"قوی ترین آدم تو کُل کهکشان"
فقط کسایی اینطور من رو صدا می زنن که عین یه غورباقه ته چاه گیر افتاده باشن
دُنیا جای بزرگیه
یک سیاره فقط لکه هایی بی حد و حصر از شن و ماسه های درونشه
و دنیایی که هرکسی به یک عمر می بینتش فقط جزء کوچکی از کُل همه چیزه
یعنی می خوای بگی از تو قوی تر هم پیدا می شه؟
اما از دید بابای من تو قوی ترین کسی هستی که تا حالا دیده
...اگه اینطور نبود، اون
کاپیتان دزدان فضایی چیدوری امکان نداشت دُختر عزیز دردونه ـش رو به تو واگذار کنه
اومیبوزو
یا شاید هم بهتر باشه بگم، دوست قدیمی پدرم، کانکو؟
لازم نیست چیزی بگی
من، موتسو، خودم درخواستمون رو انجام می دم
تو خیلی بزرگتر از اونی هستی که بخوای به کسی مثل من درس بدی
اما، هروقت خودت خواستی
می تونی بیای و با این پرنده گُستاخ و درون قفس گیر افتاده یه صحبتی بکنی
شاید بتونیم کمی راجع به این شن و ماسه هایی که به چشم دیدی کمی صحبت کنیم
گینتاما
مبارزه در راکویو
آرک مبارزه در راکویو بخش هشتم
ارباب کوئان
آرک مبارزه در راکویو را در اتاقی روشن و با فاصله ای مناسب از تلویزیون مشاهده بفرمایید
از همون اولش یه حسی بهم دست داده بود که
آخرش قراره اینطوری بشه
و، با شناختی که من از تو دارم، فکر می کنم جواب سوالم رو بدونم
به همین دلیل، با وجود ساخت یک تمدن بین ستاره ای پیشرفته
بازم نمی تونم جلوی جنگ رو بگیریم
هیچ ربطی به منظر، دیدگاه ها و یا عقاید نداره
ماهیت اساسی ما انسان ها همیشه همین بوده
،هیچ فرقی نمی کنه چقدر پیشرفت بکنیم
این روح و روانمونه که همیشه تا ابدیت بهمون دستور می ده
که کدوم هامون قراره شکارچی باشیم و کدومامون شکار
و وقتی نوبت به دو موجودی می رسه که در بالای زنجیره غذایی قرار دارن
قوی ترین آدم تو کُل کهکشان؟
تو هم یکی از اون احمقایی هستی که راجع به این مزخرفات صحبت می کنن؟
خب، شرمندتم، اما من به یه همچین عنوانی احتیاج ندارم
!گُم شو
برام مهم نیست چه بلایی سر دنیا میاد
حتی اگه غورباقه هم باشم
،باز از اون چاهی که داخلشم محافظت می کنم .حتی اگه باعث کُشته شدنم بشه
من به همین غورباقه بودنش هم راضی هستم
تو یه غورباقه ته چاهی نیستی
به عنوان کسی که بارها نشست و برخواست نسل ها رو به چشم دیده، بهت اطمینان می دم
،اما به همین دلیل هم هست که می دونم
حتی اگه جنگجویی یک-در-میلیون هم که باشی
بازم نمی تونی با قانون طبیعت در بیفتی
بطور قطع، تو هم روزی سقوط خواهی کرد
چون من مدت هاست که دارم با قانون طبیعت می جنگم
و تو داری سد راهمون می شی
!موتسو! عجله کن
کسی قوی-تر از من؟
آره
اگه حتی خودت هم حاضر نمی شی لقب قوی ترین به خودت بدی
یعنی کسی رو دیدی که بیشتر لایق این عنوان باشه؟
هوسن، زمانی که جوون-تر بودم باهاش جنگیدم و واقعاً قوی بود
اما این در حالیه که بخوایم فقط راجع به موجوداتی مثل خودمون حرف بزنیم
چیزهایی که تو کُل عمرم به عنوان یه شکارچی باهاشون جنگیدم
هیچوقت نمی شد همه رو با قدرتشون در نظر گرفت
می تونی قدرت کسی رو هم-پای طوفان یا سونامی بدونی؟
احتیاجی نیست
هیچکس دیگه ای نمی تونست یه بلای طبیعی رو خودش تنهایی شکست بده
راجع بهش شنیدم
اینکه چطور تونستی عنوان قوی ترین رو بدست بیاری
اینکه چرا یاتو به عنوان قهرمانشون بهت تعظیم می کنن
راجع به جنگی که اومیبوزو خونمون رو پس گرفت
سیاره خونگی یاتوها، کوئان
زمان جنگ بزرگ توسط سیاره های هم-پیمان حمله ای تمام-جانبه به سیارمون شکل گرفت
و به همراه خیلی از یاتوها نابود شد
آلتانا شروع به بیرون اومدن از زمین کرد
و سیاره نابود شده تبدیل به لانه ای برای جونوران جهش یافته شد
بینشون چیزی بود که مردم رو مجبور کرده بود کوئان رو سیاره مرگ صدا بزنن
،انگل های سیاره اوروچی به نام ارباب کوئان
از ذخایر آلتانا تغذیه می کرد، و 108 سر داشت
و هرکسی که جرئت نزدیک شدن به لونه ـش رو پیدا می کرد از بین می برد
همه اونجا رو ترک کردن
،و برای قرن ها کسی طرفش نمی رفت اما یک مرد به اون لونه حمله ور شد
و خانه یاتوها رو پس گرفت
اون تو بودی، اومیبوزو، مگه نه؟
خونمون رو پس گرفتم؟
من فقط تو یه شرط از یک دوست باخته بودم
گفتم اگه تو شرط ازش ببازم به سیارمون برمی گردم و به یه زنی تیکه می ندازم و مخش رو می زنم
هیچوقت تاحالا چنین چیزی رو تجربه نکرده بودم
،همون لحظه ای که دیدمشون
از جاش بلند شد
بلند شد؟
چی بلند شد؟
فکر کنم هنوز این چیزا واسه تو زوده، بچه جون
خب، می تونی اسمش رو غریزه من بزاری
درست لحظه ای که چشمم بهشون افتاد
ژن من بلافاصله تصمیم خودش رو گرفت
"قراره بمیری"
زودی باش و یه سری بچه بدنیا بیار" بهم گفتن"
همینطور پُشت سر هم رفتم سراغشون، اما نمی شد ازشون رد شد
احساس می کردم دارم با خود زمینی که روش ایستادم می جنگم
که انگار حشره ای ناچیز هستم که دارم با سیاره می جنگم
یعنی ژنت قبل از اینکه خودت به شکست اعتراف کنی، قافله رو باخته بود؟
بخوام ساده تر بگم، برای اولین بار ترس رو توی زندگیم احساس کردم
اما، ژن آدم هرچقدر هم که گریه و زاری بکنه
تا زمانی که مبارزه تموم نشده، یه مرد نمی تونه مثل ژنش گریه کنه
...برای همینم به تُخم سمت راستم گُفتم
اینقدر نلرز تُخم حروم
چپی، تو هم خفه بمیر و فقط نگاه کن
من خیلی وقت پیش ها دانه هام رو کاشتم
اونم بهترینا رو
پس بزارید بجنگم! بزارید از خانواده ـم محافظت کنم
باورم نمی شه
یعنی می گی با زور غریزه خودت رو تغییر دادی؟
به لطف همون کار، تمام غریزه های دُنیویم پایین کشیدن
و بعدش تونستم با آرامش خاطر به مُخ زنی اون زن ادامه بدم
کدوم زن؟
یعنی اوروچی زن بوده؟
راجع به چی حرف می زنی؟
واسه چی باید یکی از تُخمام رو له کنم تا با یه لجنی مثل اون بجنگم؟
اون دست داره دوباره رُشد می کنه؟
همونطور که گفتم
من به اون سیاره رفتم که مخ زنی کنم
که اینطور
...می دونستم
.تو هم درست عین همونی ...یه موجود دیگه از آلتانا
راجع به کی حرف می زنی؟
راجع به زنی حرف می زنم که برای رسیدن بهش قید همه چیز رو زدم
تو سیاره خونگیمون یاتو، که خیلی وقت پیش ها به ویرانه تبدیل شده بود
...تو سیاره مَرگ
یه زن ایستاده بود
و منم، با قدی بلند ایستاده بودم
باورم نمی شه واقعاً کسی اینجاست
!هی، وایسا ببینم
این سیاره که نه مُرده و نه هیچی
شاید برای مَردم غیرقابل سکونت شده باشه
،اما اینا هنوز دارن اینجا زندگی می کنن ،و از زمین فاسد شده ـش تغذیه می کنن
،اینا هنوز دارن اینجا زندگی می کنن از آب این سیاره فاسد شده می نوشن
.و من هنوز اینجا زنده ـم
تمام اتفاقی که افتاده بود این بود که یک جونور از تمام اون همه گونه ای که تو سیاره بودن جون داده بود
نمی شه فقط با یه همچین استانداری روی کُل یک سیاره قضاوت کرد
برو
دلم نمی خواد برای نجات دادن یک مظاحم جون یک موجود دیگه رو هم بگیرم
باید بخوابونمشون
اون موقع بود که فهمیدم
که ارباب کوئان
درواقع اون زن بوده
هی، وایســـ
!گفتم وایسا
!از سر راهم برو کنار
!گوش کن چی می گم
اون زن خطرناکه
این چیزی بود که غریزه ـم بهم می گفت
اما در همون حال داشت بهم می گفت که
ه-هی، خانمی
اگه ناراحت نمی شی، می گم چطوره بیخیال این اوروچیه بشیم و
بجاش این اوروچی که تو شلوار منه رو درش بیاریم؟
اون خودشه
برای سه روز و سه شب، اون همینطور می جنگید تا اوروچی رو بخوابونه
و منم تمام این مدت هی بهش تیکه می نداختم تا شاید بتونم اوروچیه تو شلوار خودم رو بخوابونم
چطوره بریم یه قهوه ای چیزی با هم بزنیم؟
اما هیچ توجهی بهم نمی کرد
درست زمانی که 59ـمین سر رو از پا در اورد، اوروچی شروع به عقب نشینی کرد
منم بلاخره تونستم به قدرت اوروچی خودم غلبه کنم
دلم می خواست چیزی که بهش می گم از سر غریزه نبوده باشه و کلمات خودم بوده باشن
اسم من کانکوئه
دفعه بعدی که راهم به اینجا خورد اسمت رو می پرسم
البته اگه ارباب کوئان این اجازه رو بهم اعطا بفرمایند
این همه راه تا اینجا همراهم خودت رو کشوندی که این رو بگی؟
،وقتی به خونه یه نفر دیگه ای می ری
مودبانه ـش اینه که اول در بزنی و خودت رو معرفی بکنی
ببخشید اگه باعث دردسری شدم
از طرف من به پدر و مادر سلام برسون
اینجا خونه کسی نیست
خونه خودته
اگه خواستی برگردی، راحت باش
،البته، تا جایی که من می دونم
تو تنها اعجوبه ای هستی که حاضر شده برگرده اینجا، چه برسه به اینکه در هم زدی
اوروچی نمی خواست از شرت خلاص بشه
فقط یخورده هیجان زده شده بود و می خواست بازی کنه
فکر می کردیم همه این سیاره رو از یاد بردن
اما انگاری هنوز یه نفر اون بیرونا بوده که ما رو یادش باشه
شایدم برای همین خوشحال شده بود
درضمن، من ارباب کوئان نیستم
من کوکائم
بعد از اون، مرتب به خونه می رفتم
یه مدت که گذشت، اوروچی هم دیگه از حمله کردن بهم دست کشید
شاید به عنوان بخشی از این سیاره قبولت کرده
یا شایدم به عنوان ارباب جدیدش قبولت کرده
یجوری این نقش برازندت هم هست
چیز خوبی واسه خوردن پیدا نمی شه
تمام چیزی که اینجا پیدا می شه فقط زمین فاسد شده ـست و آب
من یکی که حتی ده روز هم اینجا دووم نمیارم
کوکا، تو واسه چی اینجا می مونی
منم عین خودتونم
تو این سیاره رو ترک کردی چون دیگه نمی تونستی داخلش زندگی کنی
منم هیچ جایی بغیر از اینجا نمی تونم
برای همین موندم
اون تعداد اندکی که از جنگ بزرگ زنده مونده بودن به سیاره های دیگه پراکنده شدن
اما کسایی هم بودن که تصمیم گرفتن تو سیاره خونگی خودشون جون بدن
بیشترشون زودتر از اونی که طبیعتاً باید می مُردن جون دادن
هرچند، بعضی ها هم تونستن خودشون رو با این محیط زننده وفق بدن
منم یکی از افراد اون قبیله قابل تحسینم
البته تنها بازمانده ـش
حتی اگه لازم باشه، اون کفشای بوگندوئه تو رو هم برای زنده موندن می خورم
البته ترجیح می دم بمیرم
،اگه هیچ دوست و آشنایی اینجا نداری
دلیلی نداره که بخوای تنهایی اینجا زندگی کنی و با کَفش خودت رو سیر کنی
اما همینطور دلیلی هم برای ترک اینجا ندارم، اینطور نیست؟
هرجای دیگه ای نسبت به اینجا می تونه حکم بهشت رو داشته باشه
،تازه
احساس تنهایی نمی کنی؟
تنهایی؟
این فکر حتی به ذهنمم خطور نکرده بود
یه همچین چیزی می تونه دلیل محکمی باشه؟
،حتی اگه می بود هم
خیلی وقته که چنین احساساتی رو به باد فراموشی سپردم
من تو این سیاره بدنیا اومدم و بزرگ شدم
هیچ بچه ای از گهواره ای که توش خوابونده شده که بدش نمیاد، درسته؟
،نمی دونم از دید تو اینجا چطوریه
اما یجورایی از این زندگی لذت می برم، جایی که بتونم کُل سیاره رو تو بغل بگیرم و هرکاری دوست دارم انجام بدم
تازه، اینطوریا هم نیست که نتونم هیچ لذتی ببرم
می تونم تمام کتابای داخل سیاره رو بخونم
با بلندترین صدای ممکنه آواز بخونم بدون اینکه نگران چیزی باشم
و با مظاحمایی که هر از گاهی سر و کله ـشون پیدا می شه عروسک بازی کنم
همیشه از تمام سیاراتی که بهشون سفر کرده بودم براش تعریف می کردم
فکر می کردم چون هیچوقت از کوئان پا بیرون نذاشته شاید بهشون علاقه ای نشون بده
و اونم همیشه با صورت خوابالودش به تمام داستانام گوش می داد
...اما بعدش، یه روز
کانکو
کافیه
از شنیدن دیگه خسته شدم
دلم می خواد که با چشمای خودم یه سیاره دیگه رو ببینم
...ا-اما تو
اگه از دور باشه اشکالی نداره
می بریم؟
بدون گفتن هیچ حرفی فقط خیره نگاه می کرد
و همون چهره همیشگی خودش رو نشون می داد
اما اون نگاهی مشتاقانه بود، بدون اینکه پلکی بزنه
قشنگه؟
اکثر سیاراتی که مردم داخلشون زندگی می کنن معمولاً اینطوریه
راجع به زمین شنیدی؟
زمین؟
ظاهرا، یه سیاره ایه که هنوز در حال پیشرفته
اما پر شده از آب های تمیز و زمین هایی حاصل خیر
و می گن خیلی هم قشنگه
دوست داری باهام به دیدن زمین بری؟
نه، نه فقط زمین
اگه هرجایی دلت خواست بری
اومیبوزوئه بزرگ خودش میاد دنبالت و از اون سیاره مزخرف بیرون میارتت
...پس، لطفا... با من
!با من، شــریک شو
!آ-آره! شریک کاری
اگه با هم تیم بشیم، می تونیم قوی ترین شکارچی ها تو کل فضا بشیم
موافق نیستی؟
شریک، هاه؟
بنظر بد نمی رسه
،اگه چنین چیزی ممکن بود
شرط می بندم کُلی خوش می گذشت
...اون روز
،با اینکه هیچوقت رفتنم رو تماشا نمی کرد
تا زمانی که سفینه به فضا پرتاب شد، چشمش رو ازم برنگردوند
تا اون لحظه متوجه نشده بودم
که چرا هیچوقت رفتنم رو نگاه نمی کرد
و اینکه چرا اون روز برخلاف همیشه بود
دوازده روز تمام همه جا رو گشتم
اما نتونستم پیداش کنم
اون لحظه بود که دیدم اوروچی داره یواش از جاش بلند می شه
عجب گیری افتادیم
کِی تونستی اوروچی رو تا این اندازه رام کنی؟
دیگه دلم نمی خواست ببینمت
واسه چی اومدی اینجا؟
مگه بهت نگفته بودم من مال قبیله ای هستم که همراه این سیاره کُشته می شه؟
من تمام عمرم رو به تنهایی سر کردم
باید خودم تنها باشم
پس چرا؟
چرا داری این احساسات رو به یادم میاری؟
متاسفم، کوکا
اما منم عین خودتم
حتی اگه تو سیاره ای باشم که سرشار از زندگیه
حتی اگه هزاران نفر هم دورم رو گرفته باشن
تا وقتی که تو کنارم نباشی احساس تنهایی می کنم
نمی خوام بزارم تو تنهایی بمیری
اگه می خوای اینجا بمونی، پس منم می مونم
،اگه می خوای بری جای دیگه ای
من همه جا باهات میام
...پس
همراه من بمیر، کوکا
دارم به قبیله ـم خیانت می کنم
احساس می کنم که انگار قبیله ـم هم داره ازم می پرسه که قراره ترکش کنم یا نه
واقعا؟
،اگه از من بپرسی
بنظر می رسه داره ازت تشکر می کنه
".انگاری داره می گه، "ممنون بابت همه چیز
که اینطور
افسانه ها تو رو قهرمانی خطاب می کنن که سرزمین یاتو ها رو از شر شیطانی به نام ارباب کوئان نجات داده
اما یعنی در واقع یه کاسانووا بودی که بهش ابراز علاقه کردی و از سرزمین در حال مرگش بیرون کشیدیش؟
افسانه کجا بوده
قوی ترین موجودی که اومیبوزوئه بزرگ باهاش روبرو شده
...می تونه تو کُل کهکشان وجود داشته باشه
یه همسر
و من، درست عین تمام مَردهای زن-زلیل سراسر کهکشان
آخرش اندازه انگشت کوچیکه خانمم هم نیستم
خنده داره
قوی ترین مَرد تو کُل کهکشان توی خونه ـش ضعیف ترینه؟
خنده نداره
خونه یه دنیای دیگه ـست
اما افسانه قشنگیه
بجا اینکه داستانایی راجع به هیولاهایی که آخرش تو تنهایی جون می دن و می میرن
من بیشتر داستانایی رو ترجیح می دم که راجع به پیدا کردن یار، خانواده داشتن و اینجور چیزا باشه
می تونی دوباره بگی
ساختن افسانه قوی ترین بودن هیچ ارزشی نداره
ساختن چنین شادی ساده ای ارزشش خیلی بیشتر از این حرفاست
اون روزا هیچی نمی دونستم
من نمی تونم هیچ جایی بغیر از این سیاره زندگی کنم
نه حتی اینکه کلماتش واقعاً چه معنایی داشتند
من نه قهرمانم و نه پدر
اون یه قاتله
اون مرتیکه مادرمون رو کُشت
ادامه خواهد داشت
پیش نمایش
من خودم یجوری از پس بیماری مامان برمیام
ای خدا. تمام خنگ بازی های تو رو به ارث برده
ببرمون
آرک مبارزه در راکویو بخش نهم
من و مامان رو از این سیاره کوفتی ببر بیرون
خرگوش گُم شده
به منظور محافظت از خانواده ـش، کامویی جوان به دنبال چیزی می گشت
و تمایلاتش روز به روز پیچ و تاب جدید به خود می گرفتند
آیا پیرمرد کچل داستان ما م ی تونه پسرش را به سر عقل بیاورد؟
و مبارزه اش با هیولایی که در آخرین لحظه وارد داستان شد چطور پیش خواهد رفت؟