزی متاسف باشی
‫برگشتی و در امانی
‫و فقط همین اهمیت داره
‫باشه؟
‫ولی اگه تنها فرصت‌مون برای ‫رفتن به خونه بود چی؟
‫- هی. ‫- حالش خوبه؟
‫لعنتی. نیکی؟
‫چش شده؟
‫نه
‫خدای من. چی...
‫خونریزی داخلی داره
‫گلوله حتما آسیب بیشتری زده...
‫- خدایا. ‫- نیکی، نیکی...
‫نیکی، پیشم بمون، باشه؟
‫خوب میشی. هی، هی، هی
‫- نیکی؟ ‫- زود باش، نیکی
‫گندش بزنن
‫زود باش
‫نیکی، پیشم بمون! نیکی؟
‫- نه ‫- وای نه
‫زود باش
‫لعنتی. زود باش
‫زود باش. زود باش
‫نیکی؟
‫وای، نه
‫دیدی چی کار کردی؟
‫تصادفی بود
‫آخه تو چه مرگته، سرکار؟
‫یه چیزی تو رو بترسونه ‫شروع می‌کنی به تیراندازی کردن، ها؟
‫- اینطوریه؟ ‫- متاسفم
‫متاسفی؟ تو متاسفی؟
‫بیا به نیکی بگو متاسفی!
‫- بیخیال دیگه ‫- دست بهم نزن کثافت!
‫- هی! ‫- گوش کن!
‫همین الان با من میای!
‫خدایا! خدایا!
‫در رو ببند
‫ببین، الان حال و حوصله ‫سخنرانی شنیدن رو ندارم...
‫پس اگه قراره...
‫هی، دانا؟
‫چرا این اتفاق داره می‌افته؟
‫چرا پشت سر هم این اتفاق می‌افته؟
‫چرا دست برنمی‌دارن؟
‫چرا دست از سرمون برنمی‌دارن؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم
‫بوید، خیلی ترسیدم
‫خیلی ترسیدم
‫باشه
‫جسپر مال کریستوفر بود
‫خیلی باحال بود
‫کریستوفر همه‌مونو می‌خندوند
‫و اون موقع مردم زیاد نمی‌خندیدن...
‫پس خیلی خوب بود که ‫می‌تونستیم بخندیم
‫ولی بعد کریستوفر یواش یواش ‫نماد رو دید...
‫و عوض شد
‫دیگه ما رو نمی‌خندوند
‫یادمه کریستوفر...
‫بیشتر و بیشتر تنها شد
‫و یه روز...
‫جسپر همونیه که می‌تونه ‫بهمون بگه چرا این اتفاق افتاد
‫ممنونم
‫اون روز خیلی باهاش بد رفتار کردم
‫نه
‫هر آدمی که توی این خونه‌س ‫تازگی عصبی شده
‫آره، ولی فکر کنم بخوام ‫یه کم پیشش بشینم
‫آره. می‌خوای بمونم؟
‫نه. فکر کنم بخوام تنها باشم
‫باشه
‫- ممنونم ‫- خواهش
‫باشه
‫به امید روزهای کوفتی بهتر
‫آخ گفتی
‫« مترجم: داوود آجرلو» ‫Highbury
سرمووی مرجع دانلود فیلم و سریال .:: SERMOVIE ::.